ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ည ၂၀၀၈ သုိ႔ တမ္းခ်င္း

2008 ……. အင္း ဘာလုိလုိနဲ႔ ႏွစ္တႏွစ္က ႐ုံးဆင္းလုိ႔ ျဖတ္ကနဲ႔ ေဘးကေနျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔ Sales Girls မေလးေတြအုပ္စုလုိပဲ … ဆူညံ ဆူညံေတြေကာ … ရယ္သံေတြေကာ ….. မေက်နပ္သံေတြေကာ … ေပ်ာ္႐ႊင္သံေတြေကာ …. ေမႊးရနံ႔ေတြေကာ … ေခၽြးန႔ံေတြေကာ … ရသေပါင္းစုံ၊ ရနံ႔ေပါင္းစုံ တၿပိဳက္နက္တည္းရလုိက္သလုိေပါ႔ ………… :)

ႏွစ္သစ္ကူးညက ဘာလုပ္သလဲ ?

အရက္ေသာက္တယ္။ ႐ုံးမွာ New Year Party လုပ္တယ္။ အရမ္းမူးတယ္။ ဒီ႐ုံးမွာ ငါလုပ္တဲ႔ New Year Party ဟာ ဒီတစ္ႏွစ္ေနာက္ဆုံးပါလားဆုိတာ စဥ္းစားမိေတာ့ ပုိေသာက္ျဖစ္တယ္။ အားလုံးကုိ ၿပဳံးျပတယ္။ ရီျပတယ္။ ဟာသေျပာတယ္။ အားလုံးကုိ ေပ်ာ္ေစခ်င္ခဲ့တယ္။

ေန႔လည္ ၂း၀၀ နာရီထုိးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခါင္းစုိက္ေနၿပီ ……….။ အားလုံး ကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး ေက်ာပုိးအိတ္လြယ္ၿပီး အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ မူးေပမယ့္ လမ္းထိပ္မွာ Wine ၂ လုံး ထပ္၀ယ္လုိက္တယ္။ က်ေနာ့အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ အမေတြ အိမ္မွာ ေမာင္ႏွမေတြစုၿပီး တကယ့္ Passing New Year Night လုပ္မွာကုိ သတိရလုိက္လုိ႔ ….. :)

ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်င္း ပုလင္း၀င္ေပးၿပီး … အိမ္ေပၚကုိ ႀကိဳးစားတက္လုိက္တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိေတာင္ မႏႈတ္ဆက္အားေတာ့ဘူး။ တမ္းၿပီးေတာ့ အိပ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားလုိက္တယ္။ အရာအားလုံးကုိ ေမ႔ခ်င္တယ္။

ည ၈း၀၀ နာရီထုိးေတာ့ အမ်ဳိးသမီးက က်ေနာ့ကုိ လာျပန္ႏႈိးတယ္။ ေနာက္ပြဲဆက္ဖုိ႔ေပါ႔ ……… ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့ကုိ ကတိတစ္ခုေတာင္းလုိ႔ ေပးလုိက္ရတယ္။ ထပ္မေသာက္နဲ႔ေတာ့တဲ႔ ………… ဟဲ ဟဲ။ စကားနားေထာင္လုိက္တယ္။ အစားပဲ စားလုိက္တယ္။

အစားအေသာက္ေတြက - ၀က္နံ႐ုိးေၾကာ္၊ ငါးကင္၊ ၾကက္ကင္၊ ငါးေခါင္းဟင္းခ်ဳိ၊ ႐ုံးပေတသီးကင္ နဲ႔ တျခားအကင္ နည္းနည္း။

၁၂း၀၀ နာရီထုိးေတာ့ မီးပန္းေဖာက္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆုိလုိက္တယ္။ စိတ္ထဲက လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲေပါ႔ ……..။

New Year မွာ Happy ၾကပါေစလုိ႔……………..။

ကုိ႐ုပ္ဆုိး

၀၃-ဇႏၷ၀ါရီ-၀၉ (၁၀း၄၉)မိနစ္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...

ေျဖၾကမယ္ေဟ့ ေကာင္းေကာင္း

ညီငယ္ ေမာင္မ်ဳိးေလး TAG ထားတယ္ဆုိလုိ႔ ဘာမ်ားလဲလုိ႔ ေမးခြန္းေတြ စုံေနေအာင္ေမးထားတာဗ်ဳိ႕၊ မေျဖမွာစုိးလုိ႔နဲ႔တူတယ္ ... အကုိ႐ုပ္ေခ်ာေရ ေျဖေပးပါတဲ့.

ကဲ ေမးခြန္းေလးမ်ားအား ျပန္လည္ေျဖၾကားထားပါတယ္ ညီငယ္ေမာင္မ်ဳိးေရ ....။


(၁)
ေမး ..........အကုိ႐ုပ္ေခ်ာ (တဂ္ခံရတဲ့သူ ) နဲ႔ ေမာင္မ်ဳိး (တဂ္တဲ့သူတို႔) ဘယ္လိုမ်ား ဆက္ဆံပတ္သက္လည္း မသိဘူးေနာ္
 
ေျဖ........... ဖေအမတူ၊ အေမကြဲ က်ေနာ့ ညီ ဘေလာ့ဂါေလးပါ ။

(၂)
ေမး..........သူ႕အေပၚ အကို႕ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ ၅ ခ်က္ေလာက္ေျပာျပပါလား ?
ေျဖ.........
၁) ခပ္ငယ္ငယ္ နဲ႔ ဘ၀ပင္လယ္ကုိ ဇြဲမာန္အျပည့္နဲ႔ ကန္႔လန္ျဖတ္ကူးေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။ (ဒီေနရာမွာ ဘ၀ပင္လယ္ကုိ ကန္႔လန္ျဖတ္ကူးတယ္ဆုိတာ ဒီေရပဲတက္တက္၊ ဒီေရပဲက်က် ကန္႔လန္႔ျဖတ္ကူးတဲ့သူဆုိတာ အားမေလ်ာ့ပဲ ဇြဲနဲ႔ကူးရတာကုိဆုိလုိတာပါ။ ပုံမွန္ကေတာ့ ဒီေရက်ရင္ေမွ်ာလုိက္လုိ႔ရတယ္ေလ…)

၂) တခါတရံ ေလာကႀကီးကုိ ေပါက္ကြဲၿပီး ဘေလာ့ဂ္မွာ အံဖတ္ေတြကုိ သြန္ခ်တတ္တဲ့ …၊ တခါတရံမွာ လာလည္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါအေပါင္းကုိ ေပ်ာ္႐ႊင္ေစတတ္တဲ့ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္။

၃) အခ်စ္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္ သိနားသလုိလုိနဲ႔၊ တကယ္တမ္း မသိေသးတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။

၄) အကုိ႔နဲ႔ ေတြ႕ရင္ ဘီယာတုိက္မယ္လုိ႔ အၿမဲေျပာတတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။

၅) မိသားစုကုိ အၿမဲတမ္းလြမ္းဆြတ္သတိရေနတဲ႔ ဘ၀ပင္လယ္ထဲက ကမ္းကုိ မျပန္ႏုိင္ေသးတဲ႔ ေလွငယ္ေလးတစ္စင္းႏွင့္တူေသာ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္။

(၃)
ေမး....အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး အကို႕အတြက္ လုပ္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အရာေလးမ်ားရွိလား ?

ေျဖ..... အမွတ္တရ အျဖစ္ဆုံးေတာ့ မလုပ္ေပးဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမွတ္တမဲ႔နဲ႔ေတာ့ က်ေနာ့ ဘေလာ့ဂ္ကုိ လည္တတ္တဲ့လူမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။

(၄)
ေမး......အမွတ္တရအျဖစ္ဆံုး သူေျပာခဲ့တဲ့ စကား ?

ေျဖ.... အကုိနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဘီယာတုိက္မယ္တဲ့ :) ေနာက္တစ္ခုက သူ႔ပုိ႔စ္မွာတင္ထားတဲ့ ဒီကဗ်ာေလးထဲက အပုိ္ဒ္ (၆)ကေနစၿပီးႀကိဳက္တာ။ အဲဒီထဲကမွ “ဒီေနရာမွာ အမွန္တကယ္ရွိေနတာဆိုလို ႔၊ ရိုးသားမႈတစ္ခုနဲ ့ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ေတာသားအရိုင္းစိုင္းတစ္ေကာင္ပဲရွိပါတယ္.........။”

(၅)
ေမး.........သူသာ အကို႕ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ရင္ ဘာလုပ္မလဲ ?

ေျဖ.... ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီးမွေတာ့ ေတာင္း႐ုံေပါ့ (လက္ထပ္ခြင့္ေလ …:) ဒီလုိႏူးညံ့တဲ့လူမ်ဳိး ဘယ္အလြတ္ခံလုိ႔ျဖစ္မလဲ … :P

(၆)
ေမး.....အကို႔ခ်စ္သူသာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူ႕ဘက္က ဘာေတြ ျပဳျပင္ဖို႔လိုမယ္ထင္လဲ ?

ေျဖ.... သူကသာ ကုိယ္႔အက်င့္စ႐ုိက္ေတြကုိ မျပင္ခုိင္းရင္ ေတာ္ပါၿပီဗ်ာ ….

(၇)
ေမး.........သူက အကို႕ရန္သူျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေရာ ?

ေျဖ......... ရန္သူငါးပါးထဲမွာ အင္မတန္ဆုိး၀ါးလွတာ သူခုိးဓားျပထက္ဆုိးတဲ့ ရန္သူဟာ ဤဇမၺဴတစ္ခြင္မွာ ေမာင္မ်ဳိးသာျဖစ္လုိ႔ကေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ အနားမျဖတ္ေလွ်ာက္ေစရဘူး ….

(၈)
ေမး....ရန္သူျဖစ္လာႏိုင္စရာအေၾကာင္းအရင္းကေရာ ?

ေျဖ.... အေၾကာင္းအရင္းသိမွေတာ့ ရန္သူျဖစ္ႏုိင္ေခ် နည္းသြားၿပီေလကြယ္ …

(၉)
ေမး.... သူ႕အတြက္ အကို ဆႏၵအရွိဆံုး လုပ္ေပးခ်င္တာေလးမ်ားရွိလား ?

ေျဖ.... သူျဖစ္ခ်င္တာေလးေတြကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုိယ္အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း တတ္ႏုိင္သ၍ …

(၁၀)
ေမး..... သူ႕အေပၚျခံဳငံုျပီး သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?

ေျဖ.... ဒီေနရာမွာ ေျပာစရာတစ္ခုရွိလာၿပီ … ၿခဳံငုံသုံးသပ္ရမယ္ဆုိရင္ … အင္း … ေကာင္ေလး ဘယ္လုိေျဖရင္ ေက်နပ္မလဲ …. အကုိ႔ကုိ အီးေမးလ္ပုိ႔လုိက္

(၁၁)
ေမး..... ( တကယ္ကို ကမာၻေက်ာ္ပုဂၢိဳလ္ဆိုေတာ့ ) အကို႕အေပၚ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကိုေရာ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?

ေျဖ.... ဟာကြာ … ဘာေျပာေကာင္းမလဲ .. ကမၻာကုိ ေက်ာ္တာဆုိေတာ့ ေဘးကၾကည့္တဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္က ထင္းခနဲ ျမင္သြားၾကတယ္နဲ႔တူပါတယ္ … ဘာတဲ့ …. X@#$^&%

(၁၂)
ေမး... အကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်နပ္မိတဲ့ အကို႕ရဲ႕ characteristic ေလးေျပာျပပါလား ?

ေျဖ... အကုိ႔မွာ ထူးျခားတဲ႔ လကၡဏာက မရွိသေလာက္ပါ။ ေက်နပ္မိတာကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ အကုိနဲ႔ စကားေျပာၿပီးတာနဲ႔ အကုိကုိ႔ ခင္သြားၾကတာကုိ ေက်နပ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ့ အကုိ မသိဘူး။

(၁၃)
ေမး.... ဒါဆို ကိုယ့္ကုိယ္ကို အမုန္းဆံုး characteristic ေလးကေရာ ?

ေျဖ.....အားနာမႈ၊ ခင္တြယ္မႈ၊ ေလာဘမႀကီးမႈ အဲဒီ လကၡဏာေတြကုိ မုန္းတယ္။

(၁၄)
ေမး....ကိုယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုး လူစားမ်ိဳးက ဘယ္လိုလဲ?

ေျဖ.... ဘယ္လုိလူစားမ်ဳိးက ဘယ္လုိျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာ ေလ့လာေနတုန္းဆုိေတာ့ …???

(၁၅)
ေမးးး ...အကို ခ်စ္ခင္ဂရုစိုက္တဲ့လူေတြကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါလဲ ?

ေျဖ... ေအးေဆးေပါ႔ … ဘ၀မွာ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ပဲ ႐ုိးသားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ …..။

ကုိ႐ုပ္ဆုိး
၂၅-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၅း၀၀)မိနစ္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...

အခ်စ္, Love, l’amour

ျပင္သစ္ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာ “ဗစ္တာဟူးဂုိး” (Victor Hugo) ကေျပာတယ္ …

အခ်စ္ဆုိသည္မွာ “ျပည့္စုံျခင္း၊ အတုိင္းအဆမဲ႔” ဆုိေပမယ့္ …

လူတစ္ေယာက္ထံ အခ်စ္ဆုိတာ စတင္မိတ္ဆက္ သိကၽြမ္းလုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ဘ၀ထဲသုိ႔ “လွဳိ႕၀ွက္မႈေတြ၊ စိတ္၀မ္းကြဲမႈေတြ” ၀င္ေရာက္လာတတ္တယ္ တဲ့။

အခ်စ္ဆုိတဲ့အရာက ဘ၀မွာ ရွိသင့္တဲ႔ “အေပါင္းအသင္း၊ ေဆြမ်ဳိး နဲ႔ ကန္႔သတ္ခ်က္” ဆုိတဲ႔အရာေတြကုိ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔အတြက္ ေနရာလြတ္ရွိေလာက္ေအာင္ မႀကီးမားလုိ႔ပါတဲ့ ….။

^(၁)

ျပင္သစ္စာေရးဆရာ “ေပါ ေလအုိးတုိး” (Paul Léautaud) က ဒီလုိ ဆုိထားေသးတယ္ ...

“လက္ထပ္ျခင္းမွာ အခ်စ္က မပါမျဖစ္လုိအပ္တဲ့အရာ၊ လုပ္ရမယ့္အရာတဲ့ ... ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ျခင္းမွာေတာ့ အခ်စ္သာ လုိတယ္”တဲ့ ^(၂)

အခ်စ္ကုိ အတန္းအစားအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အလႊာအမ်ဳိးမ်ဳိကလူေတြ သူ႔ဘ၀ႏွင့္ထင္ဟပ္တဲ႔ အဓိပၸါယ္ေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖြင့္ဆုိခဲ့ၾကတာ ယေန႔အထိပါပဲ …။ အခ်စ္နဲ႔ ပါတ္သက္တဲ႔ မဆုံးႏုိင္တဲ့ ပုံျပင္ေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြ၊ အေျခအေနေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ဆုံႀကံဳေတြ႕ဖူးၾကတယ္။ ဖတ္မွတ္ဖူးၾကတယ္။ ခံစားဖူးၾကတယ္။ အခ်စ္ဆုိတာ ဘာလဲ ? ဘယ္ေနရာက ထြက္လာၿပီး … ဘယ္ေနရာကို ၀င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကလဲ … အခ်စ္မွာေမြးဖြားျခင္း၊ ေသဆုံးျခင္း ရွိသလား …. ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသလုိ၊ အေျဖေပါင္းမ်ားစြာလည္း ရွိခဲ့ၾကတယ္။ ကုိယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ ကုိယ္ ယူဆထားၾကေပမယ့္ …. က်ေနာ့အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာကေတာ့

“ခ်စ္ေနသူႏွင့္ အခ်စ္ခံရသူ ႏွစ္ဦးတည္းသာ ခံစားနားလည္လုိ႔ရတဲ့ အရာ၀တၳဳ ေသးေသးေလးတစ္ခုပါ။”

လူေတြက ၅၂၈ အခ်စ္က ေအးျမတယ္၊ ၁၅၀၀ အခ်စ္က ပူေလာင္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ့အတြက္ေတာ့ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့သလုိ ၅၂၈ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၁၅၀၀ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေအးျမျခင္း ပူေလာင္ျခင္းေတြကုိ ခ်စ္ေနသူႏွင့္ အခ်စ္ခံရသူ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ေပၚမွာသာ သက္ဆုိင္တဲ့ကိစၥပါ။

အခ်စ္ဆုိတာ နက္နက္နဲနဲ အဓိပြါယ္ဖြင့္ဖုိ႔ အင္မတန္ခက္တဲ့ စိတၲဇနာမ္ေလး တစ္ခုပါ။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဖုိ႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ေလေလ ရလဒ္က ဆုိးက်ဳိးမ်ားေလေလပါပဲ။ အခ်စ္နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ဖူးသူေကာ … အခ်စ္ကုိ ေတြ႕ဖုိ႔ႀကိဳးစားေနသူေကာ … က်ေနာ္ မွာခ်င္တာက “ခ်စ္ပါ၊ အခ်စ္ႀကီး ခ်စ္ပါ၊ အဓိပၸါယ္မဖြင့္ပါနဲ႔”

-----------------------------------------------------------------------------

(၁) : L'amour, c'est l'absolu, c'est l'infini ; la vie, c'est le relatif et le limité. De là tous les secrets et profonds déchirements de l'homme quand l'amour s'introduit dans la vie. Elle n'est pas assez grande pour le contenir. Victor Hugo

(၂) : Dans le mariage, on fait l'amour par besoin, par devoir. Dans l'amour, on fait l'amour par amour.Paul Léautaud

-----------------------------------------------------------------------------

ကုိ႐ုပ္ဆုိး
၁၃-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၅း၅၀)မိနစ္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...

ျဖစ္သလုိလား ... ဘာမွမျဖစ္သလုိလား ... စားလုိက္တာပဲ

ျဖစ္သလုိ စားေသာက္ျခင္း ... (ညီငယ္မဟုတ္တဲ့) ညီမငယ္ နန္းညီ က TAG ထားတာေလးကုိ ေျဖရမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ...

ဟုိး .. လြန္ခဲ့ေသာ, ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္းေျပာဆုိရမယ္ထင္ပါတယ္။ အေမ ခရီးသြားခါနီးတုိင္း မွာတတ္တဲ့, ေျပာတတ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းက “ငါ့သားအတြက္ စိတ္မပူရဘူးတဲ့၊ သူက ျဖစ္သလုိ စားတတ္တယ္တဲ့”။

က်ေနာ္ ... ငယ္ငယ္က အစားအေသာက္ ေဂ်းမမ်ားတတ္ဘူး။ ဘ၀မွာ အႀကိဳက္ဆုံးအစားအစာ မရွိသလုိ၊ အမုန္းဆုံး အစားအစာလည္း မရွိပါ။ အဲ ... အဲဒီမွာ တစ္ခုျဖတ္ေျပာရဦးမယ္ ... ငယ္ငယ္က က်ေနာ္တုိ႔အိမ္နားမွာ အသုတ္ေရာင္းတဲ့ “ခါလာႀကီး” အသုတ္ကုိေတာ့ စြဲစြဲလမ္းလမ္းစားမိတယ္။ အခုထိ ေခါက္ဆြဲနဲ႔ ထမင္းသုတ္ကုိ ႏွစ္ၿခိဳက္မိတုံးပဲ။ အႀကိဳက္ဆုံးအစားအစာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

လမ္းသြားရင္းနဲ႔ ဗုိက္ဆာရင္ အေၾကာ္ (သုိ႔) ငွက္ေပ်ာသီး စားလုိက္တယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေရခဲေရေပါ့ေနာ္ .. အဲဒါေသာက္လုိက္တယ္။ လက္ရွိကုမၸဏီမွာ အလုပ္စလုပ္ခါစက ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွာ ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္သြား၀ယ္ရတယ္။ တေနကုန္ အဲဒီ႐ုံးမွာပဲ ေနရတာ။ ကမ္းနားလမ္းက ျမန္မာ့ေလေၾကာင္း႐ုံးခ်ဳပ္မွာေပါ့။ အိမ္က စသြားကတည္းက အဲဒီ႐ုံးကုိ အရင္သြား လုိအပ္တဲ့စာ႐ြက္စာတမ္းတင္, ၿပီးရင္ ခဏအခ်ိန္ရတဲ့အခါ ပန္းဆုိးတန္း စာအုပ္အေဟာင္းတန္းသြား၊ လုိအပ္တဲ့စာအုပ္ေတြ၀ယ္၊ စာေပဗိမာန္ကုိ၀င္ .. စာအုပ္ေတြ၀ယ္၊ ေန႔လည္ ဗုိက္ဆာတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လုိ႔ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွိရင္ ထမင္းေပါင္းစားတယ္။ ေရနည္းနည္းခမ္းေနရင္ ... အေၾကာ္၀ယ္စားတယ္။ ျဖစ္သလုိစားတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့။ ထမင္းခ်ဳိင့္ယူၿပီး အလုပ္ဆင္းရတာလည္း အဆင္မေျပေတာ့၊ ႀကံဳသလုိစား ... ၀င္သလုိစား ... ဗုိက္၀ေအာင္စား .... အေရးႀကီးတာက ဗုိက္က ျပသနာမရွာဖုိ႔ပဲ ..။ အဆင္ေျပတယ္။ ဘာမွမျဖစ္။ ႀကံဳသလုိစားတယ္၊ ျဖစ္သလုိစားတယ္။ ခရီးထြက္ရင္ ဘာမွ ယူေဆာင္သြားေလ႔မရွိ။ ႀကဳံတဲ့အရပ္က ႀကဳံတာ၀ယ္စားတယ္။ (၀မ္းပ်က္မယ္ထင္တဲ့ ယင္နားစာေတာ့ ေရွာင္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ရယ္ဒီမိတ္ ပူတင္းေပါင္မုန္႔ .. အဲဒါမရွိရင္ ငွက္ေပ်ာသီး.. စတာေတြကုိ အစားမ်ားတယ္။)

ဒါေပမယ့္ ... အခ်ိန္ကာလ ေရြ႕လ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အက်င့္နည္းနည္းပ်က္သြားတယ္။ အခုဆုိရင္ ျဖစ္သလုိ စားေသာက္ရျခင္းကုိ သိပ္မႏွစ္သက္ေတာ့ပါဘူး။ လက္ရွိ က်ေနာ္ အမဲသားမစားပါ။ ဟင္းထဲ အ႐ြက္ထည့္ခ်က္ရင္ မစားပါ။ ဒါဟာလည္း ေျပာလုိ႔ရလုိ႔, လုပ္လုိ႔ရလုိ႔ လုပ္တဲ့ ကိစၥေလးတစ္ခုပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မိသားစုနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေၾကးအုိးသြားေသာက္တဲ့အခါ “အ႐ြက္ထည့္တာ”ကုိ လုံး၀ (လုံး၀) မစားပါ။ ငါးဟင္းခ်က္လုိ႔ ပင္စိမ္း (သို႔) နံနံပင္ ထည့္လည္း မစားပါ။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲစားတဲ့အခါ “ၾကက္သြန္ၿမိတ္”ထည့္ရင္ မစားပါ။ ဆိတ္သားဟင္းခ်က္တဲ့အခါ ဆီသတ္႐ြက္ထည့္တာ မစားပါ။ တုိ႔ဟူးသုတ္ စားတဲ့အခါ ေရွာက္႐ြက္ထည့္မစားပါ။ အဲ ... ေကြ႕သယုိအျပဳတ္စားတဲ့အခါေတာ့ ပဲပင္ေပါက္ ထည့္စားတယ္။ ယုိးဒယားေကြ႕သယုိအျပဳတ္ (အသုတ္ကုိေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္ပါ) မွာထည့္တဲ့ ပဲပင္ေပါက္ကေတာ့ စံပါပဲဗ်ာ ..။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးတဲ့ ပဲပင္ေပါက္ေတြ .. မယုံရင္ ညီေတာ္ေမာင္မ်ဳိး ကုိေမးၾကည့္။

က်ေနာ့အက်င့္ကတစ္မ်ဳိးဗ် ....၊ အဲဒီလုိ အ႐ြက္တာေရွာင္တာ နံနံပင္ တုိ႔စားတယ္။ ေရွာက္႐ြက္ တုိ႔စားတယ္။ အ႐ြက္ကုိမႀကိဳက္တာမဟုတ္ဘူး။ ဟင္းထဲ ထည့္ခ်က္ရင္ အဲဒီအ႐ြက္က ထြက္လာတဲ့ စိမ္းေ႐ႊေ႐ႊအနံ႔ကုိ မႀကိဳက္တာ။

ဒါကလည္း အေမအိမ္သြားတဲ့အခါ၊ အိမ္သူသက္ထား ခ်က္ေကၽြးတဲ့အခါ၊ ဆုိင္မွာ ၀ယ္စားတဲ့အခါ ဂ်ီးမ်ားလုိ႔ရလုိ႔ ဂ်ီးမ်ားတာ ထင္ပါတယ္။ တခါတရံ မလႊဲမေရွာင္သာ အလွဴအိမ္မွာ ဒီလုိမ်ဳိးခ်က္ထားတဲ့အခါ စားလုိက္ရတာပဲ။ နည္းနည္းေတာ့ ေအာင့္သက္သက္ေပါ့။ အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ မ်က္ေစာင္းကုိလည္း ရင္မဆုိင္ရဲတာန႔ဲ လိမ္႔ပိတ္မ်ဳိခ် ရတာေပါ့ဗ်ာ ....။

ကဲ .... နန္းညီေရ ... TAG ထားတာနဲ႔ ... ေျဖလုိက္တာ တမ်ဳိးစီ ျဖစ္ေနရင္လည္း ေဆာရီးဗ်ာ ...။

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...

ပထမဆုိပါလား .....

ညီငယ္ေမာင္မ်ဳိးေလး TAG ထားတယ္ဆုိလုိ႔ ... ဘာမ်ားလည္း ကမန္းကတန္းသြားၾကည့္လုိက္တာ ဟုိက္ ရွာလပတ္ရည္ “ပထမဆုံး”မ်ားဆုိပါလား။ ပထမဆုံးဆုိတာ ျပန္မေရြးႏုိင္လုိ႔ ပထမတစ္ေခါက္ကတည္းက ဆုံးသြားတာလား၊ ဘာ လား ဆုိၿပီး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ ေၾသာ္ .... ဒါေတြကုိ ေျဖရမွာကုိး။ စာေမးပြဲေျဖၿပီးတာမွ မၾကာေသးဘူး ... မင္းသားကုိ မအားမွန္းသိလုိ႔ ေမးခြန္းစာ႐ြက္ အိမ္မွာလာေပးသြားတဲ့ အင္တာဗ်ဳးဆရာလုိလုိ ဘာလုိလုိ ေမာင္မ်ဳိးက လုပ္ခ်သြားတယ္။ ကဲ ... ကုိယ္ဆုိတဲ့ ေကာင္ ကလည္း ဒါမ်ဳိးေျဖရမယ္ဆုိရင္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ကေနေတာင္ ထခ်င္တာမဟုတ္ေတာ့ခက္တယ္။ ကဲ .. ကဲ .. ေမာင္မ်ဳိးေလး ဖတ္ၾကည့္ကြာ ...။

ပထမဆံုးတက္ရသည့္ေက်ာင္း.....
အ.လ.က (၃) တာေမြ။ သူငယ္တန္းမွ ရွစ္တန္းအထိ တက္ခဲ့ရတာ။

ပထမဆံုးအတန္းပိုင္ဆရာမ
အင္း … ေရးေတးေတးပဲ။ ဆရာမဆံပင္ အရမ္းရွည္တာကုိပဲ မွတ္မိေတာ့တယ္။ ႀကိမ္လုံးလည္းမကုိင္ဘူး။ စကားေျပာလည္း အရမ္းႏူးညံ့တယ္။

ပထမဆံုးသူငယ္ခ်င္း
သူငယ္ခ်င္းလုိ႔ စစ္စစ္မွန္မွန္စတင္ခံစားလုိက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ပဲခူးက။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တုိင္း ပဲခူးမွာ သြားေနရတဲ့ က်ေနာ့အဖုိ႔ ပဲခူးသူ ညီအမ သုံးေယာက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဓိကကေတာ့ “စႏၵာ”ဆုိတဲ့ ေယာက္်လ်ာေလးပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႕အထက္က မာလာ။ စႏၵာနဲ႔က ပုိရင္ႏွီးတယ္ …။ သူကလည္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္ၿပီဆုိ က်ေနာ့ကုိ အၿမဲေမွ်ာ္တယ္။ ေမွ်ာ္မွာေပါ့ သားေရကြင္းပစ္တုိင္း၊ ကစားတုိင္း သူပဲ ႏုိင္တယ္။ အရင္တုန္းက သားေရကြင္း၀ယ္ရင္ လက္တုိဂ်င္ ႏုိ႔မုန္႔ဘူးနဲ႔ထည့္ၿပီးေရာင္းတာဗ်။ တစ္ဘူးဆုိ ၅ ရက္ ပဲခံတယ္။ သူ႕ဆီအကုန္ေရာက္သြားတာခ်ည္းပဲ။ က်ေနာ့ကုိ သူက ငယ္ႏုိင္ႀကီးလုိ႔ ေခၚတယ္။ က်ေနာ့အေပၚ အႏြံအတာခံတယ္။ မာလာကာသီးစားခ်င္ရင္ အပင္မတက္တတ္တဲ့ က်ေနာ့အတြက္ သူက ဒုိင္ခံခူးေပးေနၾက။ တျခားလူေတြ ရန္စရင္ သူက အၿမဲ ဒုိင္ခံ ရန္ျဖစ္ေပးေနၾက။ အခုထိ သူ႕ကုိ က်ေနာ္ အၿမဲတမ္းသတိတယရွိေနတတ္ၿပီး၊ ပဲခူးသြားတုိင္း သူတုိ႔ ေျပာင္းသြားတဲ့ေနရာကုိ စုံစမ္းတုန္း။ မေတြ႕ရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ အခုေလာက္ဆုိ သူလည္း ကေလးတြဲေလာင္း ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ :)

ပထမဆံုးဖတ္မိတဲ့ စာအုပ္
အဲဒီေလာက္ မွတ္ဉာဏ္က မေကာင္းဘူးဗ်။ (မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ ေမ႔ရင္ ေျပာေနၾကအတုိင္း ေျပာရရင္) အင္း … ဘယ္လုိေျပာရမလဲေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီစာအုပ္ေလးေပါ့ေနာ္ … အဟဲ

ပထမဆံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ဖတ္မိတဲ့ ေက်ာင္းစာ....
က်ေနာ္တုိ႔တုန္းက (၁)တန္းေရာက္မွ အဂၤလိပ္စာ စ, သင္ရတာဆုိေတာ့
ျမန္မာစာပဲ ႐ြတ္ရတာေပါ့
က ...ကေလးငယ္ က်ေနာ္တုိ႔အ႐ြယ္
ဆ … ေဆာ့ၾက ယမ္းပုံမီးက်
ထ … ထမင္းပြဲ က်ေနာ့အတြက္ပဲ
မ .. မုန္ဖုိး ေပးပါအုံး
အ … အ, တယ္ဗ်၊ စာမရ :)

သခၤ်ာကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေတာ္တာဗ်။ အေမကလည္း မွာတယ္ေလ ဘယ္အရာကုိမွ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ႔တဲ့။ ဘယ္ရမလဲ က်ေနာ္ကလည္း သုံး သုံးလီ တစ္ဆယ္ ဆုိၿပီး ပုိတြက္လုိက္တာ။ ဆရာမွက နား႐ြက္ဆြဲၿပီး ထုိင္ထ (၁၀)ခါလုပ္ခုိင္းလုိ႔ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ပုိမတြက္ရဲေတာ့ဘူး …။

ပထမဆံုးရဖူးေသာဆု....
စာနဲ႔လား။ ပန္းခ်ီလား။ အားကစားနဲ႔လား။ ဘာနဲ႔ ရတဲ့ဆုကုိ ေျပာရမွာလည္း ???
ရန္ျဖစ္လုိ႔ အေဖ ေပးတဲ့ ဆု အေနနဲ႔ ေဗ်ာတီးေတာ့ ခံဖူးတယ္။ တျခားဆုကေတာ့ ….. အင္း ….

ပထမဆံုးစီးေသာ ဘတ္စ္ကား....
ငယ္ငယ္တုန္းက လွည္းတန္းဘက္မွာရွိတဲ့ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ခြဲစီးရတဲ့ ဘတ္စ္ကားေတာ့ စီးဖူးတယ္။ က်ေနာ္က ငယ္လုိ႔ဆုိၿပီး မိန္းကေလးေတြ အျခမ္းမွာ အေဒၚနဲ႔ စီးရတာ … အဟိ ေပ်ာ္စရာႀကီး။
(အဲဒါကုိ … ကုိင္ဇာက သီခ်င္းေတာင္ လုပ္ဆုိဖူးတယ္ ….။ “ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ၉ ကားကုိစီးစဥ္ သံဇကာေတြ စီးကားထား၊ ဟုိး ဟုိး ဆရာ .. ေရွ႕မွတ္တုိင္မွာ ဆင္းစုိ႔အခ်စ္ရာ … လမ္းေလွ်ာက္တာ ေကာင္းပါတယ္” ဆုိတာေလ…)

ပထမဆံုး ဆိုဖူးတဲ့သီခ်င္းက
ေရ၊ ေျမျခား သြားရေတာ့ မင္းေလးကုိ ေသာ့ခတ္ခ်င္တယ္ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေလ … အဲ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ခ်ဳိမုိင္မုိင္ ခ်ဳိစုိ႔ … ခ်ဳိမုိင္မုိင္ ခ်ဳိစုိ႔ (ရတနာမုိင္ ကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးဗ်။)

ပထမဆံုး ေရးခဲ့ေသာ ရည္းစားစာ
အဟား …. ျပန္ေျပာင္းေျပာရမွာေတာင္ ရွက္စရာႀကီး။ ကုိယ့္အတြက္မဟုတ္ပဲ သူမ်ားအတြက္ ေရးေပးျဖစ္ခဲ့တာေလ။ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္။

ပထမဆံုးေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ကဗ်ာ
အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆုံးတုန္းက ေရးခဲ့ဖူးတာပါ။ သူရဲ႕ တစ္လျပည့္ဖိတ္စာေလးမွာ ထည့္သုံးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္ေပါ့။

ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးတဲ့အျခားၿမိဳ ့
ပဲခူးၿမိဳ႕။ အဲဒီတုန္းက လမ္းမွာ ကားကအၾကာႀကီးရပ္လုိ႔ အေမကုိ ေမးၾကည့္ေတာ့ “ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး ဦးေန၀င္း”လာေနလုိ႔တဲ့။ အဲဒီတုန္းက ရွိသမွ်ကားေတြက လမ္းေဘးအကုန္ထုိးရပ္ေပးရတာဗ်။

ပထမဆံုးေရာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား
ေမာင္မ်ဳိးလုိပါပဲ။ ေစ်းေပါေပါနဲ ့ အဲရိုးပလိန္း မစီးပဲသြားလုိ႔ရတဲ့ “မဲၿပီး ေဆာက္နက္တဲ့ ျမ၀တီ ဟုိဖက္ကမ္း ယုိးဒယားနယ္စပ္က မဲေဆာက္ ၿမိဳ႕”။

ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ ေဆးလိပ္
ဟား ဟား။ ငါ့ညီ ေမာင္မ်ဳိးနဲ႔ တူသြားျပန္ၿပီ။ ပြတ္ခၽြန္းဆုိတာ အရင္တုန္းက ရန္ကုန္မွာ လူႀကီးပုိင္း (အထူးသျဖင့္ ကုလားအဘုိးႀကီးေတြ ေသာက္တဲ့ေဆးလိပ္)။ လက္သန္းထက္ေတာင္ ေသးအုံးမယ္။ က်ေနာ္လည္း အဲဒါကုိ မီးညွိရင္းနဲ႔ တစ္ဖြာဖြာခဲ့ဖူးတယ္။

ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ အရက္
မွတ္မွတ္ရရ ဒဂုံတကၠသုိလ္မွာ အေ၀းသင္ ပထမဆုံး စဖြင့္တဲ့ႏွစ္မွာ က်ေနာ္တုိ႔တက္ရတာဗ်။ လြင္ျပင္တီးေခါင္ႀကီးမွာ။ ပထမႏွစ္ၿပီးခါနီး ႏႈတ္ဆက္ပြဲလုပ္ၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕က တီး၀ုိင္းငွားၿပီး ေက်ာင္းမွာ အဆုိေတာ္လုပ္ၾကတာ။ အဲဒီရက္မတုိင္မီညက ေက်ာင္းမွာ သြားအိပ္တုန္း၊ ေက်ာင္းကုိေဆာက္ေနတဲ့ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြကုိ ေရာင္းတဲ့ဆုိင္က ဘီအီး၀ယ္ၿပီး လက္တည့္စမ္းၾကတာ။ ေသာက္လုိ႔ မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။ မေသာက္တတ္ေတာ့ ကုလားေမာ့ ေမာ့ျပစ္လုိက္တာ လည္ေခ်ာင္းပူၿပီး ေခ်ာင္းဆုိတာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ အခုေနမ်ားဆုိရင္ေတာ့ အဟင္း ….

ပထမဆံုး ပစ္ဖူးေသာ ေသနပ္
ငါ့ရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိထည့္လုိ႔ မင္းဆီကုိေရာက္ေအာင္ ေသနပ္နဲ႔ ပစ္ထည့္လုိက္ၿပီ၊ ဖမ္းေပေတာ့ကြာဆုိၿပီး ရင္ကုိေကာ့ လက္ညဳိးႏွစ္ေခ်ာင္းေရွ႕ပစ္ၿပီး မင္းသားစတုိင္ အခ်စ္ေသနပ္ပစ္လုိက္တာ၊ ေကာင္မေလးကုိ မမွန္ပဲ ဆရာမေတြ႕သြားလုိ႔ ႐ုံးခန္းေရာက္သြားေသးတယ္။ ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္န႔ဲ အခ်စ္အေၾကာင္းစဥ္းစားလုိ႔တဲ့။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္တည္းက အဲဒီလုိ ႐ူးတာဗ်။

ပထမဆံုး ဘေလာ့ပို႕စ္
လြမ္းခ်င္းဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ …

ပထမဆုံး ထုိင္ဖူးေသာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ..
ကုိးတန္းေက်ာင္းသားတုန္းက ေက်ာက္ေျမာင္းတစ္ခြင္ လွည့္လည္ၿပီး ထုိင္ဖူးတယ္။ အထုိင္ဆုံးက ၾသဘာလမ္းက “ဖက္တီး”လကၻက္ရည္ဆုိင္။ လကၻက္ရည္ထက္ မ်က္စိ အစာေႂကြးတာပါ။

ပထမဆုံး ၀င္ေငြရွာေသာ အလုပ္
အိမ္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းက အေဖက ပရိေဘာဂလုပ္ငန္းလုပ္ေတာ့ ၀ုိင္းလုပ္ေပးဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀င္ေငြရတဲ့ အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အင္း … ေျပာရရင္ေတာ့ (၆)တန္းေက်ာင္းသားေလာက္မွာ ေက်ာင္းပိတ္တုိင္း “ကန္ေတာ္ႀကီး”မွာ ကားေရးေဆးတဲ့ အလုပ္ လုပ္ဖူးတယ္။ တစ္ေန႔ ငါးက်ပ္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေရးေဆး၊ ဆီထုိးဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ျမန္မာျပည္မွာ မေပၚေသးဘူးဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔က ေခတ္ဦး တီထြင္သူေတြ။ မနက္ဆုိ ေရပုံးတစ္ပုံးရယ္၊ ေရခြက္ရယ္၊ ဆပ္ျပာရည္ (အမႈန္႕ထုပ္ကုိ အရည္ေဖ်ာ္ထားတာ)ရယ္၊ က်ေနာ့ရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ရယ္ေပါ့။ တစ္ေန႔ ငါးက်ပ္ ရဖုိ႔အေရးဗ်ာ … ကန္ေတာ္ႀကီးထဲက အလကားရတဲ့ ေရေတြကုိ သုံးၿပီးရွာရတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတာ။ သူငယ္ခ်င္းေယာက္်ားေလးေတြ ကန္ေတာ္ႀကီးထဲ လာရင္ ရွက္လုိ႔ ပုန္းရတာကလည္း တစ္ဒုကၡေလ။ လက္ေတြကဆုိ ကားဘီးၾကားထဲ့ ႏႈိက္ရတဲ့အတြက္ ေပါက္ၿပဲေနလုိ႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္ရာသီပဲ လုပ္လုိက္ရတယ္ … အေမမ်က္ရည္က်တာနဲ႔ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပဲ … မဂၤလာေစ်းႀကီးေဆာက္ၿပီးလုိ႔ အဲဒီမွာ ေဆးလိပ္သြားေရာင္းတယ္။ ဒူးယားရမယ္၊ ခေပါင္းရမယ္နဲ႔ေပါ႔ (အဲဒီတုန္းက ျပည္တြင္းျဖစ္စီးကရက္ေတြပဲရွိေသးတယ္။) ေဆးလိပ္တစ္ဘူးကုန္ရင္ ၃-က်ပ္ျမတ္တယ္။ က်ေနာ္က အတြက္အခ်က္ေတာ္လုိ႔ မွားအမ္းတာနဲ႔၊ ရွက္႐ြ႕ံ႐ြံ႕ျဖစ္ေနတာနဲ႔ပဲ အျမတ္က ဘယ္ေတာ့မွ အမ်ားႀကီး က်န္တယ္ဆုိတာမရွိ။

ပထမဆံုး ဝယ္ေသာ သီခ်င္းေခြ
လကၻက္ရည္ဆုိင္ေတြ ရွိေနသေ႐ြ႕ အေခြ ဘယ္ေတာ့မွ မ၀ယ္ဘူးဆုိၿပီး သံဓိဌာန္ခ်ထားေတာ့ တစ္ခါမွ မ၀ယ္ဖူးဘူး :)။ အခုထိလည္း အိမ္မွာ ကက္ဆက္မရွိ …။ ဘယ္ရမလည္း မိန္းမေရ … ေလးျဖဴအေခြအသစ္ထြက္တယ္ လကၻက္ရည္ဆုိင္မွာ သြားနားေထာင္လုိက္ဦးမယ္ ဆုိၿပီး လစ္ဖုိ႔ တစ္ကြက္ခ်န္ထားတာ …. (႐ႈး … သြားျပန္မေျပာနဲ႔ေနာ္ …)

ပထမဆံုးၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ေသာသီခ်င္း
ေရဒီယုိက လႊင့္တဲ့ ကုလားေလး ခင္ေမာင္ခ်ဳိရဲ႕ “က်ေနာ့္ရည္မွန္းခ်က္”၊ အဲဒီအတုိင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ကြလုိ႔ အိပ္မက္, မက္ခဲ့ရတဲ့ သီခ်င္းေလးေပါ့။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကုိ သန္းထြန္းေလး ဆုိတယ္လုိ႔ပဲ သိၾကတာ။ မူရင္းက ကုလားေလးခင္ေမာင္ခ်ဳိရဲ႕ သီခ်င္းပါ။ အဲဒါနဲ႔ ျမန္မာ့အသံ ဓာတ္ျပားဆု ရထားတာ။

ပထမဆံုး အၾကိမ္ အတန္းေရွ႕ စာထြက္ဆုိရၿခင္း
မေျပာပါရေစနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ။ ေတြးမိတုိင္း “--င္ႀကိမ္း”လုိ႔ပါ။ ဆရာမ မလာခင္အထိ အကုန္အလြတ္ရ။ ဆရာမက အတန္းထဲ၀င္၀င္ျခင္း စားပြဲေပၚကုိ ထား၀ယ္ႀကိမ္ သုံးလုံးျပဴးနဲ႔ ႐ုိက္လုိက္လုိ႔ ထြက္လာတဲ့အသံ “ဗ်န္း”ဆုိတာကုိ ၾကားကတည္းက တစ္တန္းလုံး (အဆင့္တစ္အၿမဲရတဲ့ ေကာင္မေလးကလြဲလုိ႔) အ႐ုိက္ခံလိုက္ရတာ သနားပါတယ္ ဆရာမခင္ဗ်ာ အျပန္ ႀကိမ္လုံးေတာင္ ျပန္ပါမသြားရွာဘူး။

ပထမဆံုး ရည္းစားထားခဲ့ဖူးေသာႏွစ္
အဟဲ … မေျဖပါရေစနဲ႔ဗ်ာ။ ဒီလုိ အေႏွာင့္အသြားမလြတ္တဲ႔ ေမးခြန္းေတြ။
တရားသူႀကီးမင္းခင္ဗ်ား … ဒီေမးခြန္းဟာ တရားခံရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ အႀကီးအက်ယ္ ထိခုိက္ဖြယ္ရာရွိတဲ႔အတြက္ ပယ္ဖ်က္ေပးပါ ခင္ဗ်ား …။

ပထမဆံုး လည္ပတ္ၾကည့္ရႈခဲ့ဖူးေသာ ဘေလာ့
႐ြာသားေလး-၀ုိင္တီယူ ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ (အဟား … သူက လာလည္လွည့္ပါဆုိလုိ႔ လာလည္ရင္း ဒီဘေလာ့ဂ္ေလာကကုိ ေရာက္လာတာ။)

ပထမဆံုး စတင္ရင္းႏွီးခဲ့ရေသာ ဘေလာ့ဂါ
ညီမငယ္ ေ႐ႊျပည္သူ

ကုိ႐ုပ္ဆုိး

၂၉-စက္တင္ဘာလ-၀၈ (၀၈း၅၂)မိနစ္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...

ဆယ္ရက္ႏွင့္ က်ေနာ္ နပမ္းလုံးျခင္း ...

ဒီေန႔ .... စိတ္ကူးကမၻာေလးထဲက ညီမငယ္ ေ၀ေလး က ကုိ႐ုပ္ဆုိး ဘ၀မွာေနထုိင္ဖုိ႔ (၁၀)ရက္ပဲက်န္ေတာ့ရင္ ဘာေတြလုပ္မလဲတဲ့ .... အေမးရွိလာေတာ့လည္း၊ အေျဖရွိရမွာေပါ့ ....။ အသက္ (၃၀)ေက်ာ္လာတဲ့အထိ ဘ၀မွာ ဘာမွ ေရေရရာရာ မလုပ္လာတဲ့လူက (၁၀)ရက္ပဲက်န္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ေျဖဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားရတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကုိလည္း အာဖ်ံကီြး မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ညီငယ္ ရင္တြင္းျဖစ္ေမာင္မ်ဳိး လုိ ေန႔စဥ္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာလည္း မသိဘူး ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ လူေတြ ငယ္က်ေပမယ့္ အရာရာကုိ (ေသျခင္းတရားကုိေတာင္) ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ဆြဲႏုိင္တဲ့ ဒီလုိကေလးေတြကုိ အားက်မိပါရဲ႕ ...။
ကဲ ေအာက္မွာ ဆက္ဖတ္ပါဗ်ာ ...။ အေျဖက နည္းတယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ ရင္ဘတ္ထဲက၊ ႏွလုံးသားထဲက ဆႏၵအတုိင္း ေရးထားတာလုိ႔ နားလည္ၿပီး ဖတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ...။

မေသခင္ (၁၀)ရက္စလုံး ..........
(၁) အေမ႔ဆီသြားၿပီး အေမ႔ရဲ႕ ေပါင္ေပၚမွာ (သို႔မဟုတ္) လက္ေမာင္းေပၚမွာ တေရးေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ သြားအိပ္မယ္။ အေမကုိ နင္းေပး၊ ႏွိပ္ေပးမယ္။ (တခါတရံမွ လုပ္ေပးျဖစ္တဲ့ကိစၥမုိ႔ .. မေသခင္ (၁၀)ရက္လုံး လုပ္ေပးခ်င္တာ။)

(၂) ည အိပ္ယာ၀င္တုိင္း က်ေနာ့ရဲ႕ ေနတုိင္းလုပ္ေနက်ျဖစ္တဲ့ ဘုရားဦးတင္ျခင္း (ဘုရားစာ႐ြတ္ၿပီးရွိခုိးတာမဟုတ္) ကိစၥလုပ္မယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုျဖတ္ေျပာပါရေစ ... က်ေနာ္က အရက္ေသာက္ၿပီး အိပ္ယာ၀င္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ဘုရားဦးခ်တယ္ (အနေႏၲာ၊ အနႏၲငါးပါးကုိ ရွိခုိးဦးတင္ပါ၏။ ၇-ရက္သားသမီးမ်ား က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစ ဆုိၿပီးေတာ့ ကန္ေတာ့တယ္။)။ အမ်ဳိးသမီးကေတာင္ နင္ အရက္ေသာက္လာတဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ ဘုရားရွိခုိးတာ စိတ္ထဲဘယ္လုိမွ မေနဘူးလားတဲ့။ (က်ေနာ္ကေတာ့ ဆုိင္တယ္မထင္။ အရက္ေသာက္တာ သက္သပ္၊ ဘုရားရွိခုိးတာ သက္သပ္၊ မဟုတ္ဘူးလားဗ် ...ေနာ့) အဲဒီမွာ တစ္ခုျဖည့္စြက္ၿပီး “ခင္ပြန္းႀကီး (၁၀)ပါးအား ျပစ္မွားမိတဲ့ အျပစ္မ်ားရွိခဲ့ရင္ ရွိခုိး၀န္ခ်ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္”လုိ႔။

(၃) အလုပ္ခ်ိန္ၿပီးလုိ႔ အိမ္ျပန္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ အရင္လုိ ေ၀ေလေလမလုပ္ေတာ့ပဲ၊ အိမ္ေစာေစာျပန္မယ္။ က်ေနာ့ရဲ႕ သားလုပ္ခ်င္တာေတြ၊ သမီးလုပ္ခ်င္တာေတြ၊ က်ေနာ့အမ်ဳိးသမီး ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြ အကုန္လုပ္ေပးမယ္။ အေႂကြးဆပ္မယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့ဗ်ာ...။ သားသမီးေတြကုိ ဘ၀ကုိ ဘယ္လုိရင္ဆုိင္ရမယ္၊ ေတြ႕ႀကံဳလာတဲ့ ဒုကၡေတြကုိ ဘယ္လုိေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္ စသျဖင့္ ညတုိင္း ပုိ႔ခ်ခ်က္ေတြ ေပးမယ္...။
ပုံမွန္မဟုတ္လုိ႔ အိမ္က ဘာျဖစ္လဲလုိ႔ ေမးလာရင္ေတာ့ ဘယ္လုိေျဖရမယ္မသိ ... :)

(၄) က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္အေႂကြးေတြကုိ ကုန္ေအာင္ဆပ္မယ္ .. (ဥပမာ ... Buddhist Terms Dictionary ကုိ ၿပီးျပတ္ေအာင္တင္တာမ်ဳိး၊ “ဒုိ႔ျမန္မာျပည္”ဆုိၿပီး ဖြင့္ထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ကုိယ္သိထားတဲ့၊ ကုိယ့္အိမ္မွာ ရွိတဲ့ သမုိင္းစာအုပ္ေတြကုိးကားၿပီး လာဖတ္သူေတြ နည္းနည္းစိတ္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့အထိ တင္ခဲ့မယ္။) အခုေတာ့ ဖြင့္ၿပီးကတည္းက ၀င္ေတာင္ မ၀င္ႏုိင္ေသးဘူး။ :(

(၅) အခု သြားေရာက္လွဴဒါန္းေနတဲ့ ႐ြာကေလးမွာ စာၾကည့္တုိက္ (၁)ခု လုပ္ၿပီး၊ ကုိယ့္မွာရွိေနတဲ့ စာအုပ္၊စာတမ္း တခ်ဳိ႕ကုိ သြားထားေပးထားမယ္။ (တခ်ဳိ႕က သားသမီးေတြအတြက္ အေမြ ေပါ့) ဗဟုသုတ ရေစမယ့္ စာအုပ္ကေလးေတြပါ ၀ယ္ၿပီးေတာ့ေပါ့...။

(၆) ကဲ ... သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းကေကာ ကုိယ္မေသခင္ (၁၀)ရက္မွာ ကုိယ္က သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဘာလုပ္ေပးေစခ်င္လဲ။ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ကုိယ္ ျဖည့္ဆည္းေပးသြားအုံးမယ္။

ဟုတ္ၿပီဗ်ာ ...(၁၀)ရက္ျပည့္လုိ႔ ေသမယ္ဆုိရင္ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးေသခ်င္တာဗ် (နဂုိက ႐ုပ္ဆုိးရတဲ့အထဲ ႐ႈံ႕မဲ့ၿပီး မေသခ်င္ဘူးဗ်)။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိေသမယ္မွန္းမွ မသိတာ ... ဟုတ္ တယ္ ဟုတ္။


က်ေနာ္လည္း ေအာက္ပါသူငယ္ခ်င္းေတြဆီကေန သိခ်င္တယ္ဗ်ာ...။
၁) အေတြးအေရးေကာင္းတဲ့ ႐ြာသားေလး-၀ိုင္တီယူ
၂) ေ႐ႊျပည္သူ (အလုပ္အားမွ ေရးေပးပါညီမငယ္...)
၃) ညီမငယ္ ေမမုိး

ကုိ႐ုပ္ဆုိး
၁၂ စက္တင္ဘာ၊ ၀၈ (၁၇း၁၂ မိနစ္)

ဆက္ဖတ္မယ္ဆုိရင္...

ျပန္ပိတ္ေပးပါ...