Skin Design:
Free Blogger Skins
“ဒႆ”
ဖ်က္မရတဲ့ အမည္းစက္ေတြနဲ႔
ရာဇ၀င္ထဲက လူတစ္ေယာက္
ေၾကာက္စရာအသြင္အျပင္နဲ႔
ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္ခဲ့ပင္မယ့္
ရာမ လက္ေတာ္က “ေလး”ေလာက္
ငါ့ႏွလုံးသားက “ေသြး”မေသာက္ခဲ့ပါကြယ္။
ဒီလုိပဲ ….
မယ္သီတာကုိ ေဆာင္ၾကဥ္း
ေႏွာင္ႀကိဳးႏွင္းခဲ့ေပမယ့္
မမွားယြင္းခဲ့တာ မယ္သီတာအသိ
ဒါနဲ႔မ်ားကြယ္
ငါ့ .. အခ်စ္ကုိ ပယ္ခ်
ဗီလိန္က, ကျပခဲ့ရတာက
ငါ့ရဲ႕ ၀ဋ္ေႂကြးလားကြယ္ …။
ဟဲ့ … ငါတုိ႔က
အေျခာ္တေကာက္ေပမယ့္
အေဖာ္မေၾကာက္တဲ့ လူေတြပါကြယ္ …။
ေျခာက္တာကလူ
စုိေနတာက ႏွလုံးသား
ငါ့မွာလည္း ခ်စ္စိတ္နဲ႔
ေမတၱာအရိပ္ေတြ
ေပးတတ္ပါတယ္ကြယ္ …။
“အေမ ...
ည, ည, ဘယ္သြားေနတာလဲ
သားတုိ႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္
ေမွာင္ႀကီး မဲႀကီးထဲ
ေၾကာက္တယ္ အေမရဲ႕ ...”
သားႀကီးရဲ႕ အသံေတြ
နားထဲမွာ လွ်ံထြက္
သံရည္ပူနဲ႔ ႏွက္သလုိ
နား၀င္ ဆုိးလွေပမယ့္
သားရယ္ ...
ညဥ္႔ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ဘ၀
သားတုိ႔ကုိ ဘယ္လုိရွင္းရပ ...။
ကုိ႐ုပ္ဆုိး
မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူးလုိ႔ေတာ့
မထင္လုိက္ပါနဲ႔ကြယ္
သခင္အႀကိဳက္ လုိက္ခဲ့တာကုိက …။
ဤကဗ်ာအား က်ေနာ္၏ ေနာင္ေတာ္၊ က်ေနာ့ဘေလာ့ဂ္အား ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေစာင့္ဖတ္ေပမယ့္ ဘာမွ အသစ္မေတြ႕လုိ႔ စိတ္ညစ္ေနသူ “ကုိျဖဴတုတ္”အား ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္႔ေစျခင္းငွာ ... ညီေတာ္ ”ကုိ႐ုပ္ဆုိး”မွ တင္ဆက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္ေတာ္ အပန္းေျပပါေစ ... ။
RSS Feed (xml)