တင္ျပသူ (႐ြာသားေလး)က ဒီလုိ ၫႊန္းထားတယ္ဗ် ...။
“ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က စိတ္ဓာတ္အၾကီးအက်ယ္က်ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဒီစာကိုဖတ္ျပီးခြန္အားေတြရရွိခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ့မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးပဲ က်ေနာ့လို ခြန္အား ရရွိပါေစဗ်ာ။”
မူရင္း Post ေလးက ဒီေနရာ ကုိ သြားလည္ ဖတ္႐ႈလုိ႕ရတယ္ဗ်။ က်ေနာ့ဆီမွာ ရွိတဲ့ မူရင္း Power Point Presentation File ေလးကုိလည္း ဒီေနရာ မွာ download ယူလုိ႕ရတယ္ဗ်။
က်ေနာ့မွာ A Dictionary of BUDDHIST TERMS “ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ ေ၀ါဟာရ အဘိဓာန္” ဆုိတဲ့စာအုပ္ေလး ရွိတယ္ဗ်။ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္-ပါဌိ ဗ်။ အဲဒါကုိ က်ေနာ့ blog တခုဖြင့္ၿပီးတင္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က Blog ေတြ လည္ပတ္တာ အားနည္းေတာ့ တျခားတေယာက္ တင္ထားတာ ရွိ မရွိ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသိရင္ ေျပာေပးပါ။ မရွိရင္ တင္ခ်င္တယ္။ ေရရွည္ကိစၥျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္ၾကာၾကာယူၿပီး လုပ္ရမွာဆုိေတာ့ ရွိၿပီးသားဆုိရင္ မတင္ခ်င္ဘူး။
ကူညီၾကပါဗ်ာ...။
..... ႐ုပ္ဆုိး
ဘ၀ကုိ ထင္ဟပ္ေစတဲ့ ကဗ်ာေလး ေနာက္တပုဒ္ပါ။ “ေသာတအာ႐ုံ”ရဲ႕ လက္ရာေလးပါပဲ။
အားေပးၾကပါဦး ...။
တန္ဖုိးျဖတ္မရတဲ့ ေရတစ္စက္ထက္
တန္ဖုိးသတ္မွတ္ထားတဲ့ ဆီတစ္စက္ကုိ
ဘာေၾကာင့္ ပုိတန္ဖုိးထားၾကတာလဲ ?
ဒါ လူ႕သဘာ၀ေလ။
အနားမွာရွိရင္ ေမ႕ေနတတ္ၾကတာ ...
တန္ဖုိးႀကီး အ၀တ္အစားေတြနဲ႕
ေကာ့ေနေအာင္ ျပင္ဆင္ၾက
ဖိနပ္အစုတ္တစ္ရံရဲ႕ တန္ဖုိးကုိ
ဘာေၾကာင့္ ေမ့ေနၾကတာလဲ ?
ဒါ လူ႕သဘာ၀ပဲေနာ္။
နိမ့္က်ရင္ အထင္ေသးတတ္တာ ...
အဖုိးတန္ကားထဲက အထီးက်န္မႈကုိ
ဘတ္စ္ကားထဲက သက္၀င္ယိမ္းႏြဲ႕မႈထက္
ပုိတြယ္တာၾကတာ ဘာေၾကာင့္လဲ ?
ဒါလည္း လူ႕သဘာ၀ပဲေလ။
အေပၚယံလႊာ ခ်မ္းသာမႈေအာက္က
ပဋိေဒ၀မီးေတြကုိ မျမင္တတ္ၾကတာ ...
ကုိယ့္ေျခေထာက္ကုိ
မယုံၾကည္ရဲတဲ့ ဘ၀မွာ
သဟဇာတဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရကုိ
ငါ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့တယ္
ေသခ်ာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ...
ငါလည္း လူသားတစ္ဦးပဲေလ ...။
ေသာတအာ႐ုံ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၇၊ ၂၀၀၆ ထုတ္
“ကႀကိဳးမဲ့ မယ္လုိဒီ” ကဗ်ာစာအုပ္ငယ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
“ေသာတအာ႐ုံ”ဆုိတဲ့ ကေလာင္အမည္ေလးနဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြ ေရးေနတဲ့ ညီမငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ ထူးထူးျခားျခား သူက သူ႕ရဲ႕ကဗ်ာမ်ားကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေခါင္းစဥ္တပ္ေလ့မရွိဘူး။ ခံစားခ်က္ေတြကုိ ေခါင္းစဥ္ တခုေအာက္မွာ ေဘာင္မခတ္ထားခ်င္ဘူးနဲ႕ တူပါတယ္။
က်ေနာ့ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ သယ္ရင္းမ်ား ခံစားအားေပးၾကပါဦးဗ်ာ ...
မင္းေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္၀ံ့တယ္လုိ႕
ငါမေျပာပါရေစနဲ႕
ငါဟာ မာနရွိတဲ့ လူသားတစ္ဦးမုိ႕ပါ ...
မင္းကုိ အခ်စ္ဆုံးလုိ႕
ငါ မေျပာပါရေစနဲ႕
ပုထုဇဥ္ လူသားျဖစ္တဲ့ငါ
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အခ်စ္ဆုံးမုိ႕ပါ ...
မင္းမရွိရင္ အသက္မရွင္ႏုိင္ဘူးလုိ႕
ငါ မေျပာပါရေစနဲ႕
ေလာကႀကီးအတြက္
ငါ ရပ္တည္ေပးရမွာမုိ႕ပါ ...
ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူ ...
ငါ ဦးထိပ္ထားတဲ့ ငါ့ႏွလုံးသားဟာ
မင္းလက္ထဲမွာ က်ဆုံးသြားခဲ့တာကုိလည္း
ငါ ... မေျပာပါရေစနဲ႕ေတာ့ကြာ ...။
ေသာတအာ႐ုံ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၇၊ ၂၀၀၆ ထုတ္
“ကႀကိဳးမဲ႕ မယ္လုိဒီ” ကဗ်ာစာအုပ္ငယ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပတယ္။
အေတြးဆုိတာ တုိက္ဆုိင္မႈရွိလုိ႕ လက္ခံရတာလည္းရွိတယ္။ မတုိက္ဆုိင္လုိ႕ အျငင္းပြားစရာ ျဖစ္လာစရာလည္း ရွိတယ္။ က်ေနာ္အခုတင္တဲ့ ပုိ႕စ္ေလးက က်ေနာ့ရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ တခုသာျဖစ္တဲ့အတြက္၊ မတုိက္ဆုိင္ခဲ့ရင္ေတာင္မွ က်ေနာ့ရဲ႕မၾကြယ္၀ေသးတဲ့ အေတြးအေခၚေၾကာင့္သာ ျဖစ္လိမ္႕မယ္လုိ႕ ဦးစြာ အထြန္႕တက္ရင္း …
RSS Feed (xml)
