tag:blogger.com,1999:blog-33087184457761735822011-09-01T16:07:52.734+06:30ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.comBlogger1341100tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-64891583489526567372010-01-18T13:37:00.001+06:302010-01-18T13:40:17.197+06:30ေအာက္တုိဘာလ (၂)ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေန႔မွာ ေမြးဖြားတဲ႔ က်ေနာ႔သားငယ္ေလး "ဟိန္းအာကာ"ရဲ႕ ရက္ (၁၀၀)ျပည့္ ေမြးေန႔အလွဴေလးမွာ သူ႕အတြက္ က်ေနာ္ ေရးစပ္ထားတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။ <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/S1QIqnpgcKI/AAAAAAAAAEA/RmblxtamZfw/s1600-h/Hein%20Arkar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://1.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/S1QIqnpgcKI/AAAAAAAAAEA/RmblxtamZfw/s320/Hein%20Arkar.jpg" width="320" /></a><br /></div><span id="fullpost"><br /><br />“THE CRADLE TO THE GRAVE”<br /><br />(၁)<br />သားငယ္ ကုိဟိန္းေရ<br />အူ၀ဲလုိ႔ ငုိသံနဲ႔အတူ<br />သားငယ္တစ္ေယာက္<br />လူ႕ေလာကထဲကုိ၀င္ေရာက္<br />ထုိေန႔တစ္ေန႔ အေရာက္မွာေတာ႔<br />အျဖဴေရာင္ပိတ္စနဲ႔ ေထြးေပြ႕<br />ျဖဴျဖဴစင္စင္ စတဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔ေပါ႔ …။<br /><br />(၂)<br />သားငယ္ ကုိဟိန္းေရ<br />လူ႔ေလာကကုိ အဆုံးသတ္<br />၀မ္းနည္းျခင္းေတြ ျပည့္ႏွက္တဲ႔<br />အဲ့ဒီေန႔လည္း အေရာက္မွာလည္း<br />အျဖဴေရာင္ပိတ္စကုိၿခဳံလႊမ္း<br />အျဖဴေရာင္ နတၲိကုိသယ္လုိ႔<br />ေလာကကုိ မ်က္စိမွိတ္တဲ႔<br />အဲ႔ဒီေန႔ေလးတစ္ေန႔ ေပါ႔ …။<br /><br />ေဟာ႔ဒီ<br />အျဖဴေရာင္နဲ႔ စ - အျဖဴေရာင္နဲ႔ ဆုံးတဲ႔<br />ပၪၥလက္ ေလာကႀကီးကုိ ျဖတ္သန္းဖုိ႔အတြက္<br />အေဖ မွာခ်င္တာက …<br />“ ျဖဴေသာ အေတြး၊ ျဖဴေသာ အက်င့္၊<br />ျဖဴေသာ စကား၊ ျဖဴေသာ အလုပ္ “ မ်ားနဲ႔<br />ျဖဴျဖဴစင္စင္ ခ်ီတက္<br />ေလာကႀကီးက<br />ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါ သားေရ။<br /><br />ေဖႀကီး<br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး <br />(၁၀-၁-၂၀၁၀ / ၂၄း၂၅ မိနစ္) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6489158348952656737?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-58840727408210980442009-07-16T17:37:00.000+06:302009-07-16T17:37:12.280+06:30ဘေလာ႔ဂ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကုိ႐ုပ္ဆုိးကုိ ေမ႔ေလာက္ေနၿပီထင္တယ္။<br /><br />အခုလည္း ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ Online မွာ ျမန္မာျပကၡဒိန္က ရွားရွားပါးပါး ရွာရတာဆုိေတာ႔၊ ကုိ႐ုပ္ဆုိးတစ္ေယာက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြက္ရယ္၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြက္ရယ္၊ ျမန္မာျပကၡဒိန္ႏွင့္ ပြဲေတာ္မ်ား ကုိ ဘေလာ႔ဂ္ေလးတစ္ခုဖန္တီးၿပီး တင္လုိက္တယ္ဗ်ာ။ သြားေရာက္ေလ႔လာ၍ ေပၚ, မေပၚ၊ ေကာင္း, မေကာင္းေလး မန္႔ ခဲ႔ပါလုိ႔ တင္ျပေတာင္းဆုိရင္း<br /><br />လင့္ခ္ က ......... <a href="http://myanmar-calendar.blogspot.com/">http://myanmar-calendar.blogspot.com</a><br /><br />အားလုံးရဲ႕ တစ္ခ်ိန္က<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5884072740821098044?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-14995729663677400612009-05-12T18:45:00.003+06:302009-05-12T18:46:51.570+06:30ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီး ခင္ေအာင္ျမင့္ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားခဲ႔တဲ႔ မဟာပ႒ာန္း ပစၥယနိေဒၵသ (၁၀)ရက္အတြင္း အလြတ္က်က္နည္းကုိ က်ေနာ္ ျဖန္႔ေ၀ေပးလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ေအာက္ေဖာ္ျပပါ လင့္ခ္ေလးမွာ ကူးယူၿပီး၊ ပုံႏွိပ္ထုတ္ယူၿပီးရင္ အလယ္မွာ ျပထားတဲ႔အတုိင္း ျဖတ္ပါ။ ၿပီးရင္ စာမ်က္ႏွာအတုိင္းစီၿပီး စာအုပ္ခ်ဳပ္လုိက္ရင္ အိတ္ေဆာင္ေလးရသြားမယ္။ စာမ်က္ႏွာက ၄-မ်က္ႏွာ၊ ၁ ႏွင့္ ၂ ကုိ ေက်ာကပ္ၿပီး ပုံႏွိပ္ထုတ္ပါ။ ၃ ႏွင့္ ၄ လည္း ဒီအတုိင္းပဲ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://mmproverbs.googlepages.com/ThePatthanaFinal.pdf">မဟာပ႒ာန္း ပစၥယနိေဒၵသ အလြတ္က်က္နည္း</a>&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><a href="http://mmproverbs.googlepages.com/ThePatthanaCover.pdf">မ်က္ႏွာဖုံးစာရြက္</a></div><br /><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>သဗၺဒါနံ၊ ဓမၼဒါနံ၊ ဇိနာတိ။</b></div><div style="text-align: center;">အလွဴတကာ့ အလွဴမ်ားတြင္ တရားအလွဴသည္</div><div style="text-align: center;">အမြန္ျမတ္ဆုံးျဖစ္သည္။<br /><br /><div style="color: cyan;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</div><span style="color: cyan;">၁၂ ေမလ၊ ၂၀၀၉ (၁၈း၅၅)မိနစ္</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1499572966367740061?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-24335346269392262142009-05-12T18:05:00.001+06:302009-05-12T18:06:41.764+06:30အသက္ကေလးလည္း ရလာ၊ ဘုရားမႀကိဳက္, မိဘမႀကိဳက္, အုပ္ထိန္းသူမႀကိဳက္ စသာေတြခ်ည္းပဲ လုပ္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္အေရအတြက္ မနည္းရွိလာေတာ့ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ဆင္ျခင္မိတယ္။<br /><br />အဲဒါနဲ႔ပဲ ဒီ ဘေလာ႔ဂ္ေလးကုိ ဖြင့္ျဖစ္တာပါ။ အနည္းဆုံး ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ အေၾကာင္းအရာေတြ ေရးေန၊ ႐ွာေဇြေန၊ ဘေလာ႔ဂ္ေပၚတင္ဖုိ႔အတြက္ ျပင္ဆင္ေနရေတာ့ .... မေကာင္းတဲ႔အလုပ္ကိစၥေတြ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ အကုသုိလ္နည္းတာေပါ႔။<br /><br />သိမိသမွ် လက္လွမ္းမီသမွ်ေလးေတြကုိသာ တင္ေနတဲ႔အတြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေနေသးတယ္ဆုိတာကုိ ဖြင့္ဟရင္း ... ဘေလာ႔ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တျခားသိခ်င္သူမ်ားရွိရင္ လက္တုိ႔ဖုိ႔အတြက္ ....<br /><br /><br />ဗုဒၶဘာသာ သိမွတ္ဖြယ္ (<a href="http://buddhist-knowledge.blogspot.com/">http://buddhist-knowledge.blogspot.com</a>)<br /><br />တင္ျပသူ<br /><br /><div style="color: cyan;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</div><div style="color: cyan;">၁၂ ေမလ၊ ၂၀၀၉ (၁၈း၁၄)မိနစ္</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2433534626939226214?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-40953016892907371222009-05-05T14:06:00.000+06:302009-05-05T14:06:47.379+06:30အခုတေလာ ... ကုိ ကုိယ္တုိင္ creation မလုပ္ႏုိင္။ ေခါင္းထဲကလည္း ဘာမွ မထြက္တာနဲ႔ ... စိတ္ကူးေနတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ႔ "ျမန္မာစကားပုံ"ကုိ ဘေလာ႔ဂ္တစ္ခု ဖန္တီးၿပီး တင္ေနတယ္။ ထုံးစံအတုိင္း တစ္ေန႔နည္းနည္းနဲ႔ (Buddhist Terms Dictionary) တင္သလုိေပါ႔။ သိပ္ေတာ႔မမ်ားပါဘူး စာမ်က္ႏွာက ၃၀၀ေက်ာ္နဲ႔ စကားပုံေပါင္းက ၈၂၃ ခု ... :)<br /><br /><b>တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္ေ႐ြ႕မလဲ</b> ေပါ႔ေနာ္ ... :)<br /><br />Link က <a href="http://www.myanmar-proverbs.co.cc">http://www.myanmar-proverbs.co.cc</a><br /><b><br />ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္,<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၀၅-ေမလ-၂၀၀၉ (၁၄း၁၁ မိနစ္)</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4095301689290737122?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-21532106421822258852009-05-02T11:33:00.000+06:302009-05-02T11:33:35.328+06:30Free Online Blog Backup တဲ႔ ။ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ႔ဂ္ဂါေတြအတြက္ ေ၀မွ်ေပးလုိက္တယ္။<br /><br />မူရင္းတင္ျပခ်က္က <a href="http://freedownload99.blogspot.com/2008/05/free-online-blog-backup.html">ဒီေနရာမွာ</a> ဗ်ဳိ႕ .........<br /><br />က်ေနာ႔ ၀င္ စမ္းၾကည့္တာ၊ အဆင္ေျပပါတယ္။ ေထြေထြ ထူးထူးမရွိဘူး။<br /><br />က်ေနာ႔ ဘေလာ႔ဂ္ကုိလည္း backup လုပ္ထားတယ္။<br /><br />စမ္းၾကည့္ေပါ႔ဗ်ာ......။<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၀၂-ေမလ-၂၀၀၉ (၁၁း၄၂ မိနစ္)</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2153210642182225885?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-51132876516323251392009-04-28T11:10:00.004+06:302009-04-28T11:16:49.941+06:30ေမးျမန္းသူ - ႐ုိေသေလးစားစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ ဘုရား။ တပည့္ေတာ္သည္ ေ႐ႊတိဂုံဘုရား အထက္ပစၥယံကုိတက္ၿပီး ပုတီးစိပ္လုိစိတ္ အလြန္ျပင္းျပစြာ ျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါသည္။ သမီး ၆-တန္းႏွစ္က မိမိသားစုေတြႏွင့္ ေ႐ႊတိဂုံဘုရားကုိသြားေတာ႔ ေဖေဖႏွင့္ ကုိကုိက အထက္ပစၥယံကုိ တက္သြားၾကပါသည္။ ေမေမႏွင့္ သမီးက ေအာက္မွာ က်န္ခဲ႔ရပါသည္။ အေပၚကုိလုိက္သြားမယ္ ပူဆာေတာ႔ ေမေမက သမီးက မိန္းကေလးျဖစ္ေနလုိ႔ အေပၚကုိတက္လုိ႔မရဘူး။ ငရဲႀကီးလိမ္႔မယ္လုိ႔ဆုိပါသည္။ က်ဳိက္ထီး႐ုိးဘုရားကုိ သြားတုန္းကလည္း ထူးဆန္းတဲ႔ေက်ာက္တုံးႀကီးကုိ ကုိင္ၿပီးအဓိ႒ာန္ခ်င္တာ မိန္းကေလးျဖစ္ေနလုိ႔ မ၀င္ခဲ႔ရပါ။ စိတ္ထဲက အားမလုိ၊ အားမရ ျဖစ္မိပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အဲဒီလုိ ခြဲျခားဆက္ဆံရပါသနည္း။ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ေနရာေတြကုိ အမ်ဳိးသမီးေတြတက္ရင္ ငရဲႀကီးတယ္လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူတာ ရွိပါသလား။ ရွင္းျပေပးေစလုိပါသည္ အရွင္ဘုရား။<br /><br />ေလးစားလွ်က္<br />နႏၵာဖူးပြင့္လႈိင္<br /><a href="http://www.burmeseclassic.com/dammaQA.php?status=go&amp;pno=3">http://www.burmeseclassic.com/dammaQA.php?status=go&amp;pno=3</a> <br /><br /><span id="fullpost"><br />ေျဖၾကားသူ - (ဆရာေတာ္ဦးေကလာသ - အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း၊ ေအရီဇိုးနား)<br /><br /><b>ငလ်င္လႈပ္ရတဲ့ ဗုဒၶသကၤန္း</b><br /><br />ငရဲႀကီးဖို႔ က်ားမ မခြဲျခားပါဘူး။ စိတ္ထားသာအဓိကပါ။ ဘုရားေပၚကို တက္႐ုံနဲ႔<br />ငရဲႀကီးတယ္ဆိုရင္ ေယာက္်ားေတြတက္လည္း ငရဲႀကီးရမွာေပါ့။ အထက္ပစၥယံေပၚမွာ<br />ရည္းစားနဲ႔ခ်ိန္းေတြ႕ၿပီး ဘုရားဖူးေတြ မ်က္စိက်ိန္းေအာင္လုပ္ရင္ေတာ့ ဘယ္သူမဆို<br />ငရဲႀကီးမွာေပါ့။ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးတာ၊ ရဟန္းမိန္းမေတြကိုလည္း<br />အဂၢသာ၀ိကာ အျမတ္ဆုံးဧတဒဂ္ေပးတာ၊ အမ်ဳိးသမီး ရဟႏၲာျဖစ္ရင္<br />အမ်ဳိးသားရဟႏၲာနဲ႔တန္းတူ ေလာကရဲ႕ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္တာေတြဟာ ဘာသာေရး မွာ<br />မိန္းမေယာက္်ား မခြဲျခားလို႔ေပါ့။ ဗုဒၶေဒသနာအရ အယုတ္အျမတ္ဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္<br />ဖြဲ႕စည္းပုံ၊ အသားအေရာင္၊ ဇာတ္ဆိုတာေတြနဲ႔မပတ္သက္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ ေသၿပီး<br />ပုပ္ေဆြးေနၿပီျဖစ္တဲ့ ပုဏၰာအမည္ရွိတဲ့ကၽြန္မရဲ႕ အေလာင္းကိုပတ္ထားတဲ့ပိတ္စကို<br />ကိုယ္တိုင္ခြာယူ၊ ျမစ္ထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္<br />သကၤန္းခ်ဳပ္ဆိုး ၀တ္႐ုံေတာ္မူပါတယ္။ ပိတ္စကိုအေလာင္း ေကာင္ကခြာစဥ္မွာ ေျမႀကီးက<br />အံ့ခ်ီးျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ငလ်င္ေတာင္လႈပ္သတဲ့။ ဒီသကၤန္းဟာ အမြန္ျမတ္ဆုံးလည္း<br />ျဖစ္ပါသတဲ့။<br /><br />ပုဏၰာဟာ ကၽြန္လည္းျဖစ္တယ္။ မိန္းမလည္းဟုတ္တာပဲ။ ဗုဒၶက သက်မ်ဳိး၊ မင္းသား၊<br />တစ္ေလာကလုံးရဲ႕ အျမတ္ဆုံးပုဂၢိဳလ္။ ဗုဒၶဟာ ပရမတၳ၀ါဒီ<br />(အရွိကိုအရွိအတိုင္းျမင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္) စစ္စစ္ပါ။ ဒါကိုသတိျပဳမိရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြ<br />ဘုရားျငမ္းေပၚကို မတက္ရဆိုရင္ ဆီေလ်ာင္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ရွိႏိုင္ေပမယ့္<br />“အမ်ဳိးသမီးေရႊတိဂုံဘုရား အထက္ပစၥယံေပၚကို မတက္ရ” ဆိုတာမ်ဳိး အတြက္ေတာ့<br />ခိုင္လုံတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိႏိုင္ပါဘူး။<br /><br /><b>ျခားနားခ်က္ေတာ့ရွိမယ္</b><br /><br />ေယာက္်ားမိန္းမလို႔ ကြဲျပားေနရတာကိုက ျခားနားတဲ့သဘာ၀ေၾကာင့္မဟုတ္လား။<br />ကမၻာေအးမွာေန တုန္းက ညေနလမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ ခုနစ္ႏွစ္ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္<br />ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလး (ေမာင္ႏွမ ျဖစ္ႏိုင္တယ္) ႏွစ္ေယာက္ ေဂါက္ကြင္းဖက္က<br />ဘဲဥကန္ဖက္ကို ေျပးလာတယ္။ ေကာင္ေလးက ခါးေလာက္ျမင့္တဲ့သံဆန္ကာၿခံစည္း႐ိုးကို<br />ခုန္တက္ၿပီး ဒီဘက္ကို လြယ္လြယ္ေလးခုန္ခ်ႏိုင္တယ္။ ေကာင္မေလးကလည္း<br />ေကာင္ေလးကိုတုၿပီး အားက်မခံခုန္တက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သံတိုင္နဲ႔ ဂါ၀န္စြန္း<br />ခ်ိတ္မိၿပီး ေမွာက္လ်က္လဲက်တယ္။ ဂါ၀န္လည္းၿပဲတယ္။ ပင္လယ္ေကြ႕စစ္ပြဲတုန္းက<br />အေမရိကန္ ေလတပ္ကဗုံးႀကဲေလထီးမယ္ေတြ ရန္သူ႔လက္ထဲေရာက္သြားေတာ့ မိန္းမဟာမိန္းမပဲ။<br />ေၾကာင္ထီးဟာ ၿပိဳင္ဖက္အျခားေၾကာင္ထီးေတြနဲ႔ တိုက္ခိုက္တဲ့အခါ သူေသကိုယ္ေသပဲ။<br />ဒါေပမဲ့ ခ်စ္သူေၾကာင္မ ကုတ္ဖဲ့တာကိုေတာ့ ဘာမွမတုံ႔ျပန္ဘူး။<br />ဒီသဘာ၀ကိုျမင္ႏိုင္ရင္ ပရမတၳတရားရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာ အဖိုနဲ႔အမ<br />နက္နဲတဲ့ျခားနားခ်က္ေတြရွိေနတာ ေသခ်ာတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြနဲ႔ရင္ေဘာင္တန္းျဖစ္ဖို႔<br />ဘယ္ေလာက္ပဲအေရးဆိုေစ အားလုံးထပ္တူေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အမ်ဳိးသမီးေတြအားလုံး<br />အမ်ဳိးသားေတြရဲ႕ အက်င့္စ႐ိုက္လိုျဖစ္ကုန္ၿပီဆိုရင္လည္း ေလာကႀကီးဟာ<br />ကမၻာဦးေခတ္ကို ျပန္ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ လမ္းေပၚမွာ<br />၀တ္လစၥလစ္အိပ္ေနလို႔ သင့္ေတာ္ႏိုင္ ပါ့မလား။ ေယာက္်ားကတစ္ၿပိဳင္နက္<br />မိန္းမႏွစ္ေယာက္ယူတာ၊ မိန္းမက တစ္ၿပိဳင္နက္ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္ယူတာ ဘယ္ဟာက<br />အေျခအေနပိုဆိုးမလဲ။<br /><br />ဒီျခားနားခ်က္ေတြကို ျမတ္ဗုဒၶ မသိက်ဳိးကၽြံ ျပဳေတာ္မမူဘူး။ ျမတ္ဗုဒၶဟာ အဲဒီ<br />ေလာကအထာနဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္ ဘိကၡဳနီ (ရဟန္းမ)ေတြအတြက္ သီးျခားစည္းကမ္းေလးေတြ<br />ပညတ္ပါတယ္။ ရဟန္းမေတြ ရဟန္းမျပဳခင္ အထူးလိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္း ၈ ခုထဲမွာ<br />ရဟန္းမိန္းမေတြ သိကၡာ ဘယ္ႏွ၀ါရရ (၀ါဘယ္ေလာက္ႀကီးႀကီး) ယေန႔ျပဳတဲ့<br />ရဟန္းေပါက္စကို ရွိခိုးရမယ္ဆိုတာပါတယ္။ ဒါလည္း အမ်ဳိးသမီးေတြကို<br />ႏွိပ္တဲ့သေဘာမ်ဳိးမဟုတ္ႏိုင္ဘူး။ ဂုဏ္ရည္တူရင္ ေယာက္်ားေတြထက္ ဘ၀င္ျမင့္တက္တဲ့<br />အမ်ဳိးသမီးသဘာ၀ (အထူးသျဖင့္ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီလို မာန္ၾကြတဲ့ သက်မ်ဳိး<br />မိန္းမေတြ) ေၾကာင့္ မဂ္ဖိုလ္ကိုတကယ္ရခ်င္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ဦးစြာမာန္မာန<br />ခ်ဳိးႏွိမ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။<br />(သက်မင္းသားေျခာက္ေယာက္ရဟန္းျပဳစဥ္က) ဆံသလုလင္ ဥပါလိကို အရင္ရဟန္းျပဳခိုင္းတာ<br />ကလည္း ကိုယ့္ရဲ႕အမ်ဳိးမာန္ ပညာမာန္ ရာဇမာန္ေတြကို ခ်ဳိးႏွိမ္ဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ့<br />တာပဲ။<br /><br /><b>ျခားနားတဲ့ယဥ္ေက်းမႈေတြ</b><br /><br />သီရိလကၤာဘုန္းႀကီးနဲ႔အတူ သီရိလကၤာအိမ္ကို ဆြမ္းစားလိုက္သြားဖူးတယ္။<br />ဆြမ္းစားၿပီးလို႔ ပရိတ္ရြတ္မယ္လုပ္ေတာ့ အိမ္ရွင္မိန္းကေလးက ဇတ္ကနဲဆို<br />ဘုန္းႀကီးေတြဖက္ ေျခဆင္းၿပီး ထိုင္ခ် လိုက္တယ္။ ၀တ္ထားတဲ့ဂါ၀န္က<br />ဒူးေခါင္းဖုံး႐ုံေလး။ လက္အုပ္ေတာ့ခ်ီထားပါတယ္။ ဒါ သူတို႔ ယဥ္ေက်းမႈပဲ။<br />ျမန္မာမိန္းကေလးဘုန္းႀကီးေရွ႕ ဒါမ်ဳိးလုပ္ရင္ ႐ိုင္းတယ္ဆိုမွာေပါ့။ လူနာရွင္ဟာ<br />ေဆးကို လက္ခလယ္နဲ႔ေဖ်ာ္ရင္ လူနာလပ္ကီး ေဆးထိမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာလို႔<br />ျမန္မာဗိေႏၶာဆရာေတြက ယူဆတယ္။ အေမရိကမွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို<br />က်န္လက္ေခ်ာင္းေတြကိုစုေကြးၿပီး လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းတည္းကို ေထာင္ျပရင္ ျပတဲ့လူ<br />ေသနတ္နဲ႔ ေတာင္ပစ္သတ္ခံရႏိုင္တယ္။ အဲဒီလို လုပ္ျပတာဟာ ေယာက္်ားအဂၤါပုံကို<br />လုပ္ျပသလိုမ်ဳိးတဲ့။ စကားမစပ္ ျမန္မာ႐ုပ္ရွင္ ႏွစ္ခု သုံးခုမွာ မင္းသားက<br />မင္းသမီးကို အဲဒါမ်ဳိးလုပ္ျပတာ ေတြ႕ဖူးတယ္။ (ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္<br />အဆင့္ျမင့္ေရးအတြက္ ဒါ႐ုိက္တာေတြ သတိထားဖို႔ပါပဲ။) ဖိနစ္စ္ၿမိဳ႕<br />႐ုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ကို သြားတုန္းက ဗုဒၶဘာသာကိုရီးယားအဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕တယ္။<br />ဘာသာေရးေတာ္ေတာ္ကိုင္း႐ႈိင္းပုံပဲ။ သူက ဘုန္းႀကီးကို သစ္ပင္ေတြကို<br />ေျခေထာက္နဲ႔ထုိးျပတယ္။ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းေတာ့ ခံစားမိရဲ႕။ ျမန္မာ႐ႈေထာင့္နဲ႔ိုရင္<br />အဲဒီလူ ငရဲႀကီးမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ထားကိုပဲ ဘုန္းႀကီးၫႊန္းတာေပါ့။ အဲဒီလို<br />ျခားနားတဲ့ေရွး႐ိုးယုံၾကည္စြဲလမ္းမႈေတြကို အေျချပဳတဲ့က်ားမ ခြဲျခားမႈေတြ<br />ရွိရာကေန ဘာသာတရားနဲ႔ေရာေထြးသြားၿပီး ဘုရားေပၚမိန္းမမတက္ရ ဆိုတာမ်ဳိးေတြ<br />ျဖစ္လာပုံရတယ္။<br /><br /><b>အယူအဆေျပာင္းလဲျခင္း</b><br /><br />၀ိနည္းမသင္ဖူးတဲ့ ေတာထြက္ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးနဲ႔ အတူေနဖူးပါတယ္။ ဆြမ္းစားေနတုန္း<br />အကပ္ခံၿပီးသား ဆြမ္းဟင္းခြက္ကို လူေတြ မမီေအာင္လို႔ ဘုန္းႀကီးနားကိုတိုးေပးရင္<br />ငယ္ပါကို သံစူး သေလာက္စိတ္ဆိုးတာပဲ။ သူက ဆရာႀကီးဆိုေတာ့လည္း ၾကည့္ေနရတာေပါ့။<br />ပတ္သက္သူ ဒကာ ဒကာမေတြလည္း ကပ္ၿပီးသားကို မကိုင္ေကာင္းဘူးလို႔ပဲ နားလည္ေနၾကၿပီ။<br />ၾကာရင္ အဲဒီ ၀ိနည္း မဟုတ္တဲ့ ၀ိနည္းဟာ ၀ိနည္းအစစ္လိုျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။<br />“စြန္႔ခ်ေပးလု ပစၥဳ လိင္ျပန္ ဤေျခာက္တန္ ကပ္ခံပ်က္ေၾကာင္းတည္း”တဲ့။ ေတာ္ၿပီ<br />လို႔စြန္႔လိုက္ရင္၊ လူထြက္ရင္၊ စားေနဆဲ လူသာမေဏကို ေပးလိုက္ရင္၊ အလုခံရရင္၊<br />ဘုန္းႀကီးေသရင္၊ ဘိကၡဳကေန ဘိကၡဳနီေျပာင္းသြားရင္ ဒီ ၆ မ်ဳိးေၾကာင့္ပဲ<br />အကပ္ပ်က္တာပါ။) ယိုးဒယားမွာ အမ်ဳိးသမီးလက္ထဲက အလွဴပစၥည္းကို ဘုန္းႀကီးက<br />လက္နဲ႔ထိၿပီး အလႉမခံဘူး။ သကၤန္းေရာင္ ပိတ္စရွည္ေလးနဲ႔ထိၿပီး ခံယူရတယ္။ ဒါေပမဲ့<br />၀ိနည္းအမွန္မွာ အဲလို လုပ္စရာမလိုဘူး။ ဒါလည္း ခုနက ေတာထြက္လို ဟန္လုပ္ၿပီး<br />၀ိနည္းကိုေလးစားျပရာကေန ေျပာင္းလဲ သြားတဲ့အယူအဆျဖစ္ႏိုင္တယ္။ (ဆက္ကပ္သူဟာ<br />မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက်္ားျဖစ္ေစ ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဒါမွမဟုတ္ကိုယ္နဲ႔<br />ထိစပ္ေနတဲ့ပစၥည္းနဲ႔ ခံယူေကာင္းပါတယ္။)<br /><br />တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ ေလးစားလြန္းလို႔ ဆရာေတာ္ႀကိးေတြ ဘုဥ္းေပးေနတုန္း ဆြမ္းခြက္ကို<br />ဟိုကိုင္ ဒီေရႊ႕မလုပ္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးကိုၾကည္ညိဳလြန္းလို႔ ဒကာမေတြက<br />ဘုန္းႀကီးလက္ထဲကို အလႉပစၥည္းကို မထည့္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္သေဘာပဲ။<br />၀ိနည္းနဲ႔ေတာ့မဆိုင္ဘူး။ ရတနာသုံးပါးကို အထြတ္အျမတ္ ထားလြန္းရာကေန တည္ရွိၿပီး<br />႐ိုးရာယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔ေရာၿပီး ဒီအထြတ္အျမတ္ ေနရာေတြကို မိန္းမ မတက္ရ<br />မ၀င္ရဆိုတဲ့အထိ ယုံၾကည္မႈေျပာင္းလဲသြားခဲ့တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။<br /><br /><b>အ၀ိေရာဓိ (မဆန္႔က်င္တဲ့)အျမင္</b><br /><br />ဗုဒၶ၀ါဒ႐ႈေထာင့္အရ ေယာက္်ားတက္ခြင့္ရတဲ့ ဘုရားေပၚကို မိန္းမတက္လို႔<br />ငရဲမႀကီးဘူးလို႔မွတ္ဖို႔ပါ။ မိန္းမ မတက္ရကန္႔သတ္ခ်က္ဟာ<br />႐ိုးရာစြဲကိုအေျခခံႏိုင္သလို ရတနာသုံးပါးကို ေလးစားလြန္းရာကေန ေျပာင္းလဲသြားတဲ့<br />အယူအဆလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေစတီဘုရားစတဲ့ ေနရာအခ်ဳိ႕မွာ မိန္းမ မတက္ရ၊<br />မိန္းမမ၀င္ရ ဆိုတာဟာ ရွိၿပီးယုံၾကည္စြဲလမ္းမႈ အေျခခံနဲ႔ ရာစုႏွစ္ေတြခ်ီၿပီး<br />ၾကာေနၿပီျဖစ္တဲ့ တားျမစ္ခ်က္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိန္းမေတြတက္လို႔ ၀င္လို႔<br />မေရွးမေႏွာင္းမွာ တိုက္ဆိုင္မႈဆိုးက်ဳိး တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ဒါေၾကာင့္ပဲလို႔<br />ယိုးမယ္စြဲၾကမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မိန္းမေတြတက္ခြင့္ျပဳဖို႔ အေရးဆိုမယ္ ဆိုရင္ေတာင္<br />လူေတြနားလည္လက္ခံေအာင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ပညာေပးရပါလိမ့္ဦးမယ္။ က်ားမ<br />မခြဲပါဘူးဆိုတဲ့ အေမရိကမွာေတာင္ အမ်ဳိးသမီးသမၼတျဖစ္ဖို႔ မလြယ္ေသးဘူး။ အေမရိကန္<br />ျပည္တြင္း ေလယာဥ္ေတြကို ဘုန္းႀကီးတို႔စီးရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အထူးစစ္ခန္းကို<br />သြားရတယ္။ ျခားနားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေၾကာင့္ အျမင္မတူလို႔ ေယာက္်ားျဖစ္လ်က္နဲ႔<br />အဲဒီလို ခြဲျခားဆက္ဆံခံရေသးတာပဲ။ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ပါဦး။ လူငယ္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ေဂါပကလူႀကီးျဖစ္လာခ်ိန္မွာ ေရႊတိဂုံဘုရား အထက္ပစၥယံမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြ<br />ပုတီးစိပ္ခြင့္ ရေကာင္းရပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><b>စာေရးသူအျမင္</b><br /><br />ဒီကိစၥက Religious ေပၚမွာ အေျခမခံပါဘူး။ Traditional ေပၚမွာ အေျခခံတဲ႔ကိစၥ ျဖစ္တဲ႔အတြက္၊ ႏွစ္ကာလၾကာေညာင္းတဲ႔အခါ ... ဘာသာေရးအရ ခြဲျခားသလုိ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဗုဒၶ၀ါဒမွာေတာ႔ ဆရာေတာ္ ေျပာသလုိ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ခြဲျခားတာမရွိပါဘူး။ ထူးျမတ္တဲ႔အက်င့္တုိင္းကုိ လူတုိင္း (က်ား၊ မ မေ႐ြး) အားထုတ္ႏုိင္၊ ပူေဇာ္ႏုိင္ၾကပါတယ္။<br /><br />တျခားအေမးအေျဖေတြကုိ ဖတ္ခ်င္ရင္ <a href="http://www.burmeseclassic.com/dammaQA.php" target="_blank">http://www.burmeseclassic.com/<wbr></wbr>dammaQA.php</a> မွာ တုိက္႐ုိက္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။<br /></span><br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><b><span style="color: cyan;">၂၈-ဧၿပီလ-၂၀၀၉ (၁၁း၁၉ မိနစ္)</b><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5113287651632325139?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-57812485229052203432009-04-21T13:24:00.005+06:302009-04-22T15:10:29.409+06:30<div style="color: cyan; text-align: center;"><b>အနိစၥ</b></div><div style="text-align: center;"><div style="color: cyan;"><b>(၁)</b></div></div><br /><div style="text-align: center;">ႏု႐ြယ္ပ်ဳိျမစ္</div><div style="text-align: center;">လွပေက်ာ့ရွင္း</div><div style="text-align: center;">သ႑ာန္အဆင္းကုိ</div><div style="text-align: center;">ၫႊန္းေဖာ္ျပဆုိ သဒၶါပုိသည့္</div><div style="text-align: center;">အုိ … အသင္ေၾကးမုံ</div><br /><div style="text-align: center;">ပါးရည္တြန္႔လိမ္</div><div style="text-align: center;">မ်က္တြင္းတိမ္သည့္</div><div style="text-align: center;">ဆံျဖဴ အုိမင္း ႐ြယ္လြန္ျခင္းျဖစ္</div><div style="text-align: center;">သင့္ မ်က္ႏွာထက္</div><div style="text-align: center;">ေပၚလြင္လွ်က္ရွိ</div><div style="text-align: center;">အုိမင္းခႏၶာ ႐ုပ္ပုံလႊာသည္</div><div style="text-align: center;">ယခင္က ငါ ဟုတ္ပါသလား …။</div><br /><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>ဒုကၡ</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>(၂)</b></div><br /><div style="text-align: center;">အုိ … အသင္ေၾကးမုံ</div><div style="text-align: center;">သင္ ျပေနၾက</div><div style="text-align: center;">ခႏၶာ၀ဖီး ျပည့္ၿဖိဳးတင္းသည့္</div><div style="text-align: center;">စုိေျပခႏၶာ ကုိယ္ကာယာသည္</div><br /><div style="text-align: center;">ယခု ျမင္ေသာ</div><div style="text-align: center;">အတၱေဘာ ပိန္လွီ</div><div style="text-align: center;">ေရာဂါ ဖိစီး ဒုကၡႀကီးသည့္</div><div style="text-align: center;">ယေန႔ကုိယ္သည္</div><div style="text-align: center;">ယခင္က ငါ ဟုတ္ပါသလား …။</div><br /><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>အနတၱ</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>(၃)</b></div><br /><div style="text-align: center;">အုိ … မွန္ရာ ၫႊန္းတုံ အုိေၾကးမုံ</div><div style="text-align: center;">အိစက္ညက္ေညာ ဖဲေကာ္ေဇာ၀ယ္</div><div style="text-align: center;">ေလ်ာက္းစက္ေမြ႕ေပ်ာ္ ကာမဂုဏ္ေၾကာ၀ယ္</div><div style="text-align: center;">ေမွ်ာခ်င္တုိင္း ေမွ်ာ</div><div style="text-align: center;">ဤအတၱေဘာသည္</div><br /><div style="text-align: center;">ယခုအခါ</div><div style="text-align: center;">ငုိျခင္းျပည့္သည့္</div><div style="text-align: center;">ခန္းမတြင္းရွိ ကုတင္ထက္၀ယ္</div><div style="text-align: center;">အသက္မရွိ ဇီ၀ိန္နတၳိ</div><div style="text-align: center;">႐ုပ္ရည္ယုိယြင္း လက္တြင္းဗလာ</div><div style="text-align: center;">ဤခႏၶာသည္</div><div style="text-align: center;">ယခင္က ငါ ဟုတ္ပါသလား …။</div><br /><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>ရွင္ဓမၼပါလ (၀ါ) ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>၁၂း၄၅ မိနစ္</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>တန္ခူးလဆုတ္ (၁၀)ရက္၊ ၁၃၇၁-ခု</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>မစုိးရိမ္ေက်ာင္း၊ ဘဂၤလားတုိက္</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>ေရတာရွည္လမ္းေဟာင္း၊ ဗဟန္းေစ်းအနီး၊</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5781248522905220343?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-10139050493624957772009-03-21T13:56:00.001+06:302009-03-21T13:57:53.064+06:30မိသားစုကုိ ေက်ာေပၚတင္လုိ႔<br />ဟုိးအျမင္႔တစ္ေနရာ<br />(တကယ္ေတာ့ မျမင္ႏုိင္ေသးတဲ႔)<br />ဟုိးအျမင့္ တစ္ေနရာဆီသုိ႔ေပါ႔ …။<br /><br />ဟန္ခ်က္ျပင္းျပင္း<br />မာန္ဟုန္တင္းလုိ႔<br />အေတာင္ပံကုိ တအားခပ္<br />မွီခဲ့တဲ့ သစ္ကုိင္းကုိ ေျခစုံခပ္လုိ႔ေပါ႔<br />လႈပ္သြားတဲ႔ သစ္ကုိင္း<br />ငါ …. ျပန္လွည့္မၾကည့္ခ်င္ဘူးကြယ္ …။<br /><br />ေလထဲမွမေရာက္ခင္<br />ဇတ္ခနဲ႔ ျဖစ္သြားလုိ႔ျပန္ၾကည့္<br />ၾကည့္စမ္း … ၾကည့္စမ္း<br />ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းက<br />ေလာဘေတြအျပည့္ေလွာင္လုိ႔<br />ငါ႔ကုိ တုပ္ေႏွာင္ထားပါလား ???<br /><br />စဥ္းစားစမ္း ……<br />အတင္း႐ုံးထြက္လုိ႔<br />ေက်ာေပၚက မိသားစု<br />အေျခမလွျဖစ္မလား ? <br />ျပဳတ္က်ေလမလား?<br />မာန္ဟုန္ကုိအသာခ်<br />ခ၀ါျပလုိ႔ ေနာက္ျပန္လွည့္<br />မူလဘူတ သစ္ကုိင္းဆီသုိ႔လား ???<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၂၁-မတ္လ-၀၉ (၁၃း၅၄)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1013905049362495777?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-27520123847996681212009-03-18T15:09:00.000+06:302009-03-18T15:09:08.748+06:30ခ်စ္ျခင္းဆုိတဲ႔အရာဟာ …..<br /><br />တီတီတာတာ ႏႈတ္ခ်ဳိေတး<br />ပလီပကာ ခ်စ္စဖြယ္မ်က္ႏွာေပးနဲ႔<br />ႏွစ္သက္ဖြယ္ေတးဆုိတဲ႔<br />ကေလးတစ္ေယာက္လုိလား ….?<br /><br />မ်က္လုံးကုိေထာင့္ကပ္<br />ႏႈတ္ခမ္းကုိ တစ္ေတာင္ေလာက္ခၽြန္<br />တစ္ကမ႓ာလုံးက သူ႔လုပ္စာစားသလုိ<br />က်ယ္ေလာင္စြာ ျမည္တြန္ေတာက္တီး<br />အေျခာက္ႀကီးနဲ႔တူတဲ႔ ေလာပန္မ လုိလား ….?<br /><br />ဒါမွမဟုတ္ ???<br /><br /><div style="color: cyan;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</div><div style="color: cyan;">၁၈-မတ္လ-၀၉ (၁၅း၁၅)မိနစ္</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2752012384799668121?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-3518103207429558232009-03-07T17:19:00.000+06:302009-03-07T17:19:32.363+06:30အသစ္ ... အသစ္<br />ျဖစ္ညွစ္မႈေတြနဲ႔<br />ဦးေဏွာက္ကုိ အလုပ္ေပး<br />ေစ႔ေစ႔ေတြးေပမယ့္<br />ေရးေရးမွမထြက္ ..... :(<br /><br />ျဖတ္ကနဲ႔ ျပန္ဆန္းစစ္<br />ေၾသာ္ ....<br />၀တ္႐ုံေဟာင္းရဲ႕ေအာက္မွာ<br />ဦးေဏွာက္က ေခ်ာက္ေနေတာ့<br />ဘာမွ မထြက္ဘူးဗ်ာ....... :)<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၀၇၊ မတ္လ၊ ၂၀၀၉ (၁၆း၁၅)မိနစ္<br /><br />အသစ္အသစ္လုိ႔ ေအာ္ေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာအတြက္.........။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-351810320742955823?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-35348659441296151982009-02-23T18:39:00.002+06:302009-02-23T18:43:31.277+06:30၁၄ ေဖေဖာ္၀ါရီေန႕က အိမ္မွာ အမွတ္တရေလး လုပ္ျဖစ္တယ္။ အဓိကကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြေၾကာင့္ပါ ....။ မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနတဲ႔ေန႔ေလးကုိ ဒီအတုိင္း မကုန္ဆုံးေစခ်င္ၾကလုိ႔တဲ႔ေလ။<br /><br />အဲဒီေန႔ မနက္ကေတာ႔ မိသားစုနဲ႔ နံနက္စာကုိ အျပင္မွာ ထြက္စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကေလးေတြကုိ Happy World ကစားကြင္း လုိက္ပုိ႔တယ္။ ဘုရားတက္တယ္။ အိမ္ျပန္တယ္။<br /><br />၁၁း၀၀ နာရီထုိးေလာက္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္ကုိ စု႐ုံးေရာက္ရွိလာၿပီး .... သူတုိ႔နဲ႔အတူ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္စရာေတြ ပါလာတယ္။ ေနာက္ေဖးမီးဖုိေခ်ာင္မွာ အလုအယက္ ခ်က္ၾကျပဳတ္ၾကနဲ႔ ... ပါလာတဲ႔ ပုလင္းေလးေတြကုိလည္း ဖြင္႔ၿပီးေမာ့ၾကတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အရွိန္တက္လာၾကၿပီး ... က်ေနာ႔ အမ်ဳိးသမီး ခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ဟင္းေတြေကာ၊ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ခ်က္ၾကတဲ႔ ဟင္းေတြေကာ စားလုိက္ၾကတာ ... ညေနေစာင္းေတာ့ ဟင္းလည္းကုန္၊ အရည္လည္းကုန္ ျဖစ္သြားၾကတယ္။<br /><br />မျပန္ခင္ေလးမွာ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္သြားေအာင္လုိ႔ဆုိၿပီး ... တက္ေရာက္လာသူအေပါင္းက အိမ္ေရွ႕နံရံထက္ဆီမွာ အမွတ္တရ ခ်န္သြားရစ္ခဲ႔ၾကတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဓါတ္ပုံ႐ုိက္မွတ္တမ္းတင္ၿပီး က်ေနာ႔ရဲ႕ ဘေလာ႔ဂ္ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ တင္စရာ၊ ေတြးစရာ ရွားေနတဲ႔ က်ေနာ္႔အတြက္ ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲက်တဲ႔သူလုိ ခပ္ျမန္ျမန္တင္ခ်င္ေပမယ့္ .... :)<br /><br />အဲဒီေန႔က မွတ္မွတ္ရရ အိမ္ကိုလာသြားတဲ႔လူေတြေကာ၊ ႀကဳံေပမယ့္ ပြဲလာမတက္ပဲ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားတဲ႔ <a href="http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/">႐ြာသားေလး</a>ကုိေကာ :) ... ဘေလာ့ဂ္မွာ မန္႔ေပးသြားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေကာ ... မိသားစုရဲ႕ကုိယ္စား ကုိ႐ုပ္ဆုိးမွ လႈိက္လဲစြာေက်းဇူးတင္တယ္ဆုိတဲ႔အေၾကာင္း ....... :)<br /><br />ပုံေတြကို ေအာက္မွာ တင္ေပးလုိက္တယ္ဗ်ာ ........။<br /><br /><span id="fullpost"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0902.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0902.jpg" style="cursor: move;" width="315" /></a></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0902b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0902b.jpg" style="cursor: move;" width="270" /></a></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0903.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0903.jpg" style="cursor: move;" width="315" /></a></span></div><span id="fullpost"></span><br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၂၃-ေဖေဖာ္၀ါရီ-၀၉ (၁၈း၄၈)မိနစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3534865944129615198?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-16255795963819144882009-02-23T17:07:00.005+06:302009-03-17T16:05:37.684+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0901.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://yokesoel.googlepages.com/14Feb0901.jpg" style="cursor: move;" width="359" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု</div><div style="text-align: center;">အမွတ္တရ မဟုတ္ေတာင္</div><div style="text-align: center;">အမွတ္တမဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ...<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြ</div><div style="text-align: center;">ၾကည္ႏႈးျခင္းေတြ</div><div style="text-align: center;">အလုိမက်မႈေတြ</div><div style="text-align: center;">စိတ္ညစ္မႈေတြ</div><div style="text-align: center;">အရာရာကုိ ေက်ာ္ျဖတ္</div><div style="text-align: center;">တြဲလက္ေတြ ခုိင္ၿမဲလ်က္ေပါ႔ ...</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />ေက်းဇူးပါမေလးေရ</div><div style="text-align: center;">ေမသူရယ္ ... အထြဋ္ရယ္ ...<br />ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြရယ္ ...<br />ႏွစ္သိမ္႔မႈေတြရယ္ကုိေပါ႔ ...<br /><br />ေပ်ာ္႐ႊင္မႈအတြက္<br />ကမ္းလင့္ခဲ့တဲ႔ လက္အစုံရယ္ ...<br /><br />စိတ္ညစ္မႈအတြက္<br />ပန္ဆင္ခဲ႔တဲ႔ နားတစ္စုံရယ္ ...<br /><br />ေတြေ၀မႈအတြက္<br />လမ္းျပခဲ႔တဲ႔ စကားတစ္စုံရယ္ ...<br /><br />ၾကမ္းတမ္းတဲ႔လမ္းအတြက္<br />လုိက္ေလ်ာခဲ႔တဲ႔ ေျခေထာက္တစ္စုံရယ္ ...<br /><br />တြယ္ရာမဲ႔ေနတဲ႔ ေန႔ေတြအတြက္<br />ေႏြးေထြးလွတဲ႔ ရင္ခြင္အတြက္ရယ္ေပါ႔ ....။<br /><br />ေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္ပါမေလးေရ ...<br />ေတာက္ပတဲ႔အနာဂတ္ေတြဆီကုိေလ<br /><br />ကုိယ္ေလ ...<br />ကမ္းလင့္ခဲ႔ လက္အစုံ<br />ယုံၾကည္ခ်က္ၿမဲစြာနဲ႔<br />ရဲရဲသာ ဆုပ္ကုိင္<br />ကုိယ္႕ရဲ႕ အနာဂါတ္အားလုံးဟာ<br />မင္းတုိ႔ အတြက္ေပါ႔ ....။<br /><div style="color: cyan;"></div><div style="color: cyan;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</div><div style="color: cyan;">၁၄ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၀၉ (၀၁း၀၂)မိနစ္</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1625579596381914488?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-25094883519963193322009-02-06T10:48:00.020+06:302009-02-06T14:37:33.560+06:30<div style="color: cyan; text-align: center;"><b>14 Feb 2009 ......... Valentine's Day ......... ခ်စ္သူမ်ားေန႔</b></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">လာမယ့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၄)ရက္ေန႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ <br />ကုိ႐ုပ္ဆုိးနဲ႔ မဒမ္႐ုပ္ဆုိးတုိ႔ရဲ႕ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ (၁၀)ႏွစ္တုိင္တုိင္ရွိခဲ့ၿပီဗ် ..............။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />လြန္ခဲ႔ေသာ (၁၀)ႏွစ္ ... ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၄)ရက္ ၁၉၉၉ တနဂၤေႏြရဲ႕ နံနက္ (၁၀း၀၀)နာရီမွာ အထက္ပုဇြန္ေတာင္လမ္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ဆုေတာင္းျပည့္ေက်ာင္းတုိက္မွာ ကုိ႐ုပ္ဆုိးရဲ႕ ၿခိမ္႔ၿခိမ္႔သဲ မဂၤလာပြဲႀကီးကုိ ဆင္ႏြဲေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ႔ ......။ ျပန္ေတြးလုိက္တုိင္း မေန႔တေန႔ကလုိ ရင္ခုန္တုန္းဗ် ......... ဟား ဟား ....<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">အခု (၁၀)ႏွစ္ျပည့္မွာေကာ ဘာလုပ္မွာတုန္း ....</div><div style="text-align: center;">က်ေနာ့ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြ သိခ်င္လား .........</div><div style="text-align: center;">မေျပာဘူး ......... သတ္ခ်င္သတ္လုိက္ ... မေျပာဘူး.... :) </div><div style="text-align: center;">ဒါေပမယ့္</div><div style="text-align: center;">အျမည္းသေဘာမ်ဳိးေလး တင္ေပးလုိက္တယ္။ (၉)ႏွစ္ေျမာက္ကဟာေပါ႔ ...</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SYu84Acur1I/AAAAAAAAADg/9WmPbOms_-A/s1600-h/9th+Anni.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SYu84Acur1I/AAAAAAAAADg/9WmPbOms_-A/s400/9th+Anni.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">အဲဒီေန႔ကေတာ့ ျမတ္သႏၲာအေပ်ာ္စီးသေဘၤာေပၚမွာ က်င္းပတာဗ်။&nbsp;</div><div style="text-align: center;">က်ေနာ့္ မိသားစုတင္ပါ။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ဆားခ်က္တယ္လုိ႔ပဲဆုိဆုိ ...</div><div style="text-align: center;">ႀကဳံတုန္းႂကြားတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာေျပာ ... :) :D</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</div><div style="text-align: center;">၀၆ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၀၉ (၁၁း၀၄)မိနစ္</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2509488351996319332?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-32778285988334583502009-02-03T11:10:00.009+06:302009-02-03T11:31:46.458+06:30(၁)<br />ကုိ<br />႐ုပ္<br />ဆုိး ...<br /><br />(၂)<br />ဘ၀<br />အစ<br />မလွ ...<br /><br />(၃)<br />ေအာင္ျမင္ျခင္း<br />႐ႈံးနိမ္႔ျခင္း<br />လူးလိမ္႔ရင္း ...<br /><br />(၄)<br /><br />လဲက်ရင္ ထ<br />႐ႈံးနိမ္႔ရင္ မ<br />အေရွ႕ဆီသုိ႔ ...<br /><br />(၅)<br />မိန္းေမာေနျခင္းမ်ား<br />ေငးေမာေနျခင္းမ်ား<br />ဟုိး ... အေ၀းဆီသုိ႔ ...<br /><br />(၆)<br />လုပ္သက္ကႏွစ္ႀကီးလာ<br />၀င္ေငြကမေလာက္တာ<br />စဥ္းစားဖုိ႔ကမ်ားလာ ...<br /><br />(၇)<br />မေလာက္ငွတာလူတုိင္း<br />ေငြလုိတာ အ႐ူးတပုိင္း<br />ငါ႔ဘ၀က မီးေတြ၀ုိင္း ...<br /><br />(၈)<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြက အထပ္ထပ္<br />ျဖစ္ေနတာက အပ်က္...အပ်က္<br />စိတ္ညစ္တာက ေနညမျပတ္<br /><br />(၉)<br />ကုိ႐ုပ္ဆုိးက အသုံးမက်ျဖစ္<br />ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြစိတ္ညစ္<br />ေမွ်ာ္လင့္ေနတာ ေနညဆက္လုိ႔ျဖစ္<br /><br />(၁၀)<br />..........<br />..........<br />??????????<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၃၁-ဇႏၷ၀ါရီ-၀၉ (၂၀း၄၇)မိနစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3277828598833458350?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-59924261173172865472009-01-03T10:42:00.000+06:302009-01-03T10:45:07.176+06:302008 ……. အင္း ဘာလုိလုိနဲ႔ ႏွစ္တႏွစ္က ႐ုံးဆင္းလုိ႔ ျဖတ္ကနဲ႔ ေဘးကေနျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔ Sales Girls မေလးေတြအုပ္စုလုိပဲ … ဆူညံ ဆူညံေတြေကာ … ရယ္သံေတြေကာ ….. မေက်နပ္သံေတြေကာ … ေပ်ာ္႐ႊင္သံေတြေကာ …. ေမႊးရနံ႔ေတြေကာ … ေခၽြးန႔ံေတြေကာ … ရသေပါင္းစုံ၊ ရနံ႔ေပါင္းစုံ တၿပိဳက္နက္တည္းရလုိက္သလုိေပါ႔ ………… :)<br /><br />ႏွစ္သစ္ကူးညက ဘာလုပ္သလဲ ? <br /><br />အရက္ေသာက္တယ္။ ႐ုံးမွာ New Year Party လုပ္တယ္။ အရမ္းမူးတယ္။ ဒီ႐ုံးမွာ ငါလုပ္တဲ႔ New Year Party ဟာ ဒီတစ္ႏွစ္ေနာက္ဆုံးပါလားဆုိတာ စဥ္းစားမိေတာ့ ပုိေသာက္ျဖစ္တယ္။ အားလုံးကုိ ၿပဳံးျပတယ္။ ရီျပတယ္။ ဟာသေျပာတယ္။ အားလုံးကုိ ေပ်ာ္ေစခ်င္ခဲ့တယ္။<br /><br />ေန႔လည္ ၂း၀၀ နာရီထုိးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခါင္းစုိက္ေနၿပီ ……….။ အားလုံး ကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး ေက်ာပုိးအိတ္လြယ္ၿပီး အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ မူးေပမယ့္ လမ္းထိပ္မွာ Wine ၂ လုံး ထပ္၀ယ္လုိက္တယ္။ က်ေနာ့အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ အမေတြ အိမ္မွာ ေမာင္ႏွမေတြစုၿပီး တကယ့္ Passing New Year Night လုပ္မွာကုိ သတိရလုိက္လုိ႔ ….. :)<br /><br />ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်င္း ပုလင္း၀င္ေပးၿပီး … အိမ္ေပၚကုိ ႀကိဳးစားတက္လုိက္တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမကုိေတာင္ မႏႈတ္ဆက္အားေတာ့ဘူး။ တမ္းၿပီးေတာ့ အိပ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားလုိက္တယ္။ အရာအားလုံးကုိ ေမ႔ခ်င္တယ္။<br /><br />ည ၈း၀၀ နာရီထုိးေတာ့ အမ်ဳိးသမီးက က်ေနာ့ကုိ လာျပန္ႏႈိးတယ္။ ေနာက္ပြဲဆက္ဖုိ႔ေပါ႔ ……… ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့ကုိ ကတိတစ္ခုေတာင္းလုိ႔ ေပးလုိက္ရတယ္။ ထပ္မေသာက္နဲ႔ေတာ့တဲ႔ ………… ဟဲ ဟဲ။ စကားနားေထာင္လုိက္တယ္။ အစားပဲ စားလုိက္တယ္။<br /><br />အစားအေသာက္ေတြက - ၀က္နံ႐ုိးေၾကာ္၊ ငါးကင္၊ ၾကက္ကင္၊ ငါးေခါင္းဟင္းခ်ဳိ၊ ႐ုံးပေတသီးကင္ နဲ႔ တျခားအကင္ နည္းနည္း။<br /><br />၁၂း၀၀ နာရီထုိးေတာ့ မီးပန္းေဖာက္ၿပီး ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆုိလုိက္တယ္။ စိတ္ထဲက လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲေပါ႔ ……..။<br /><br />New Year မွာ Happy ၾကပါေစလုိ႔……………..။<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၀၃-ဇႏၷ၀ါရီ-၀၉ (၁၀း၄၉)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5992426117317286547?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-78195541176865817392009-01-02T15:52:00.001+06:302009-01-02T15:56:35.896+06:30<div style="text-align: center;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9HkOnn0p0HA&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9HkOnn0p0HA&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7819554117686581739?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-69726660294723617702008-12-31T14:47:00.000+06:302008-12-31T14:51:47.633+06:30၂၀၀၉ တဲ႔<br />ေပ်ာ္႐ႊင္ေသာ ႏွစ္ျဖစ္ပါေစတဲ့<br />ဘယ္လုိပင္ ဆုေတာင္း<br />မေပ်ာ္႐ႊင္ႏုိင္တာက က်ေနာ့ ဘ၀<br />က်ေနာ္ ............ ၁၄ ႏွစ္ၾကာလက္တြဲလာတဲ့ ဒီဘ၀<br />က်ေနာ္ လမ္းခြဲမယ္ဗ်ာ............<br /><br /><br />အားလုံးနားလည္မယ္လုိ႔<br />က်ေနာ္ထင္တယ္ .............။<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၃၁-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၄း၅၇)မိနစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6972666029472361770?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-43070134361544048642008-12-31T11:45:00.000+06:302008-12-31T11:46:53.381+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/KYS2009.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" src="http://yokesoel.googlepages.com/KYS2009.jpg" width="420" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4307013436154404864?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-52856482163803456572008-12-30T14:29:00.001+06:302008-12-30T14:48:32.113+06:30<div style="color: cyan;"><b>ACTION Kamma</b></div><b>ကမၼ </b>- ျပဳမူျခင္း၊ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ အမႈေဆာင္ျခင္း ကံ၊ အမႈကိစၥ။<br /><br />ထုိကံသည္<br /><br />၁။ အက်ဳိးစီးပြားကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ ကုသုိလ္ကံႏွင့္<br />၂။ အက်ဳိးမဲ႔ကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အကုသုိလ္ကံဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။<br /><br />ထုိကုသုိလ္ကံ, အကုသုိလ္ကံသည္လည္း -<br /><br />(၁) ကုိယ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္မႈ ကာယကံ၊<br />(၂) ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာဆုိမႈ ၀စီကံ၊<br />(၃) စိတ္ျဖင့္ ႀကံစည္မႈ မေနာကံ - ဟူ၍ သုံးမ်ဳိးရွိသည္။<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>Deed, volitional action</b></div><br />Two types of action may be discerned:<br /><br />(1) Action which destroys the unbeneficial and produces the beneficial; kusala kamma<br />(2) Action which destroys the beneficial and produces the unbeneficial; akusala kamma<br /><br />There are three kinds of action:<br />(1) Physical action – k¬¬āya kamma;<br />(2) Verbal action – vacī kamma;<br />(3) Mental action – mano kamma.<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>မိလိႏၵမင္း အေမးပုစၧာ -</b></div><br />”အာယတန ငါးပါးတုိ႕သည္ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရသည္ဆုိသည္မွာ မွန္ပါသလား၊ မွန္လွ်င္ ကံတစ္ခုတည္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္သလား၊ ကံအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ရသလား ဘုရား”<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>အရွင္ နာဂေသန အေျဖ -</b></div><span id="fullpost"><br />”မင္းႀကီး၊ စကၡဳအာ႐ုံ (စကၡာယတန) အစရွိတဲ့ အာယတနတုိ႕ဟာ အထူးထူးေသာ ကံ၊ အသီးသီးေသာ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကရတာ၊ ကံ အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္တာ၊ ကံ တစ္မ်ဳိးတည္းေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး”<br /><br />”အရွင္ဘုရား၊ နားလည္လြယ္ေအာင္ ဥပမာႏွင့္ ရွင္းျပပါဦး”<br /><br />”မင္းႀကီး၊ ဘယ္လုိ ထင္ပါသလဲ၊ လယ္ကြက္တစ္ကြက္တည္းမွာ မတူတဲ့ ငါးမ်ဳိးေသာ မ်ဳိးေစ႕ေတြကုိ စုိက္ပ်ဳိးတယ္ ဆုိပါစုိ႕၊ ဒီလုိ မ်ဳိးေစ႕ကြဲ အမ်ဳိးမ်ဳိး စုိက္လွ်င္ ထုိမ်ဳိးေစ႕မွ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အပင္ေပါက္ၿပီး၊ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အသီး သီးၾကတယ္ မဟုတ္လား”<br /><br />”မွန္ပါတယ္ ဘုရား၊ မ်ဳိးေစ႕မတူလွ်င္ မတူေသာ သစ္ပင္မ်ား ေပါက္ၿပီး၊ မတူေသာ အသီး သီးၾကမွာပါပဲ ဘုရား”<br /><br />”ဒီအတုိင္းပါပဲ မင္းႀကီး၊ ငါးပါးေသာ အာယတနမ်ားျဖစ္ၾကတဲ႔ စကၡဳ ေသာတ ဃာန ဇိ၀ွာ ကာယ ဆုိတာေတြဟာလည္း ကံ အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္လာၾကတာပါပဲ။”<br /><br />”အရွင္ဘုရား ဘာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ လူ ခပ္သိမ္းတုိ႕ဟာ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး မတူျဖစ္ၾကရပါသလဲ၊ တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ အသက္တုိၾကပါတယ္၊ အခ်ဳိ႕ လူတုိ႕ဟာ အသက္ ရွည္ၾကပါတယ္၊ အခ်ဳိ႕လူေတြကေတာ့ အနာေရာဂါ မ်ားၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာ အနာေရာဂါမ်ား မျဖစ္ၾကပါ၊ တခ်ဳိ႕လူမ်ားမွာ လွေသာ အဆင္းမရွိဘဲ၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အဆင္း လွၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာ တန္ခုိး ၾသဇာ နည္းပါးၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာေတာ့ တန္ခုိး ၾသဇာ ႀကီးမား ၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာ ဥစၥာနည္းတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာေတာ့ ဥစၥာေတြ ေပါမ်ားၾကတယ္၊ တခ်ဳိ႕က အမ်ဳိးျမတ္ၾကတယ္၊ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အမ်ဳိးယုတ္ညံ့ၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕မွာ ပညာနည္းၾကၿပီး၊ တခ်ဳိ႕မွာ ပညာ ထက္ျမက္ၾကပါတယ္ ဘုရား၊ ဒီလုိ လူမွာ မညီမမွ် ျဖစ္ေနရတာဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဘုရား”<br /><br />”မင္းႀကီး သစ္ပင္ေတြကုိ ၾကည့္ပါလား၊ ဘာေၾကာင့္ သစ္ပင္ေတြဟာ မတူဘဲ (မညီမၫြတ္) ျဖစ္ေနၾကရသလဲ၊ အခ်ဳိ႕သစ္ပင္ေတြက ခ်ဥ္ၾကတယ္၊ တခ်ဳိ႕သစ္ပင္က ငန္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က ခါးတယ္၊ တခ်ဳိ႕က ခ်ဳိတယ္၊ တခ်ဳိ႕က ဖန္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က စပ္တယ္၊ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္ မတူၾကသလဲ မင္းႀကီးရဲ႕”<br /><br />”အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါၿပီ၊ မ်ဳိးေစ႕ျခင္း မတူၾကလုိ႕ပဲေပါ႔ ဘုရား”<br /><br />”ဟုတ္တာပ တကာေတာ္မင္းႀကီး၊ ဒီအတုိင္းသာပ။ လူသတၱ၀ါေတြမွာလည္း ကံတရား (ကံမ်ဳိးေစ႕)က မတူၾကတဲ့ အေၾကာင္းကံေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ျဖစ္ေနတဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္တုိသူ တုိ၊ အသက္ရွည္သူ ရွည္၊ အနာေရာဂါ မ်ားသူမ်ား၊ အနာေရာဂါ ကင္းသူ ကင္း၊ အဆင္း မလွသူက မလွ၊ အဆင္း လွသူက လွ၊ တန္ခုိးနည္းသူ နည္း၊ တန္ခုိးႀကီးသူ ႀကီး၊ ဥစၥာနည္းသူ နည္း၊ ဥစၥာမ်ားသူ မ်ား၊ အမ်ဳိးယုတ္သူ ယုတ္၊ အမ်ဳိးျမတ္သူ ျမတ္၊ ပညာမဲ႕သူ မဲ႕၊ ပညာရွိသူ ရွိ အသီးသီး ျဖစ္ေနၾကရတာပဲ၊ ဒီလုိ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ၁၄ မ်ဳိး ကြဲျပားေနၾကတာဟာ ကံေၾကာင့္ပဲလုိ႕ မွတ္ပါ မင္းႀကီး”<br /><br /><b style="color: cyan;">အသက္ တုိျခင္း၊ ရွည္ျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ သူတစ္ပါး အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အသက္တုိရ၏။<br />အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေလ႔ရွိသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အသက္ရွည္၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">အနာေရာဂါ မ်ားျခင္း၊ နည္းျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ သတၱ၀ါကုိ ၫႇင္းဆဲေလ႔ရွိသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အနာေရာဂါမ်ား၏။<br />သတၱ၀ါကုိ ၫႇင္းဆဲေလ႔မရွိဘဲ သနားၾကင္နာေလ႕ရွိသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အနာေရာဂါကင္းရွင္း၍ က်န္းမာေရး ေကာင္းတတ္၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">အဆင္း မလွျခင္း၊ အဆင္း လွျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ အမ်က္ေဒါသ ႀကီးေသာသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အ႐ုပ္ဆုိး အက်ည္းတန္ တတ္၏။<br />ေဒါသမႀကီးသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အဆင္းလွ၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">အၿခံအရံ နည္းျခင္း၊ မ်ားျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ သူတစ္ပါး ေကာင္းစားသည္ကုိ အနာလုိ ျငဴစူျခင္း (ဣႆာ) တရားအားႀကီးသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အၿခံအရံနည္းပါးရ၏။<br />သူတစ္ပါး ေကာင္းစားသည္ကုိ မနာလုိ ျငဴစူျခင္း ကင္းသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အၿခံအရံ ေပါမ်ားရ၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">ဥစၥာ နည္းပါးျခင္း၊ ဥစၥာ ေပါမ်ားျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ ဒါနမျပဳဘဲ မစၧရိယ အားႀကီးသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ စည္းစိမ္ဥစၥာ နည္းပါး၏။<br />ဒါနျပဳေလ႕ရွိသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ စည္းစိမ္ဥစၥာ ေပါမ်ားႂကြယ္၀၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">အမ်ဳိး ယုတ္ျခင္း၊ ျမတ္ျခင္း</b><br style="color: cyan;" /> <br />ဤေလာက၌ ခက္ထန္ ေထာင္လႊား မာနတရားအားႀကီးသူသည္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အမ်ဳိးယုတ္ညံ့၏။<br />မခက္ထန္ မေထာင္လႊားဘဲ နိ၀ါတတရား ရွိသူသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ အမ်ဳိးျမတ္သူ ျဖစ္ရ၏။<br /><br /><b style="color: cyan;">ပညာ မဲ႕ျခင္း၊ ရွိျခင္း</b><br /><br />ဤေလာက၌ “အဘယ္တရားသည္ ကုသုိလ္တရားပါနည္း၊ အဘယ္တရားသည္ အကုသုိလ္ တရားပါနည္း” စသည္ျဖင့္ သမဏ ျဗဟၼဏတုိ႕ထံ၌ မေမးျမန္းသူသည္ ျပဳသင့္သည္ကုိ မျပဳ၊ မျပဳသင့္သည္ကုိ ျပဳမိျခင္းေၾကာင့္ ေသသည္မွေနာက္၌ ငရဲသုိ႕ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ ငရဲသုိ႕မေရာက္ဘဲ လူအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ ပညာမဲ႕သူ ျဖစ္ရ၏။</span><br /><span id="fullpost"><br />ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ စသည္တုိ႕ကုိ ေမးျမန္းေလ႕ရွိသူသည္ မျပဳသင့္သည္ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္၍ ျပဳသင့္သည္ကုိ ျပဳျခင္းေၾကာင့္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ နတ္ျပည္သုိ႕ ေရာက္ရတတ္၏။ အကယ္၍ နတ္ျပည္သုိ႕မေရာက္ဘဲ လူ႕ျပည္သုိ႕ေရာက္ခဲ့လွ်င္ ပညာႀကီးသူ ျဖစ္ရ၏။</span><br /><br /><span id="fullpost">PDF ဖုိင္ျဖင့္ ရယူလုိပါက - <a href="http://yokesoel.googlepages.com/VolitionalAct.pdf">Download</a><br /><br /><span style="color: cyan;">က်မ္းကုိး -</span><br style="color: cyan;" /><span style="color: cyan;"> မဇိၽြမနိကာယ္၊ ဥပရိပဏၰာသ ျမန္မာျပန္၊ </span><br style="color: cyan;" /><span style="color: cyan;"> စာ ၂၄၆-၂၅၅</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5285648216380345657?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-24584822802312662342008-12-19T17:43:00.000+06:302008-12-19T17:45:50.915+06:30ေလာကမွာ<br />က်ေနာ္အေၾကာက္ဆုံးက<br />”အကယ္၍သာ”...တဲ႔<br /><br />အကယ္၍သာ က်ေနာ္ဟာ ...?<br />အကယ္၍သာ သူဟာ ...?<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၁၉-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၂း၁၄)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2458482280231266234?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-33475910399972720522008-12-19T17:38:00.000+06:302008-12-19T17:43:45.207+06:30“ဗုိလ္ .. က်ား .. ေသနတ္<br />ကုိယ္ႀကိဳက္တာ ကုိယ္လုပ္”တဲ႔<br />ငယ္ငယ္တုန္းက ကစားျခင္း<br />စုိးရိမ္ျခင္းကင္းစြာနဲ႔ေပါ႔ ...။<br /><br />အသက္အ႐ြယ္အရ<br />ဘ၀လမ္းေပၚကုိေလွ်ာက္<br />ကေလးဘ၀က<br />ကစားျခင္းေတြေမ႔ေပ်ာက္လ်က္ေပါ႔ ...။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ...<br />ေလာကလမ္းေပၚမွာ<br />ဗုိလ္ လုပ္ခ်င္တဲ႔ လူေတြေကာ<br />က်ား ျဖစ္ေနတဲ႔ လူေတြေကာ<br />ေသနတ္အားကုိးတဲ႔ လူေတြေကာ<br />အၿမဲတမ္းႀကဳံေတြ႕<br />ဘ၀လမ္းမွာ ဆုံေနေတာ့လည္း<br /><br />ဘ၀ဆုိတာ<br />ဗုိလ္ .. က်ား .. ေသနတ္<br />ကုိယ္ႀကိဳက္တာ ကုိယ္လုပ္ပဲလား ....?<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၁၈-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၂၀း၃၇)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3347591039997272052?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-8882510814141236602008-12-19T13:24:00.000+06:302008-12-19T13:32:56.651+06:30<div style="text-align: center;"></div><br /><div style="text-align: center;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Pg_MxONabNc&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Pg_MxONabNc&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">Tell Me Why (with Lyrics)</div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.declan-galbraith.co.uk/"><b>Declan Galbraith</b></a></div><div style="text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-888251081414123660?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-69509478618996816822008-12-19T12:46:00.001+06:302008-12-19T13:34:00.551+06:30<div style="text-align: center;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/v4uG2kSdd-4&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/v4uG2kSdd-4&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Vujicic">Nick Vujicic</a> (သုိ႔) ဘ၀ကုိ စိန္ေခၚသူ</div><div style="text-align: center;">Think you've got it bad and need to be encouraged? Fallen down and can't get up?&nbsp;</div><div style="text-align: center;">YES YOU CAN!! :-) Check this out! <b>...</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6950947861899681682?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-22296478241057071702008-12-18T16:12:00.000+06:302008-12-18T16:22:15.026+06:30အခုတေလာ ...... ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက မဂၤလာသတင္းေတြေကာ၊ အ,မဂၤလာသတင္းေတြပါ ဆက္တုိက္ၾကားေနရတယ္။ ေဟ႔ေကာင္ ... ဘယ္သူေတာ့ျဖင့္ဆုံးသြားၿပီကြ။ ဘယ္သူ ဘယ္ေန႔ကေလ ဆုံးသြားတာ မင္းမသိလုိက္ဘူးလား၊ ငါတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ဟုိေကာင္မေလးေလ ..ဆုံးသြားျပန္ၿပီကြ။<br /><br />အင္း ..... ဘာလုိလုိနဲ႔ ေသျခင္းတရားဆုိတာ ဘယ္အ႐ြယ္မဆုိ ေတြ႕ႏုိင္တယ္ဆုိတာ လက္ေတြ႕ျပေနသလုိပဲ။ သတင္းစာထဲမွာ ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္ေတြ ဆုံးပါးသြားတာ ျမင္ေန၊ ေတြ႕ေနရေပမယ့္ ... ကုိယ္နဲ႔ မခင္၊ မခ်စ္ၾကေတာ့လည္း ဒီလုိပဲ သတင္းအမွတ္နဲ႔ ဖတ္လုိက္တာပဲ။<br /><br />အခုလုိ သံေယာဇဥ္ရွိတဲ႔လူေတြ၊ ခင္ခင္မင္မင္ ေပါင္းလာခဲ့တဲ႔လူေတြ၊ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ခြဲခြါသြားတဲ႔အခါ ... ေၾသာ္ . ငါ့အလွည့္လည္း ဘယ္ေတာ့လည္းလုိ႔ စဥ္းစားလုိက္ေတာ့ “မင္းကြန္းတိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး”ရဲ႕ “သတိရတမ္းတ သံေ၀ဂ”ေလးကုိ သတိရမိတယ္။<br /><br />ကံေစရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္<br />ပုန္းေရွာင္မရ ငါလုိက္ရၿပီ<br />ငါကအမွန္ မလုိက္ခ်င္ေသးပါ ....။<br /><br />ေဖြရွာသုိမွီး ပစၥည္းေ႐ႊေငြ အေထြေထြႏွင့္<br />ငါ့အိမ္၊ ငါ့ေျမ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ ရတနာကုိ<br />ငါကခုံမင္ မစြန္႔ခ်င္လည္း<br />ငါပင္စြန္႕ရ ပစ္ခဲ႔ရၿပီ<br />ငါကအမွန္ မစြန္႔ခ်င္ေသးပါ ....။<br /><br />(ေၾသာ္) မလုိက္မေန ေနခ်င္မရ<br />မစြန္႔ခ်င္လည္း စြန္႔ပစ္ခဲ႔ရ။<br />ကံကစီမံ ငါ့ကံအတုိင္း အခ်ိန္းပုိင္းလာ ခုိနားရာမွ<br />ျပန္လည္ကာလွမ္း ဘ၀ၾကမ္းျပင္ ခရီးႏွင္ၿပီ<br />ငါသည္အရင္ သြားႏွင့္ၿပီ ....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2229647824105707170?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-71452396097954427582008-12-17T15:10:00.001+06:302008-12-17T15:17:50.148+06:30က်ေနာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ျမန္မာျပည္မွာ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ႔ ပြဲေတာ္ရက္ေလးမ်ားနဲ႔ ျမန္မာျပကၡဒိန္ေလးကုိ ေ၀မွ်ေပးခ်င္တယ္ဗ်။<br /><br />ျမန္မာျပကၡဒိန္က က်ေနာ္ ၂၀၀၇-ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိ္င္းေလာက္က ၂၀၀၉-ခုႏွစ္အတြက္ ႀကိဳတင္ဆြဲထားတာဆုိေတာ့ တခ်ဳိ႕ပြဲရက္ေလးမ်ား အတိမ္းအေစာင္းရွိရင္ နားလည္ေပးၾကပါ။ လုိအပ္သလုိ သုံးလုိ႔ရတယ္ဗ်ာ၊ တတ္ႏုိင္သေ႐ြ႕ စုံေအာင္လုပ္ထားေပမယ့္ ကုိယ္အရပ္နဲ႔ ကုိယ္႔ဇာတ္လုပ္ၾကတဲ႔ ပြဲေတာ္ေတြၾကေတာ့ က်ေနာ္မသိတဲ႔အတြက္ မပါမိခဲ့ရင္လည္း လမ္းၫႊန္ေပးၾကဗ်ာ ......။<br /><br />၂၀၀၉ - ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစဗ်ာ။<br /><br />၁။ <a href="http://yokesoel.googlepages.com/FestivalsEventsinMyanmarYear2009.pdf">၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ျမန္မာပြဲေတာ္ရက္မ်ား</a><br />၂။ <a href="http://yokesoel.googlepages.com/Year2009Calendar.pdf">ျမန္မာျပကၡဒိန္</a><br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၁၇-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၅း၁၈)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7145239609795442758?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-51306100030030690322008-12-17T13:59:00.000+06:302008-12-17T14:23:29.064+06:30ညီငယ္ေမာင္မ်ဳိးက TAG ထားတဲ႔ အႀကိဳက္ဆုံးကဗ်ာတဲ႔ ......... ေအာက္မွာပါ ... ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)ရဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ေျပာရရင္ က်ေနာ့ဘ၀ရဲ႕ ျပယုဂ္ေလးပါ။<br /><br /><b>ျပယုဂ္</b><br /><br />ခ်စ္သူ<br />မခုံမမင္၊ မယုံခ်င္ေသာ္<br />ပုံျပင္တစ္ခု ဆုိပါေတာ့ …<br />ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္း၊ ခမ္းလွမ္းလွမ္းတြင္<br />စိမ္႔စမ္းေရၾကည္၊ ေခြရစ္လည္လ်က္<br />ျမၫႇာယွက္၍၊ ခ်ဳိႁမြက္သီးႏွံ<br />ေပါျပည့္လွ်ံသည့္<br />ေတာယံ ေတာအုပ္ ရွိသတဲ့ …။<br /><br />သည္တစ္ဖက္ကမ္း၊ ေခ်ာင္း႐ုိးတန္းမွ<br />ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊား၊ လူတုိင္းသြားရန္<br />တံတားႏွစ္ခု ရွိတယ္ထား၊<br />တံတားတစ္ခု <br />ထုထည္ခုိင္ခံ႔<br />ႀကံ့ႀကံ့မားမတ္၊ သစ္၀ါးညႇပ္၍<br />သပ္ရပ္တည္ရွိေနပါ၏ …။<br /><br />က်န္တံတားက<br />၀ါးတုိင္ယိမ္းႏြဲ႕ ယိုင္ယဲ့ယဲ့ႏွင့္<br />ေလသြဲ႕တုိင္းခါ၊ ေလလာတုိင္းလွဳပ္<br />ျပဳတ္က်မလား၊ ၿပိဳမလားႏွင့္<br />ေခ်ာက္ခ်ား ရင္တုန္စရာေပါ့ …။<br /><br />လူအမ်ားက <br />ျမသားစိမ္းစုိ ေတာအုပ္ကုိသြား<br />သစ္တံတားမွ ေက်ာ္လႊားေနက်<br />စိတ္လက္ခ်၏<br />ဘာမွ် ခက္ခဲပုံမေပၚ<br />တံတားအုိမွ ျဖတ္ေက်ာ္ရလွ်င္<br />ေခ်ာ္က်ႏုိင္ေသး၊ စိတ္မေအးပါ<br />သြားလုိရာကုိ<br />ဘယ္မွာ လြယ္လြယ္ေရာက္မွာလဲ …။<br /><br />ကဲ …. ခ်စ္သူ<br />လူတုိင္းမသြား စိတ္ေခ်ာက္ခ်ားသည့္<br />တံတားအုိမွ ျဖတ္ေက်ာ္ၾကရန္<br />ဆႏၵလည္းရွိ သတၱိလည္းဖက္<br />ယုံၾကည္ခ်က္ၿမဲ စိတ္ရဲရဲႏွင့္<br />မင္းလည္း သြား၀ံ႔ပါသလား …<br /><br />မခုံမမင္၊ မယုံခ်င္မင့္<br />ပုံျပင္ပဲထား မင္းစဥ္းစားပါ<br />တံတားအုိက …<br />ကုိယ္႔ဘ၀၏<br />“ျပယုဂ္”တစ္ခု ဆုိပါေတာ့ …။<br /><br /><b>ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5130610003003069032?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-29878806779706099942008-12-12T18:12:00.000+06:302008-12-12T18:21:02.570+06:30<div style="text-align: justify;">လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွ လူမဆန္တဲ႔ သူဖုန္းစားေတြလက္ထဲက ကေလးငုိသံအၾကားမွာ ဘယ္လုိမွ ေျဖဆည္မရႏုိင္တဲ႔ ......... က်ေနာ့ရဲ႕ မ်က္ရည္စက္ေလးမ်ားကုိ ကဗ်ာအျဖစ္ေပါ႔ ............ </div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /><br />အူ၀ဲ … အူ၀ဲ</div><div style="text-align: center;">လမ္းေဘးတစ္ေနရာက</div><div style="text-align: center;">ငုိေႂကြးသံေပၚထြက္</div><div style="text-align: center;">တစ္ခ်က္ငဲ႔ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />အလုိ ….</div><div style="text-align: center;">ႏူးညံ့လွတဲ့ကေလးငယ္</div><div style="text-align: center;">(၅)လသားအ႐ြယ္ေလးေပါ႔</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ရက္စက္လုိက္ၾကတာကြယ္</div><div style="text-align: center;">ဘယ္လုိဘ၀မ်ဳိးမွာ</div><div style="text-align: center;">လူျဖစ္လာရတာလည္း ကေလးရယ္ …။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />မင္းရဲ႕ငုိသံကုိ ခုတုန္းလုပ္</div><div style="text-align: center;">သူတုိ႔ရက္စက္လုိက္ၾကတာကြယ္</div><div style="text-align: center;">မင္းရဲ႕ ငုိသံတစ္ခ်က္မွာ</div><div style="text-align: center;">ၾကင္နာသနားသူေတြဆီက</div><div style="text-align: center;">ၿမိဳးၿမိဳးမ်က္မ်က္ကေလး</div><div style="text-align: center;">သူတုိ႔ ရလုိက္ၾကေလတယ္</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />ေက်းဇူးတင္တယ္အေမ …….</div><div style="text-align: center;">အေမ႔ရဲ႕ ရင္ခြင္</div><div style="text-align: center;">ႏူးညံ့တဲ့ ရင္ခြင္ထက္ဆီမွာေပါ႔</div><div style="text-align: center;">သားကုိ…………</div><div style="text-align: center;">လူျဖစ္ခြင့္ေပးတဲ႔အတြက္</div><div style="text-align: center;">အတုိင္းမသိ</div><div style="text-align: center;">ေက်းဇူးတင္လ်က္ပါအေမ ………။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><b>၁၂-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၈း၁၇)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2987880677970609994?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-11928915000226497512008-12-12T14:08:00.000+06:302008-12-12T14:09:40.869+06:30(၁)<br /><br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ..<br />မအိပ္ျဖစ္ျခင္းေတြနဲ႔ ႏုိးထ<br />ႏုိးႏုိးၾကားၾကားေတာ့<br />မရွိလွဘူးေပါ့ …။<br /><br />စိတ္ညစ္လုိ႔ လမ္းေပၚထြက္<br />ပရမ္းပတာမဲ႔ကားေတြေပၚက<br />ေလွာင္ရယ္သံတစ္ခ်ဳိ႕လြင့္ပ်ံ<br />စိတ္ညစ္ပါတယ္ဆုိမွ<br />“ေသခ်င္လုိ႔လားတဲ႔<br />ကားပြတ္တာ၊ <br />လူပြတ္တာေလာက္ မေကာင္းဘူးတဲ႔”<br />အဲ့ဒါေတာ့ ကုိ႐ုပ္ဆုိးမသိ<br />လပၸတၱာမုန္႔ဟင္းခါးေတာ့<br />မႀကိဳက္တာအမွန္ဗ် …. :)<br /><br />(၂)<br /><br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ<br />လမ္းေပၚကဖယ္ခြာ<br />ေခြးေျခပု ခုံေလးကုိ ပလႅင္လုပ္<br />ဇရက္မင္းစည္းစိမ္ ခံမလုိ႔လုပ္<br />က်စိမ္႔ေလးတစ္ခြက္ရယ္<br />စီးကလက္တစ္လိပ္ရယ္နဲ႔ေပါ႔<br /><span id="fullpost"><br /><br />လက္ခုပ္ကေလးအသာတီး<br />အညာသား ငတိကုိလွမ္းေခၚ<br />ေသာက္ခ်င္တာ ေျပာမယ္ေပါ႔<br />ကုိေ႐ႊစားပြဲထုိးရဲ႕ စကား<br />ေဒါသမ်ား အေခ်ာင္းလုိက္ထြက္တယ္<br />“ငါ႔ဆရာက ပုံမွန္လားတဲ႔”<br />မဟုတ္ဘူးေဟ႔ … မဟုတ္ဘူး<br />ငါ ႐ႈးေနတယ္ကြလုိ႔ ….။<br /><br />(၃)<br /><br />ေရာက္လာတဲ႔ လဘၠက္ရည္ခြက္<br />မ်ဳိမခ်ခင္ အရွင္ႀကီးေတြကုိ ပ,သ<br />ေခါင္းေပၚကုိ မလိုက္တဲ႔အခ်ိန္<br />ၿဗံဳး …….. ဆုိ<br />အလုိက္ကန္းဆုိးမသိတဲ႔<br />ကုိေ႐ႊက်ီးငွက္<br />မစင္ခြက္အမွတ္နဲ႔ သြန္ခ်<br />“ေတာက္………”<br />႐ႈံ႕မဲ႔မဲ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />ဘီလူး သံပရာသီးကုိက္ထားသလုိေပါ႔<br />သေကာင့္သား က်ီးကန္း<br />ထမပ်ံခင္ ေလကန္လုိက္ေသးတယ္<br />“လြတ္လပ္စြာ ပါခ်ခြင့္ရွိတယ္”တဲ႔<br />“@#!^%$” က်ီးကန္း<br />သူနားမလည္တဲ႔ စကားနဲ႔ ျပန္ႏွက္<br />ကုိ႐ုပ္ဆုိးရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေပါ႔ ….။<br /><br />(၄)<br /><br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ<br />ကေဖးဆုိင္ေလးကအထ<br />ကုိယ္႔ေရွ႕ေရာက္လာတဲ႔ <br />လုိင္းကားေပၚေျပးတက္<br />တုိးေ၀ွ႕လုိ႔ အထဲေရာက္ခုိက္<br />“လသာ ၂-ေယာက္တဲ႔”<br />လွတပတ လက္ကေလးက<br />ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ၂၀၀-တန္ကေလးနဲ႔<br />“ဒီမွာ… အမိ<br />က်ဳပ္ဘာေကာင္လဲသိလား”လုိ႔<br />မႈန္ကုပ္ကုပ္မ်က္ႏွာနဲ႔<br />ခပ္ဆပ္ဆပ္ေမးခြန္းကထြက္<br />“ေၾသာ္ ….. က်မက စပယ္ယာ မွတ္လုိ႔”တဲ႔<br />ေတာင္းပန္သလုိေလသံနဲ႔<br />ေဘးကအေဖာ္ကုိ လက္တုိ႔<br />ခပ္အုပ္အုပ္ရယ္သံအဆုံးမွာ<br />“စပယ္ယာထက္ ပုံ ပုိတုံးတယ္ေနာ္တဲ႔”<br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ…………..။<br /><br />(၅)<br /><br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ<br />ကားေပၚကအသာဆင္း<br />ရီေ၀ေ၀ ညေနခင္းအခ်ိန္ေလ<br />ပါးစပ္က မုိးခ်ဳပ္သာအရင္သိတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔<br />ခပ္သြက္သြက္ေျခလွမ္းနဲ႔<br />၁၉-လမ္းဖက္ကုိ အသာထြက္<br />အရက္ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔<br />စိတ္ညစ္မႈေတြကုိ ေျဖေလွ်ာ႔<br />ေလေျပအေႏွာ႔မွာေပါ႔<br />“အကုိ ဘီယာေသာက္ဦးမလားတဲ႔”<br />အေရာင္းသမေလးရဲ႕<br />ခပ္ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေလသံနဲ႔<br />ႏြမ္းလ်လ် အၿပံဳးတုေလးနဲ႔ေပါ႔<br />ေတာ္ၿပီကြာ …<br />အကုိက အျပင္းသမား<br />“အေပ်ာ႔ႀကိဳက္ရင္ ေရေသာက္ပါ”ဆုိတဲ႔<br />ဟုိ … ေကာ္ဖီေၾကာ္ျငာလုိေပါ႔<br />သူမက မခုိ႔တ႐ုိ႕အၿပံဳးနဲ႔<br />ခပ္ကြန္႔ကြန္႔ေျပာလုိက္တာက<br />“အရက္ျပင္းက အသည္းေျခာက္တယ္တဲ႔”<br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ……….။<br /><br />(၆)<br /><br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ<br />ဒယီးဒယုိင္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အသာမ<br />ေကြ႕ေကာက္ေနတဲ႔ လမ္းေပၚမွာ<br />ဖက္ရွင္မယ္လုိ႔ ပြတ္ကာလွမ္းလုိ႔<br />အိပ္ေဆာင္ကုိျပန္ႂကြ<br />အဆင္မေျပခဲ႔သမွ် ရင္ဖြင့္ဖုိ႔<br />ဘေလာ႔ဂ္ဂင္းအရပ္ဆီသုိ႔ေပါ႔<br />လက္ႏွိပ္စက္နဲ႔ တီဗီေလးကုိအသာဖြင့္<br />ဘာညာဘာညာ ဂင္းမယ္လုပ္တုန္း<br />……………………………….<br />………………………………<br />ေတာက္ …………………..<br />……………………………….<br />…… မီးပ်က္သြားၿပီ ………<br />စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ………….။<br /><br /><b style="color: cyan;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၁၂-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၃း၄၄)မိနစ္</b><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1192891500022649751?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-75564173082708098402008-12-12T10:05:00.000+06:302008-12-12T10:23:33.843+06:30<div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္</div><div style="text-align: center;">ျပန္မေျပာခ်င္တဲ႔</div><div style="text-align: center;">ဒီေႏွာင္ႀကိဳးဖြဲ႕ သံေယာဇဥ္</div><div style="text-align: center;">ျပန္ေျပာင္းေတြးလည္း</div><div style="text-align: center;">၀မ္းနည္းစရာေတြက အထပ္ထပ္<br />ငါ&nbsp; ဘာလုိ႔မ်ား<br />တ႐ႈိက္မက္မက္ ျဖစ္ေနရလည္းကြယ္ ...။<br /><br />သံေယာဇဥ္ေလးတစ္ခုအတြက္နဲ႔<br />ေရွ႕တုိးမရခဲ့ ငါ့ခႏၶာ<br />ေတြးလုိက္တုိင္း<br />ညေတြက ေရာင္နီနဲ႔ ေရာယွက္<br />ေကာ္ဖီနက္နက္တစ္ခြက္နဲ႔<br />ေဆးလိပ္ေငြ႕ေတြရဲ႕ ပုံေဖာ္ရာေနာက္<br />ငါ့ရဲ႕ စိတ္၀ိညာဥ္ ေရာက္ေရာက္ေနခဲ႔ၿပီ ....။<br /><br />ျပန္႔ေနတဲ့ အိပ္ယာခင္း<br />ပုိင္ရွင္မဲ႔ေနတဲ႔ ေခါင္းအုံးေလးနဲ႔<br />ေခါက္႐ုိးမျပည္တဲ႔ ေစာင္ကေလးကေကာ<br />ေလွာင္ရီေနခဲ႔တာ ၾကာလွေပါ့<br /><br />ေဟာ ... ၾကည့္လုိက္စမ္း<br />အိပ္ယာထက္က လေရာင္ေလး<br />အခုေတာ့ ... ဒါဟာ<br />ငါ ျဖတ္သန္းေနရတဲ႔ ဘ၀တခုလုိပဲ ...။<br /><div style="color: cyan;"><b><br /></b></div><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><b style="color: cyan;">၁၀-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၂၃း၅၀)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7556417308270809840?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-35068085762882520872008-12-11T16:10:00.000+06:302008-12-11T16:12:56.961+06:30ညအလင္းနဲ႔<br />က်င္လည္ေနသူအတြက္<br />မနက္ခင္းရဲ႕အလင္းနဲ႔<br />အကၽြမ္းတ၀င္မရွိခဲ့တာ<br />အဆန္းတက်ယ္ေတာ့<br />မဟုတ္လွဘူးေပါ႔ …<br /><br />ေနေရာင္ရဲ႕ လႈပ္ႏႈိးမႈနဲ႔<br />ေနရက္ေသအခ်ဳိ႕ကုိ<br />(၀တၱရားအရ) မ်က္ႏွာသစ္ခဲ႔ရေပါင္း<br />မ်ားေျမာင္လွၿပီေလ ….<br /><br />ဖန္တရာေတေနတဲ႔<br />ဒီလမ္းႀကီးေပၚ<br />အသက္မဲ႔တဲ႔ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔<br />ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာလည္း<br />ဆယ္စုႏွစ္မကေတာ့ဘူး …<br /><br />အသစ္လုိ႔အမည္တပ္မရေတာ့တဲ႔<br />ဒီဘ၀လမ္းအုိေပၚ<br />တပ္မက္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔<br />ခုံမင္တတ္တာကုိက <br />ငါ႔ …. အားနည္းခ်က္လား …<br /><br />ေျပာင္းလဲသင့္ၿပီေလ<br />အခ်စ္မဲ႔တဲ႔ အဆိပ္သင့္ေငြတခ်ဳိ႕ရဲ႕<br />ဖ်ားေယာင္းမႈေအာက္မွာ<br />ကုိ႐ုပ္ဆုိးလည္းေလ<br />ဒီေလာကီသားေပမုိ႔<br />…………………………..။<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၁၁-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၆း၀၂)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3506808576288252087?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-37330881905256194792008-12-11T11:19:00.000+06:302008-12-11T11:21:45.568+06:30တံခါးတစ္ခ်က္အလွပ္<br />ဆတ္ခနဲ ေနရာယူတတ္တာ .....<br /><br /><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: cyan;"><b>၁၁-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၁း၂၅)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3733088190525619479?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-82496406712774269182008-12-11T10:05:00.001+06:302008-12-11T10:41:18.329+06:30႐ြာသားေလးရဲ႕ “<a href="http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/2008/12/blog-post_11.html">ဖ်ားနာျခင္း ခ်စ္ရည္ရွည္</a>”ဆုိတဲ႔ ပုိ႔စ္ေလးဖတ္ၿပီး ခံစားမိတာေလးပါ။<br /><br />သတၱိနည္းခဲ့တယ္လုိ႔<br />မထင္လုိက္ေစခ်င္ဘူးကြယ္ ….<br /><br />အခ်စ္ႀကီးခဲ့လုိ႔<br />ႏွလုံးသားကုိကြယ္၀ွက္<br />မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔<br />လမ္းခြဲ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာ<br />မင္းသိေအာင္ <br />ထုတ္မျပခ်င္ခဲ့ဘူးကြယ္ ….<br /><br />မတူညီတဲ့ဘ၀ေတြ<br />ပုံစံကြဲ ယဥ္ေက်းမႈေတြ<br />အနားမညီတဲ႔ အသုိင္းအ၀ုိင္းေတြ<br />ဇြတ္အတင္း တုိး၀င္<br />မင္းဘ၀ကုိ မနစ္ေစခ်င္ခဲ့တာ<br />ငါ, အသိဆုံးပါကြယ္ ….<br /><br />ငါ့ရဲ႕ မျပတ္သားမႈေတြအတြက္<br />အထီးက်န္ အလြမ္းညေတြ<br />တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ေက်ာ္ျဖတ္<br />ေဟာ့ဒီ အခန္းငယ္ေလးထဲ<br />ငါတစ္ေယာက္တည္း<br />နင္မသိေအာင္ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတာကုိက<br />ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမဲ႔တဲ႔<br />စက္႐ုပ္ႏွလုံးသားတစ္ခုနဲ႔<br />လူသားတစ္ဦးလုိေပါ႔ ……….။<br /><div style="color: cyan;"><b><br /></b></div><div style="color: cyan;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><b style="color: cyan;">၁၁-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၀း၁၅)မိနစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-8249640671277426918?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-47464950828650625182008-12-10T18:31:00.002+06:302008-12-10T18:44:16.522+06:30ေလးျဖဴရဲ႕ B.O.B အေခြေလးနားဆင္ရင္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ားပါ ....... ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br /><br />စကားေလးတစ္ခြန္း<br />အမွားအယြင္းမရွိဖူးလုိ႔<br />မင္း ထင္ထားခဲ့မွာေပါ႔ ……….<br /><br />အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခု<br />မထူးဆန္းဖူးလုိ႔<br />မင္း ထင္ထားခဲ႔မွာေပါ႔ ……….<br /><br />ေပါ႔ပ်က္ပ်က္<br />တည္ေဆာက္ခဲ့တာမဟုတ္တဲ႔<br />ငါ့ရဲ႕ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္<br />မင္းရဲ႕ ေတာင္ပံ တစ္ခတ္မွာ<br />တစစီ ၿပိဳပ်က္<br />ေလအစုန္မွာၿပိဳလြင္႔ခဲ႔တာကေကာ ………..<br /><br />မလုပ္ပါနဲ႔ကြယ္<br />မလုံေတာ့တဲ့ ငါ့ရဲ႕ေနာက္ေက်ာက<br />ငါ့ကုိ က်ီစယ္တုန္း<br />အိပ္လုိ႔ေကာင္းေနတုန္း<br />အတင္းလႈပ္ႏႈိးသလုိ<br />ဇတ္ကနဲ … ပ်က္ျပယ္သြားတဲ့<br />အိပ္မက္ေတြ<br />ဘယ္လုိ အခန္းဆက္ရမွာလဲ ………<br /><br />မလုပ္နဲ႔ကြယ္<br />ဒီဥယ်ာဥ္အတြက္<br />ငါ႔ရဲ႕ေသြးေတြ<br />ငါ႔ရဲ႕ႏွလုံးေသြးေတြ<br />တစက္ခ်င္း ေပးဆပ္ခဲ႔တာ ………<br /><br />မေျပာနဲ႔ေတာ႔ကြယ္<br />မင္းေျပာရဲေပမယ္႔<br />နားမဆင္ရဲတာက .. ငါ႔အမွားလုိ႔<br />ထင္လုိက္ေတာ့ကြယ္<br />တေစၥသရဲမ်ားေတြ႕သလုိ<br />ျဖဴဖပ္ျဖဴေရာ္ျဖစ္သြားတဲ႔ … ငါ႔မ်က္ႏွာ<br />မင္းကုိ မျပရဲလုိ႔ပါကြယ္……………။<br /><br /><div style="background-color: black; color: cyan;"><b>ကို႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="background-color: black; color: cyan;"><b>၁၀-ဒီဇင္ဘာ-၀၈ (၁၈း၄၆)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4746495082865062518?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-56938163881909173392008-11-27T18:28:00.000+06:302008-11-27T18:36:36.238+06:30မူးမူးမုိက္မုိက္<br />ေမာင္႐ုပ္ဆုိးတစ္ေယာက္<br />”မ”ကဗ်ာကို ... <a href="http://n-ight.blogspot.com/2008/11/blog-post_22.html">ပိစိရဲ႕ “လ”ကဗ်ာ</a>ကုိ အားက်လုိ႔ ေရးလုိက္တာပါ။<br /><br />ေမာင္ …. ေရ<br />ေမ႔ကုိခ်စ္တယ္လုိ႔<br />ေမၿမိဳ႕မွာ … <br />မုိးသည္းတုန္းက …။<br /><br />ေမာင္ … ေရ<br />ေမ့ကုိေလ …<br />မုန္းေမ႔ဖုိ႔မႀကိဳးစားဖူးလုိ႔<br />မုိးေပၚက လကုိ တုိင္တည္လုိ႔ …။<br /><br />ေမာင္ … ေရ<br />မွားမွားမွန္မွန္<br />မာန္တင္းလုိ႔<br />ေမ႔ကုိသာ လက္ထပ္မယ္လုိ႔<br />မူးမူးမုိက္မုိက္<br />ေမာင္ … ကတိေပးခဲ့တာေကာ …။<br /><br />ေမာင္ … ေရ<br />မုန္းေမ႔ၿပီလားကြယ္<br />ေမ႔ … ကုိ လက္ထပ္ဖုိ႔<br />မေလးရွားမွာ<br />ေမာင္ .. ႀကိဳးစားမယ္ဆုိၿပီး<br />ေမလက <br />ေမာင္ထြက္သြားခဲ့တာေလ …<br /><br />ေမာင္ … ေရ<br />မႏၲလာက<br />မန္းပ်ဳိျဖဴနဲ႔<br />ေမာင္ေလ ….<br />မုိးမျမင္ ေလမျမင္တဲ႔<br />ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕စကား<br />ေမ ….. <br />မယုံရဲဘူးကြယ္…<br /><br />ေမ..ေလ<br />ေမာင့္မ်က္ႏွာ<br />ေမာင့္အသံ<br />ေမာင့္အခ်စ္ေတြကုိ<br />ေမ႔ႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားရင္း …<br /><br />ေမ ေလ …. အခုေတာ့ …<br />ေမာင္ကုိ ေမ႔ႏုိင္ဖုိ႔ႀကိဳးစားရင္း<br />ေမွာင္ေမွာင္ မုိက္မုိက္ထဲမွာ<br />ေမ႔မ်က္ရည္ေတြကုိ ကြယ္၀ွက္လုိ႔<br />ေမ … ေနတတ္ေအာင္<br />ေမ … အသားက်ေအာင္<br />ေမ … မုန္းေမ႔ႏုိင္ေအာင္<br />ေမ ေလ ….. မာန္တင္းလုိ႔<br />မဟာစည္မွာ … သီလရွင္ ၀တ္ခဲ့ၿပီကြယ္ …….. :)<br /><br /><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b><br /><b>၂၇-ႏုိ၀င္ဘာ-၀၈ (၁၈း၃၅)မိနစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5693816388190917339?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-77011813888404539312008-11-27T11:26:00.000+06:302008-11-27T13:22:51.268+06:30ေမာင္မ်ဳိးေလး ရန္ကုန္ေရာက္လာတယ္။ အေ၀းေျပးဂိတ္မွာ သြားေရာက္ႀကိဳတာက ေမာင္ပိစိတုိ႔အဖြဲ႕။ က်ေနာ္ႏွင့္ ခ်ိန္းတယ္။ ညေန ႐ုံးဆင္းရင္ ေတြ႕ႏုိင္မယ္လုိ႔ အေၾကာင္းၾကားထားေပမယ့္ ........ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဧည့္၀တ္မေက်ပြန္ခဲ့တဲ့ ကုိယ့္အျဖစ္ကုိ မေက်နပ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ေရာက္တဲ့ေန႔က အိမ္မွာ လုိက္အိပ္ေပမယ့္ .... က်ေနာ့ရဲ႕ ကိစၥအ၀၀ကုိ မညည္းျငဴပဲ လုိက္ပါခဲ့တဲ့ ေမာင္မ်ဳိး ..... အစ, အဆုံး ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္ခဲ့တဲ့ ေမာင္ပိစိ ....။<br /><br />စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ ....... မေန႔က သူတုိ႔နဲ႔ ဘီယာေသာက္ၾကမယ္ဆုိၿပီး ခ်ိန္းထားေပမယ့္ ... ညေနေစာင္းေရာက္ေတာ့ ျပသနာကေပၚလာျပန္ၿပီ ... ဘန္ေကာက္မွာ ဆူပူၾကလုိ႔ ေလဆိပ္ပိတ္လုိက္တာ ေရာက္မယ့္ဧည့္သည္ေတြလည္းမေရာက္၊ ျပန္ရမယ့္ ဧည့္သည္ေတြလည္း မျပန္ရ ..။ မလုပ္မေန အလုပ္ကိစၥဆုိေတာ့ သူတုိ႔ ဖုန္းဆက္ခ်ိန္းေတာ့ ဖ်က္လုိက္ရတယ္။ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ ေတာင္းပန္ၿပီး ဖ်က္ရမွန္းမသိေပမယ့္ ... သူတို႔ (ေမာင္မ်ဳိးႏွင့္ ေမာင္ပိစိ)က အလုိက္သိစြာနဲ႔ အလုပ္ကိစၥဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ နားလည္ပါတယ္တဲ့ ...။<br /><br /><a href="http://www.maungmyo.co.cc/2008/11/blog-post_27.html"><i>(ေမာင္မ်ဳိးဘေလာ့ဂ္မွာ သူတုိ႔ ေပ်ာ္ၾကတာေတြကုိေတြေတာ့ ၀မ္းနည္းမိတယ္။)</i></a> <br /><br />ရန္ကုန္ေရာက္လာတဲ့အခုိက္မွာ ဧည့္၀တ္မေက်ပြန္လုိက္တဲ့ အကုိ႐ုပ္ဆုိးကုိ နားလည္ေပးပါ ေမာင္မ်ဳိးေရလုိ႔ ... အကုိ႔ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ကေနပဲ ေတာင္းပန္လုိက္တယ္ကြာ။ ပိစိကုိလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္။<br /><br />မင္းတုိ႔ရဲ႕အကုိ<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၂၇-ႏုိ၀င္ဘာ-၀၈ (၁၀း၂၀)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7701181388840453931?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-25220728008643750612008-11-26T12:52:00.000+06:302008-11-26T13:01:29.276+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/KoKhunMayYuSan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="172" src="http://yokesoel.googlepages.com/KoKhunMayYuSan.jpg" width="420" /></a></div>ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔က က်င္းပခဲ့တဲ့ က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္း ရဲ႕ မဂၤလာပြဲအတြက္ လက္ဖြဲ႔ေပၚမွာ က်ေနာ္ ေရးေပးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ..။ တင္မယ္ ... တင္မယ္နဲ႔ မအားလပ္တာနဲ႔ ဒီေန႔မွပဲ တင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဘ၀ခရီးလမ္းမွာ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး ၾကင္နာျခင္းမ်ားစြာ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း .........<br /><br /><span style="color: #e69138; font-size: large;"><b>ခြန္</b></span>အားအျပည့္ လက္ေတြနဲ႔<br /><span style="color: #e69138; font-size: large;"><b>၀မ္း</b></span>ေျမာက္စြာတြဲလုိ႔<br />ကမ္းလင့္ခဲ့ <span style="color: #e69138; font-size: large;"><b>ထြဋ္</b></span>ေခါင္ဆုိသုိ႔ ....<br /><br />လွမ္းရဲလား <span style="color: #e69138; font-size: large;"><b>ေမ </b></span>ေရ<br /><span style="color: #e69138; font-size: large;"><b>ယု</b></span>ယမႈ အျပည့္နဲ႔<br />ဟုိး ..... အျမင့္<br />ေပ်ာ္<span style="color: #e69138; font-size: large;"><b> စံ </b></span>ရာ ဆီသုိ႔ ....။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><b style="color: #38761d;">၂၁-ႏုိ၀င္ဘာ-၀၈ (၂၂း၅၅)မိနစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2522072800864375061?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-75946906775657707012008-11-11T15:26:00.002+06:302008-12-03T11:12:31.898+06:30နိဗၺာန္ေစ်းတဲ့ …. ဒီနာမည္စေပးတဲ့ကာလကုိ မသိသလုိ၊ မည္သုိ႔ေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဤသုိ႔ေပးသည္ကုိလည္းမသိ၊ မသိတာကုိ ဘာလုိ႔ေျပာလဲဆုိရင္ … အမည္က အဓိကမဟုတ္၊ အဲ့ဒီ နိဗၺာန္ေစ်းမွာ ဘာေတြလုပ္လည္းဆိုတာပဲ သိလုိ႔ ေျပာျပခ်င္တာကုိး…။ က်ေနာ္တုိ႔ တာေမြၿမိဳ႕နယ္၊ အ႐ုိးကုန္းရပ္ကြက္၊ ၁၄၆-လမ္းမွာ နိဗၺာန္ေစ်းကုိ လျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔တုိင္း စဥ္ဆက္မျပတ္ျပဳလုပ္လာခဲ့တာ ယခုဆုိရင္ (၉)ႀကိမ္ေျမာက္ေတာင္ ရွိခဲ့ၿပီ။ လူငယ္ေတြဦးစီးၿပီး စဥ္ဆက္မျပတ္ျပဳလုပ္လာခဲ့တာေလ။ ကဲ … နိဗၺာန္ေစ်းမွာ ဘာေတြလုပ္လည္း … သိတဲ့လူေတြ ရွိသလုိ၊ မသိတဲ့လူေတြလည္း ရွိမွာပဲေလ။<br /><br />တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ (ဒီႏွစ္အတြက္ ၁၂-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈)၊ မနက္ပုိင္းမွာေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာရွိတဲ့ သက္ႀကီးအဖုိးအဖြားေတြကုိ တစ္အိမ္တစ္ခြက္ပုိ႔တဲ့ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းကုိ ေကၽြးေမြးတယ္။ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္တယ္။ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ၾကတယ္။ ညေနေစာင္းတာနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲက လူငယ္ေတြက ေရစည္လွည္းေတြတြန္းကာ လမ္းတစ္လမ္းလုံးသန္႔ရွင္းသြားေစရန္အတြက္ အားသြန္ခြန္စုိက္ မေမာမပန္းႏုိင္ ေဆးေၾကာၾကတယ္။ သံဃာေတြ ေလွ်ာက္မယ့္လမ္း ဆူးေညွာင့္ခလုတ္ေတြ မရွိေအာင္လုိ႔ပါ။ ညေန (၄)နာရီေလာက္မွာ အ႐ုိးကုန္းရပ္ကြက္ရဲ႕ ပင္တုိင္ ဆြမ္းခံႂကြေနၾက ဆုထူးပန္ေက်ာင္းတုိက္မွ သံဃာအပါး (၁၂၀)ေက်ာ္ကုိ အိမ္တုိင္း၊ အိမ္တုိင္းမွ ဆြမ္းဆန္စိမ္း ေလာင္းလွဴၾကတယ္။ ထုံးစံအတုိင္းေပါ႔ သံဃာေတာ္မ်ားအသုံးတည့္မယ့္ ဖေယာင္းတုိင္ (ဒီရာသီေက်ာ္တာနဲ႔ မီးကပုံမွန္ပ်က္ေတာ့ လုိအပ္လာၿပီေလ :)၊ ဆပ္ျပာ၊ ဆပ္ျပာမႈန္႔၊ သြားတုိက္ေဆး၊ အကုိက္အခဲသက္သာေစတဲ႔ ဒဏ္ေၾကလိမ္းေဆး၊ ဆန္၊ ဆီ၊ ၾကက္သြန္၊ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ၊ ေကာ္ဖီမစ္အထုပ္၊ ၀တၳဳေငြ စသည့္ အမယ္စုံလင္လွစြာ လမ္းေဘး၀ဲယာ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ လူတန္းႀကီးက ေလာင္းလွဴ ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီေန႔ကေတာ့ အဲဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ႏွစ္သိမ္႔လုိက္ၾကတယ္။<br /><br />နိဗၺာန္ေစ်းကုိေတာ့ <span id="fullpost">တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔မွာ (ဒီႏွစ္အတြက္ ၁၃-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈) ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိတယ္။ နံနက္ကတည္းက အိမ္တုိင္း၊ အိမ္တုိင္းက လူစု လူေ၀းနဲ႔ ညေနေစာင္းမွာ ေကၽြးေမြးမယ့္ နိဗၺာန္ေစ်းအတြက္ ျပင္ဆင္ေနၾကၿပီေလ။ လမ္းရဲ႕ထိပ္မွာလည္း မည့္သည့္အိမ္က မည့္သည့္အစားအစာ ေကၽြးမယ္ဆုိတာကုိ ဆုိင္းဘုတ္ေထာင္ထားၿပီး ေၾကျငာေမာင္းခတ္ၿပီးသား …။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေနလုံးက တုိက္ေတြရဲ႕အၾကား ပုန္းေရွာင္မလုိ႔ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ေလးမွာပဲ တျဖည္းျဖည္းေရာက္လာတဲ့ ပရိသတ္က လမ္းတစ္လမ္းလုံး ျပည့္လုျပည့္ခင္၊ ဆုိင္းဘုတ္မွာ သြားၾကည့္ထားၿပီးသားမုိ႔ ကုိယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ အစားအစာေကၽြးမယ့္အိမ္ေရွ႕မွာ ဟုိနားမတ္တပ္၊ ဒီနားမတ္တပ္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကၿပီ။ ခ်က္ျပဳတ္ၾကတဲ့ လူတစ္စုကလည္း ေရေတာင္မခ်ဳိးအား၊ ၿပီးတာနဲ႔ ေကၽြးဖုိ႔ ဟန္တျပင္ျပင္ …။ <br /><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SRlKrU2P7VI/AAAAAAAAACY/B7kquoysUH4/s1600-h/Nirvana+Market+049.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SRlKrU2P7VI/AAAAAAAAACY/B7kquoysUH4/s320/Nirvana+Market+049.jpg" /></a></span></div><span id="fullpost"><br />ကဲ …. စပါၿပီဗ်ာ နိဗၺာန္ေစ်း …။ ေဟ့ … ဒီမွာ အာဟာရအျပည့္ ဘဲသားဆန္ျပဳတ္၊ ေနာက္က်လုိ႔ကေတာ့ ဘဲေတြထပ်ံလုိ႔၊ ဆန္ျပဳတ္သီးသန္႔႔ပဲရမယ္လုိ႔ ေအာ္တဲ့လူစုကေအာ္ ….။ ေဟာ့ဒီမွာ ရယ္ဒီမိတ္ ၾကာဇံေၾကာ္ဆုိၿပီး ေဖာ့ဘူးနဲ႔ တခါတည္းထည့္ေပးတဲ့ အဖြဲ႕ကလည္း ေအာ္ဟစ္အလုပ္႐ႈပ္၊ ထမင္းနဲ႔ သီးစုံပဲဟင္းရယ္၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ရယ္ ႏွစ္စဥ္ေကၽြးေနက်အိမ္က လမ္းေပၚမွာ စားပြဲခင္းၿပီး တစ္ခါတည္းေကၽြး။ မစြံေသးတဲ့ အပ်ဳိေလးေတြကလည္း ထမင္းနဲ႔ တခါတည္း တြဲထုတ္ေတာ့မယ့္ဟန္နဲ႔၊ ထမင္းလုိက္သလုိ၊ ဟင္းလုိက္သလုိနဲ႔ လူလုံးျပ။ ကုိယ္လွဴတဲ့ပစၥည္းနဲ႔ သူလွဴတဲ့ပစၥည္းကုိလဲလွယ္ၾကနဲ႔ … ေက်ာက္ေခတ္က ပစၥည္းခ်င္းလဲၾကသလုိပါပဲ။ လူအုပ္ႀကီးကလည္း ဒီအိမ္ကေန ဟုိအိမ္ေျပးလုိက္၊ ဟုိအိမ္ကေန ဒီအိမ္ျပန္ေျပးလာလုိက္နဲ႔ အုိ … လမ္းတစ္ခုလုံး လူေရာင္စုံ ဖုံးလႊမ္းေနတာပဲ။ <br /><br />လူတစ္ရာေက်ာ္ အသာေလးေကၽြးလုိ႔ရတဲ႔ အစားအေသာက္ေတြက (၂)နာရီသာသာနဲ႔ အကုန္ ကုန္ေတာ့တာပဲ။ ေဟး …… ဟုိအိမ္မွာ က်န္ေသးတယ္ေဟ့ဆုိၿပီး ဘာမွမေကၽြးပဲ ထြက္ၾကည့္ေနတဲ႔ အိမ္ကုိ လက္ညဳိးထုိးလုိ႔ တမိသားစုလုံး အိမ္ထဲကုိ ၀ုန္းဒုိင္းႀကဲၿပီး ၀င္သြားလုိက္တာမ်ား၊ လိပ္ရဲ႕ေခါင္းက အခြံ႕ထဲျပန္၀င္သလုိျမန္ပ။ ဟုိးအရင္ ………. သစ္သားလုံးခ်င္းအိမ္ဘ၀ထဲကေန၊ ၇-လႊာတုိက္ (၇-လႊာေပါက္စီမဟုတ္ပါ) ျဖစ္တဲ့အထိ ေနလာၾကတဲ့လူေတြဆုိေတာ့လည္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဒီလုိေန႔မ်ဳိးမွာ စိတ္ဆုိးရမွန္းမသိ။ အုိ .. ဒီလုိ လမ္းေဘးမွာ ေကၽြးတဲ့ထမင္းမ်ဳိးဘယ္ေတာ့မွ မစားဖူးဆုိၿပီး ေႂကြးေက်ာ္တဲ့လူရွိလား … လႊတ္လုိက္ပါဗ်ာ … ေကာင္းေကာင္းျပဳစုၿပီး ေကၽြးလႊတ္လုိက္လုိ႔ ေန႔တုိင္း နိဗၺာန္ေစ်းေတာင္ လုပ္ခုိင္းေနဦးမယ္။ ၀တၱာရားအရ ခ်က္တာ၊ စီးပြားေရးအရ ခ်က္တာမဟုတ္တဲ့အျပင္ … ေစတနာေတြ အျပည့္အ၀ ထည့္ေပးထားတဲ့အတြက္၊ အုိဗ်ာ … ဒီအခ်ိန္မွာ ဟုိဟာကုိ ဟုိဟာလုပ္ေႂကြးမယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေကာင္းသဗ်ား …။<br /><br />က်ေနာ္လား … ကုိ႐ုပ္ဆုိးတုိ႔အဖြဲ႕ကေတာ့ ဘဲသားဆန္ျပဳတ္ အ၀ေကၽြးတယ္ … ေပးတယ္ … ကမ္းတယ္ …။ ေရာင္းရင္းေကာ စားခ်င္သလား … မပူပါနဲ႔ဗ်ာ … အဲဒါကုိ ႀကိဳသိလုိ႔ ေအာက္မွာ တစ္ခါတည္းေကၽြးလုိက္တယ္။ <br /><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SRlJZrndaXI/AAAAAAAAACQ/w23Kh7icuKo/s1600-h/Nirvana+Market+003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SRlJZrndaXI/AAAAAAAAACQ/w23Kh7icuKo/s320/Nirvana+Market+003.jpg" /></a></span></div><span id="fullpost"><br />ေၾသာ္ … ဒါနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ နိဗၺာန္ေစ်းက လက္မွတ္ေရာင္းၿပီးေကၽြးတဲ့ နိဗၺာန္ေစ်းမဟုတ္ဘူးဗ်။ ကုိယ့္အိမ္၊ သူ႔အိမ္ သိမွေကၽြးမယ္ဆုိတဲ႔ နိဗၺာန္ေစ်းလည္းမဟုတ္ဘူးဗ်။ မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါတတ္တဲ့ နိဗၺာန္ေစ်းလည္း မဟုတ္ဘူးဗ်။ အယုတ္, အလတ္, အျမတ္မေ႐ြး … ဒီပန္းကန္၊ ဒီထုိင္ခုံ၊ ဒီဟင္း၊ ဒီထမင္းကုိ ေစတနာဘုံးေပါလေအာနဲ႔ ေကၽြးတဲ့ ဖရီး နိဗၺာန္ေစ်း။ မန္းနီးလပ္စ္ နိဗၺာန္ေစ်း။ အလကားေကၽြးတဲ့ နိဗၺာန္ေစ်း။ ဒီအခ်ိန္ လူႀကီးဆုိတဲ့လူ လာစားရင္ေတာင္ အကုန္လုံးနဲ႔ တန္းတူညီမွ် အေကၽြးခံရမယ့္ နိဗၺာန္ေစ်း … အုိဘယ့္ နိဗၺာန္ေစ်းဗ်။<br /><br />စာႂကြင္း …. အဲဒီညမွာ လမ္းထဲမွာ လူငယ္ပြဲရွိတယ္ဗ်။ အကင္ရယ္၊ ဂစ္တာရယ္၊ ပုလင္းရယ္ (အခ်ဳိရည္ကုိေျပာတာပါ၊ ဘာနဲ႔ေရာထားလည္းေတာ့ စဥ္းစားဗ်ာ)။ သူခုိးႀကီးလုပ္တမ္းကစားၾကတယ္။ <i style="color: red;">ႏုိင္ငံေတာ္က ရယ္႐ႊင္ဖြယ္ရာကိစၥမ်ားကုိ အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဒုစ႐ုိက္မႈမ်ား က်ဴးလြန္တတ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤကစားနည္းအား ပိတ္ပင္လုိက္ပါသည္လုိ႔ေတာ့ ႏွစ္စဥ္ေၾကျငာေနၾကဗ်</i><i style="color: red;">။</i> ဒီႏွစ္လည္း ေၾကျငာအုံးမွာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔က ပစၥည္းေတြကုိ မဖြက္ပါဘူး။ စာတန္းလိုက္ခ်ိတ္ယုံပါ။ <br /><br />ဥပမာ … <br />သမီးရွင္အိမ္ေရွ႕မွာ ……. “သားမက္အလုိရွိတယ္”ဆုိတာမ်ဳိးတုိ႔၊ <br />အပ်ဳိႀကီး၊ လူပ်ဳိႀကီးေတြ အိမ္ေရွ႕မွာ “ငွက္ေပ်ာတုံး ၀ယ္ရန္ရွိသည္”ဆုိတာမ်ဳိး၊ <br />နတ္ကေတာ္အိမ္က ဆုိင္းဘုတ္ကုိ၊ အရက္ေရာင္းတဲ့အိမ္ေရွ႕မွာ ေျပာင္းခ်ိတ္တာမ်ဳိး၊<br />အဆဲသန္တဲ့ မိန္းမေတြအိမ္ေရွ႕မွာ “ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းေပးသည္”ဆုိတာမ်ဳိး၊<br />ဘုရားလူႀကီးလုိလုိလူအိမ္ေရွ႕မွာ “ဒီအိမ္တြင္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ား ေရာင္းရန္ရွိသည္”ဆုိတာမ်ဳိး၊<br />အေျခာက္ရွိတဲ့ အိမ္ေရွ႕မွာဆုိရင္ “ကာယဗလသင္တန္း”ဆုိတာမ်ဳိးေတြ ………. စတာေတြေပါ့ဗ်ာ။ သိထားတာေလးေတြရွိေသးရင္လည္း ေ၀မွ်ဦးဗ်ာ …………..။<br /></span><br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၁၀-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၂၁း၄၃)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7594690677565770701?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-18580480893116848172008-11-10T13:14:00.001+06:302008-11-10T13:18:47.310+06:30ဒီေန႔ က်ေနာ့ဇနီးရဲ႕ ေမြးေန႔မွာ မနက္ေစာေစာ မိသားစုလုိက္ ေ႐ႊတိဂုံဘုရားသြားၿပီးအျပန္ ဒီကဗ်ာေလးအား မွတ္မွတ္ရရ ေရးဖြဲ႕လုိက္ပါတယ္။ ယေန႔မွစ၍ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သားႏွင့္ သမီး၊ လူမုိက္ႀကီး ခင္ပြန္းရဲ႕နံေဘးမွာ အသက္ထက္ဆုံး နားလည္မႈေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေနသြားႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း …..<br /><br />ကမ္းလင့္ခဲ့တဲ့ လက္တစ္စုံကုိ<br />ယုံၾကည္စြာ တြဲယွက္<br />ႏြဲဆက္ခဲ့တဲ့ … မေလးေရ ..။<br /><br />ယုံၾကည္မႈအေပါင္းနဲ႔<br />(ယုိင္နဲ႔နဲ႔) တံတားအုိေပၚကျဖတ္ေလွ်ာက္<br />တစ္ခ်က္မွ ေနာက္မတြန္႔ခဲ့တဲ့ … မေလးေရ …။<br /><br />ငါ, ယုံၾကည္မႈေတြေပ်ာက္<br />လမ္းမွန္ကုိ မေလွ်ာက္ႏုိင္စဥ္မွာ<br />ၾကင္နာမႈေတြနဲ႔ ေခၽြးသိပ္ခဲ့တဲ့ … မေလးေရ …။<br /><span id="fullpost"><br />ဘ၀ရဲ႕အေမာေတြနဲ႔<br />ေသာကေတြ ေပါေလာျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ<br />အၿပံဳးမပ်က္ ေဖးကူတဲ့လက္နဲ႔ လွမ္းခဲ့တဲ့ … မေလးေရ …။<br /><br />သမီးရယ္၊ သားရယ္<br />တုိ႔မိသားစု ကမၻာေလး၀ယ္<br />ေအးအတူ၊ ပူအမွ် အတူတကြ<br />ေ႐ႊလက္တြဲခုိင္ သက္ဆုံးထိတုိင္<br />ၾကင္နာေဖးမ ေတးသြားအလွေတြနဲ႔<br />လမ္းတုိင္းကုိ ပန္းခင္းလုိ႔<br />လွမ္းနင္းၾကဖုိ႔အတြက္<br />ကတိစကား အခါမထပ္ေပမယ့္<br />ဘ၀တစ္ခုလုံး ပုံကာအပ္ေစလုိ႔<br />မင္းတုိ႔အတြက္သာ ငါ, ျဖစ္ေစရမယ္ …။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၁၀-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၁၁း၃၄)မိနစ္</b><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1858048089311684817?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-51513499775824214432008-11-08T12:22:00.001+06:302008-11-08T12:30:50.876+06:30“ဒႆ”<br />ဖ်က္မရတဲ့ အမည္းစက္ေတြနဲ႔<br />ရာဇ၀င္ထဲက လူတစ္ေယာက္<br /><br />ေၾကာက္စရာအသြင္အျပင္နဲ႔<br />ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္ခဲ့ပင္မယ့္<br />ရာမ လက္ေတာ္က “ေလး”ေလာက္<br />ငါ့ႏွလုံးသားက “ေသြး”မေသာက္ခဲ့ပါကြယ္။<br /><br />ဒီလုိပဲ ….<br /><br />မယ္သီတာကုိ ေဆာင္ၾကဥ္း<br />ေႏွာင္ႀကိဳးႏွင္းခဲ့ေပမယ့္<br />မမွားယြင္းခဲ့တာ မယ္သီတာအသိ<br /><br />ဒါနဲ႔မ်ားကြယ္<br />ငါ့ .. အခ်စ္ကုိ ပယ္ခ်<br />ဗီလိန္က, ကျပခဲ့ရတာက<br />ငါ့ရဲ႕ ၀ဋ္ေႂကြးလားကြယ္ …။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၈-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၁၂း၃၀ မိနစ္)</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5151349977582421443?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-8405345059198325772008-11-08T12:14:00.000+06:302008-11-08T12:17:55.380+06:30ဟဲ့ … ငါတုိ႔က<br />အေျခာ္တေကာက္ေပမယ့္<br />အေဖာ္မေၾကာက္တဲ့ လူေတြပါကြယ္ …။<br /><br />ေျခာက္တာကလူ<br />စုိေနတာက ႏွလုံးသား<br /><br />ငါ့မွာလည္း ခ်စ္စိတ္နဲ႔<br />ေမတၱာအရိပ္ေတြ<br />ေပးတတ္ပါတယ္ကြယ္ …။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၈-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၁၂း၁၈)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-840534505919832577?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-42651140455892410962008-11-07T18:26:00.001+06:302008-11-07T18:58:32.088+06:30“အေမ ...<br />ည, ည, ဘယ္သြားေနတာလဲ<br />သားတုိ႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္<br />ေမွာင္ႀကီး မဲႀကီးထဲ<br />ေၾကာက္တယ္ အေမရဲ႕ ...”<br /><br />သားႀကီးရဲ႕ အသံေတြ<br />နားထဲမွာ လွ်ံထြက္<br />သံရည္ပူနဲ႔ ႏွက္သလုိ<br />နား၀င္ ဆုိးလွေပမယ့္<br /><br />သားရယ္ ...<br />ညဥ္႔ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ဘ၀<br />သားတုိ႔ကုိ ဘယ္လုိရွင္းရပ ...။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b><br /><div style="color: #38761d;"><b>၀၇-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၁၈း၄၂)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4265114045589241096?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-14257545006801080242008-11-07T16:02:00.000+06:302008-11-07T16:04:25.582+06:30<i>မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူးလုိ႔ေတာ့</i><br /><i>မထင္လုိက္ပါနဲ႔ကြယ္</i><br /><i>သခင္အႀကိဳက္ လုိက္ခဲ့တာကုိက …။</i><br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၇-ႏုိ၀င္ဘာ-၀၈) ၁၅း၀၁ မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1425754500680108024?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-21225936856480973212008-11-04T11:17:00.001+06:302008-11-04T11:35:24.078+06:30ဤကဗ်ာအား က်ေနာ္၏ ေနာင္ေတာ္၊ က်ေနာ့ဘေလာ့ဂ္အား ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေစာင့္ဖတ္ေပမယ့္ ဘာမွ အသစ္မေတြ႕လုိ႔ စိတ္ညစ္ေနသူ “ကုိျဖဴတုတ္”အား ေက်နပ္ႏွစ္သိမ္႔ေစျခင္းငွာ ... ညီေတာ္ ”ကုိ႐ုပ္ဆုိး”မွ တင္ဆက္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္ေတာ္ အပန္းေျပပါေစ ... ။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ေရသူမသုိ႔ လြမ္းခ်င္း</b></div><span id="fullpost"><br />ျပန္မေျပာခ်င္တဲ့<br />သံေယာဇဥ္မဲ့ <br />စကားလုံးေတြနဲ႔<br />ငါ႔ရင္ကုိ ထုိးခြဲ<br />၀ုန္းဒုိင္းႀကဲခဲ့သူေရ …။<br /><br />ေက်ာခ်မွ ဓါးျပမွန္းသိတဲ့<br />ေဟာ့ဒီက ငမုိက္သား<br /><i style="color: red;">အစိတ္ျပား</i>ေလးနဲ႔ေျဖသိမ္႔<br />ေလွဆိပ္မွာ ေခြအိပ္လုိ႔<br />မင္းျပန္လာမယ့္ရက္<br />တာလီခ်ဳိးကာ တြက္ခဲ့ေပမယ့္<br />ထရံတစ္ခ်ပ္သာ ကုန္ခဲ့ …။<br /><br />အခုေတာ့ …<br /><br />ငါ့ခႏၶာကုိယ္က<br />အ႐ုိးေပၚအေရတင္<br />ငါးၾကပ္တင္နဲ႔ မွားေလာက္ရဲ႕<br />မ်က္ကြင္းကေဟာက္ပက္<br />အရက္န႔ံ တစ္ေထာင္းေထာင္းထြက္တဲ့<br />ေဟာ့ဒီက ငမုိက္သား<br />ဗုိက္သားက မက်န္ …။<br /><br />အခုေနမ်ား … <br />ငါ့ကုိ ေစ်းတင္လုိ႔<br />အေလးခ်ိန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ<br /><i style="color: red;">“ေမာ္လ္ဒယ္”</i>ေစ်းရဖုိ႔ေတာင္ အႏိုင္ႏုိင္<br /><br />အုိ … ေရသူမေလးေရ <br />ေရေပၚကုိ ခုန္တက္<br />အၿမီးေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္<br />လႈပ္ျပ ခဲ့ပါကြယ္ …။<br /><br /><br /><span style="color: red;">အစိတ္ျပား</span> = အရက္ေလးပက္ပါ၀င္ေသာ ပုလင္းျပား။<br /><span style="color: red;">ေမာ္လ္ဒယ္</span> = အေလးခ်ိန္ ေလးဆယ္သားေအာက္ ရွိေသာငါးသေလာက္မ်ဳိး။ ငါးထဲတြင္ ေမာ္လ္ဒယ္ထုံးစံအတုိင္း အရုိးမ်ား၍ ေစ်းအနိမ္႔ဆုံးျဖစ္။<br /><br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၄-ႏုိ၀င္ဘာလ-၀၈ (၁၁း၂၁)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2122593685648097321?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-77984714358241682842008-10-25T14:54:00.000+06:302008-10-25T15:02:25.582+06:30ညီငယ္ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/">ေမာင္မ်ဳိးေလး</a> TAG ထားတယ္ဆုိလုိ႔ ဘာမ်ားလဲလုိ႔ ေမးခြန္းေတြ စုံေနေအာင္ေမးထားတာဗ်ဳိ႕၊ မေျဖမွာစုိးလုိ႔နဲ႔တူတယ္ ... အကုိ႐ုပ္ေခ်ာေရ ေျဖေပးပါတဲ့.<br /><br />ကဲ ေမးခြန္းေလးမ်ားအား ျပန္လည္ေျဖၾကားထားပါတယ္ ညီငယ္ေမာင္မ်ဳိးေရ ....။<br /><br /><span id="fullpost"><br />(၁)<br />ေမး ..........အကုိ႐ုပ္ေခ်ာ (တဂ္ခံရတဲ့သူ ) နဲ႔ ေမာင္မ်ဳိး (တဂ္တဲ့သူတို႔) ဘယ္လိုမ်ား ဆက္ဆံပတ္သက္လည္း မသိဘူးေနာ္<br />&nbsp;</span><br /><span id="fullpost"><i style="color: #38761d;"> ေျဖ........... ဖေအမတူ၊ အေမကြဲ က်ေနာ့ ညီ ဘေလာ့ဂါေလးပါ ။</i><br /><br />(၂)<br />ေမး..........သူ႕အေပၚ အကို႕ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ ၅ ခ်က္ေလာက္ေျပာျပပါလား ?<br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.........<br />၁) ခပ္ငယ္ငယ္ နဲ႔ ဘ၀ပင္လယ္ကုိ ဇြဲမာန္အျပည့္နဲ႔ ကန္႔လန္ျဖတ္ကူးေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။ (ဒီေနရာမွာ ဘ၀ပင္လယ္ကုိ ကန္႔လန္ျဖတ္ကူးတယ္ဆုိတာ ဒီေရပဲတက္တက္၊ ဒီေရပဲက်က် ကန္႔လန္႔ျဖတ္ကူးတဲ့သူဆုိတာ အားမေလ်ာ့ပဲ ဇြဲနဲ႔ကူးရတာကုိဆုိလုိတာပါ။ ပုံမွန္ကေတာ့ ဒီေရက်ရင္ေမွ်ာလုိက္လုိ႔ရတယ္ေလ…)<br /><br />၂) တခါတရံ ေလာကႀကီးကုိ ေပါက္ကြဲၿပီး ဘေလာ့ဂ္မွာ အံဖတ္ေတြကုိ သြန္ခ်တတ္တဲ့ …၊ တခါတရံမွာ လာလည္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါအေပါင္းကုိ ေပ်ာ္႐ႊင္ေစတတ္တဲ့ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္။<br /><br />၃) အခ်စ္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္ သိနားသလုိလုိနဲ႔၊ တကယ္တမ္း မသိေသးတဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။<br /><br />၄) အကုိ႔နဲ႔ ေတြ႕ရင္ ဘီယာတုိက္မယ္လုိ႔ အၿမဲေျပာတတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။<br /><br />၅) မိသားစုကုိ အၿမဲတမ္းလြမ္းဆြတ္သတိရေနတဲ႔ ဘ၀ပင္လယ္ထဲက ကမ္းကုိ မျပန္ႏုိင္ေသးတဲ႔ ေလွငယ္ေလးတစ္စင္းႏွင့္တူေသာ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္။</i> <br /><br />(၃)<br />ေမး....အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး အကို႕အတြက္ လုပ္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အရာေလးမ်ားရွိလား ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ..... အမွတ္တရ အျဖစ္ဆုံးေတာ့ မလုပ္ေပးဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမွတ္တမဲ႔နဲ႔ေတာ့ က်ေနာ့ ဘေလာ့ဂ္ကုိ လည္တတ္တဲ့လူမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။<br /></i> <br />(၄)<br />ေမး......အမွတ္တရအျဖစ္ဆံုး သူေျပာခဲ့တဲ့ စကား ?<br /><br /><i><span style="color: #38761d;"> ေျဖ.... အကုိနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဘီယာတုိက္မယ္တဲ့ :) ေနာက္တစ္ခုက သူ႔ပုိ႔စ္မွာတင္ထားတဲ့ ဒီကဗ်ာေလးထဲက အပုိ္ဒ္ (၆)ကေနစၿပီးႀကိဳက္တာ။ အဲဒီထဲကမွ “ဒီေနရာမွာ အမွန္တကယ္ရွိေနတာဆိုလို ႔၊ ရိုးသားမႈတစ္ခုနဲ ့ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ေတာသားအရိုင္းစိုင္းတစ္ေကာင္ပဲရွိပါတယ္.........။”</span></i><br /><br />(၅)<br />ေမး.........သူသာ အကို႕ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ရင္ ဘာလုပ္မလဲ ?<br /><br /><i><span style="color: #38761d;"> ေျဖ.... ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီးမွေတာ့ ေတာင္း႐ုံေပါ့ (လက္ထပ္ခြင့္ေလ …:) ဒီလုိႏူးညံ့တဲ့လူမ်ဳိး ဘယ္အလြတ္ခံလုိ႔ျဖစ္မလဲ … :P</span></i><br /><br />(၆)<br />ေမး.....အကို႔ခ်စ္သူသာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူ႕ဘက္က ဘာေတြ ျပဳျပင္ဖို႔လိုမယ္ထင္လဲ ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.... သူကသာ ကုိယ္႔အက်င့္စ႐ုိက္ေတြကုိ မျပင္ခုိင္းရင္ ေတာ္ပါၿပီဗ်ာ ….<br /></i> <br />(၇)<br />ေမး.........သူက အကို႕ရန္သူျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေရာ ?<br /><br /><i><span style="color: #38761d;"> ေျဖ......... ရန္သူငါးပါးထဲမွာ အင္မတန္ဆုိး၀ါးလွတာ သူခုိးဓားျပထက္ဆုိးတဲ့ ရန္သူဟာ ဤဇမၺဴတစ္ခြင္မွာ ေမာင္မ်ဳိးသာျဖစ္လုိ႔ကေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ အနားမျဖတ္ေလွ်ာက္ေစရဘူး ….</span></i><br /><br />(၈)<br />ေမး....ရန္သူျဖစ္လာႏိုင္စရာအေၾကာင္းအရင္းကေရာ ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.... အေၾကာင္းအရင္းသိမွေတာ့ ရန္သူျဖစ္ႏုိင္ေခ် နည္းသြားၿပီေလကြယ္ …<br /></i> <br />(၉)<br />ေမး.... သူ႕အတြက္ အကို ဆႏၵအရွိဆံုး လုပ္ေပးခ်င္တာေလးမ်ားရွိလား ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.... သူျဖစ္ခ်င္တာေလးေတြကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုိယ္အားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း တတ္ႏုိင္သ၍ …</i><br /><br />(၁၀)<br />ေမး..... သူ႕အေပၚျခံဳငံုျပီး သံုးသပ္ၾကည့္ရင္ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?<br /><br /><i><span style="color: #38761d;"> ေျဖ.... ဒီေနရာမွာ ေျပာစရာတစ္ခုရွိလာၿပီ … ၿခဳံငုံသုံးသပ္ရမယ္ဆုိရင္ … အင္း … ေကာင္ေလး ဘယ္လုိေျဖရင္ ေက်နပ္မလဲ …. အကုိ႔ကုိ အီးေမးလ္ပုိ႔လုိက္</span></i><br /><br />(၁၁)<br />ေမး..... ( တကယ္ကို ကမာၻေက်ာ္ပုဂၢိဳလ္ဆိုေတာ့ ) အကို႕အေပၚ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကိုေရာ ဘယ္လိုျမင္လဲ ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.... ဟာကြာ … ဘာေျပာေကာင္းမလဲ .. ကမၻာကုိ ေက်ာ္တာဆုိေတာ့ ေဘးကၾကည့္တဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္က ထင္းခနဲ ျမင္သြားၾကတယ္နဲ႔တူပါတယ္ … ဘာတဲ့ …. X@#$^&amp;%</i><br /><br />(၁၂)<br />ေမး... အကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်နပ္မိတဲ့ အကို႕ရဲ႕ characteristic ေလးေျပာျပပါလား ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ... အကုိ႔မွာ ထူးျခားတဲ႔ လကၡဏာက မရွိသေလာက္ပါ။ ေက်နပ္မိတာကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ အကုိနဲ႔ စကားေျပာၿပီးတာနဲ႔ အကုိကုိ႔ ခင္သြားၾကတာကုိ ေက်နပ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ့ အကုိ မသိဘူး။ </i><br /><br />(၁၃)<br />ေမး.... ဒါဆို ကိုယ့္ကုိယ္ကို အမုန္းဆံုး characteristic ေလးကေရာ ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ.....အားနာမႈ၊ ခင္တြယ္မႈ၊ ေလာဘမႀကီးမႈ အဲဒီ လကၡဏာေတြကုိ မုန္းတယ္။</i><br /><br />(၁၄)<br />ေမး....ကိုယ္အျဖစ္ခ်င္ဆံုး လူစားမ်ိဳးက ဘယ္လိုလဲ?<br /><br /><i><span style="color: #38761d;"> ေျဖ.... ဘယ္လုိလူစားမ်ဳိးက ဘယ္လုိျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာ ေလ့လာေနတုန္းဆုိေတာ့ …???</span></i><br /><br />(၁၅)<br />ေမးးး ...အကို ခ်စ္ခင္ဂရုစိုက္တဲ့လူေတြကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါလဲ ?<br /><br /><i style="color: #38761d;"> ေျဖ... ေအးေဆးေပါ႔ … ဘ၀မွာ ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ပဲ ႐ုိးသားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ …..။<br /></i> </span><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၂၅-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၅း၀၀)မိနစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7798471435824168284?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-70165117224736372222008-10-23T16:22:00.001+06:302008-10-23T16:52:09.205+06:30မြန္းၾကပ္ေနတယ္<br />လက္ရွိဘ၀ထဲမွာ …<br /><br />တ၀ဲလည္လည္ သံသရာထဲ<br />႐ုန္းထြက္ျခင္း စတင္ဖုိ႔<br />ခြန္အားေတြ …..<br />ဘယ္မွာလဲ၊ ဘယ္ေတာ့လဲ …။<br /><br />မေရမရာ အနာဂါတ္အတြက္<br />ေရရာေသခ်ာေစဖုိ႔<br />ငါ, ……………<br />တက္ကုိဖြင့္၊ ႐ြက္ကုိလႊင့္လုိ႔<br />ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အျပင္းစားကုိ<br />၀ီစကီတစ္ခြက္နဲ႔ ေမွ်ာခ်<br /><br />အား ……<br /><br />ပူေလာင္ျခင္းလား<br />မႏွစ္ၿမိဳ႕ျခင္းလား<br />ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းလား<br />ေတြေ၀ျခင္းလား ….။<br /><br />မတင္မက်ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔<br />လက္ရွိေခါင္းအုံးေပၚမွာ<br />ႏုိးတစ္၀က္အိပ္မက္နဲ႔<br />မနက္ျဖန္ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္<br />ငါ, ေမွးစက္ေနရအုံးမွာပါလား …။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၂၃-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၆း၂၈)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7016511722473637222?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-51542233742983700422008-10-14T14:42:00.001+06:302008-10-14T15:10:27.147+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRVSa6q6AI/AAAAAAAAACA/RWOUyQiAU5Q/s1600-h/Girl%2520Praying.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRVSa6q6AI/AAAAAAAAACA/a2lweD2Jhvk/s200-R/Girl%2520Praying.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ကဲ ... ကဲ ... သီတင္းကၽြတ္မွာ လာေရာက္ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ က်ေနာ့ ညီငယ္, ညီမငယ္မ်ားကုိ သီတင္းကၽြတ္မွာ သုံးဖုိ႔ မုန္႔ဖုိးေပးရမွာေပါ့ ....။ အကုန္လုံးကလည္း USD မွဆုိေတာ့ ေအာက္မွာ စိတ္ႀကိဳက္သာ ယူသုံးၾကဗ်ာ ..။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRU_62x50I/AAAAAAAAAB4/w2SY4JrwtbY/s1600-h/USD+money.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRU_62x50I/AAAAAAAAAB4/mdoetRh0z3U/s200-R/USD+money.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;">&nbsp;အိမ္မွာက USD ဆိုတာ ဒီလုိ သုံးေနၾကဗ် :) :P အဲဒီေတာ့ ငါ့ညီ, ငါ့ညီမေတြ အားမနာတမ္းယူသုံးၾက။</div><br /><div style="text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRXusZgZRI/AAAAAAAAACI/_vjFYfF8AzA/s1600-h/USD+at+Bathroom.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_1AqwVXVFGxQ/SPRXusZgZRI/AAAAAAAAACI/Km6f2xllwl4/s200-R/USD+at+Bathroom.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><br /><div style="text-align: center;">ကဲ .. ဆုလည္းေပးလုိက္မယ္။ အပ်ဳိမ ညီမေလးမ်ား ကုိေအာင္မင္းေအာင္နဲ႔ ေပါင္းရပါေစ ...။</div><div style="text-align: center;">ငါ့ညီ လူပ်ဳိမ်ား ကုိေအာင္မင္းေအာင္ ညီမနဲ႔ ညားၾကေစဗ်ား ...။ း)<br /><br /><i style="color: red;"><b>ပုံေတြကုိ Google ကေန ရွာၿပီးတင္ထားတာ။</b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5154223374298370042?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-56199680297070947882008-10-13T16:28:00.000+06:302008-10-13T16:57:47.209+06:30<b><span style="color: red;">သတိ </span></b>း <b>ငယ္ငယ္က ကေလးကဗ်ာ႐ြတ္သလုိ ႐ြတ္ၾကည့္ပါလား။</b> <br /><br />သီတင္းကၽြတ္ၿပီ<br />ရဟန္းသံဃာမ်ား<br />ခရီးေ၀းသြားလုိ႔ရၿပီ ...။<br /><br />ရင္ခုန္ဖက္ႏွင့္အတူ<br />ေစာင့္ေနသူ လူပ်ဳိ၊ အပ်ဳိ ေလးမ်ား<br />ခန္းမ ငွားၿပီးၿပီလား<br />၀တ္စုံ ခ်ဳပ္ၿပီးၿပီလား<br />ဖိတ္စာ လုပ္ၿပီးၿပီလား<br />ေဆြမ်ဳိးစာရင္း လုပ္ၿပီးၿပီလား<br />တစ္ေယာက္မက်န္ မေမ႔ပါႏွင့္<br />လက္ဖြဲ႕ေလ်ာ့ရင္ မေကာင္းပါ ....။<br /><br />ကေလးမ်ား လမ္းသလားေနသည္<br />မုန္႔ပုံးေလးမ်ားကုိင္ထားသည္<br />သူတုိ႔ လုိက္ကန္ေတာ့ၾကမည္<br />ျခေသၤ့ေလးမ်ား ခုန္ထြက္ကုန္ေတာ့သည္ ...။<br /><br />ဟုိဘက္႐ြာက အပ်ဳိကေလးမ်ား<br />သနပ္ခါးလိမ္းထားပါ<br />လူပ်ဳိလွည့္မည့္သူမ်ား ဒီည လာလိမ့္မည္ ...။<br /><br />၀ါတြင္း ေရွာင္ၾကသူမ်ား<br />၁၉-လမ္းမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါသည္<br />ႀကိတ္ႀကိတ္တုိးၾကသည္<br />အရက္မရမွာ မစုိးရိမ္ပါႏွင့္<br />တ႐ုတ္ႀကီးမ်ား အေမွ်ာ္အျမင္ရွိသည္<br />ႀကိဳတင္၍ ၀ယ္ေလွာင္ထားၾကသည္ ...။<br /><br />အပ်ဳိႀကီးမ်ား မ်က္ရည္မက်ပါႏွင့္<br />စုံတြဲကေလးမ်ား လာကန္ေတာ့ၾကလိမ္႔မည္<br />အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းရပါေစလုိ႔<br />ရင္နာနာနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါ ...။<br /><br />လမ္းထိပ္က လူႀကီးတစ္သုိက္<br />မီးထြန္းပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ေနၾကသည္<br />မီးစက္ငွားရန္ မေမ႔ပါႏွင့္<br />မီးအလြန္ပ်က္သည္<br />ဖေယာင္းတုိင္ေစ်းလည္း<br />အလြန္တက္သြားသည္ ...။<br /><br />သီတင္းကၽြတ္ၿပီ<br />မီးပုံးပ်ံလႊတ္ရေအာင္<br />မီးဇာကုိ ဓာတ္ဆီစြတ္ပါ<br />ဒီဇယ္ေစ်းက ႀကီးလွသည္<br />ေဘးကင္းရာမွာ သြားလႊတ္ပါ<br />(ဒါမွမဟုတ္)<br />မီးသတ္ကားကုိ ေခၚထားပါ<br />ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဓနိတဲမ်ားရွိသည္ ...။<br /><br />ရဲစခန္းက ရဲတစ္ခ်ဳိ႕<br />ကင္းလွည့္ေနၾကသည္<br />ေဗ်ာက္အုိး ေဖာက္သူမ်ား အေရးယူမည္<br />ဆုိင္မ်ားေတြ႕က အကုန္သိမ္းၾကသည္<br />(ဒီည)<br />ရဲစခန္း၀င္းထဲ ေဗ်ာက္သံညံၾကေတာ့မည္ ...။<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး ဘာလုပ္ေနသလဲ<br />သီတင္းကၽြတ္အတြက္ ျပင္ဆင္ေနသည္<br />ရမည့္အိမ္ကုိ ကန္ေတာ့ၿပီးမွ<br />ေပးရမည့္အိမ္ကုိ သြားရမည္<br />ဒါမွ လိမ္႔ပါတ္လည္မည္ ျဖစ္ပါသည္ ...။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၁၃-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၅း၅၉)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5619968029707094788?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-75514227384807197732008-10-13T15:44:00.006+06:302008-10-13T16:18:38.216+06:30ျပင္သစ္ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာ “ဗစ္တာဟူးဂုိး” (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Victor_Hugo">Victor Hugo</a>) ကေျပာတယ္ …<br /><br /><div style="color: #38761d;"><i><b>အခ်စ္ဆုိသည္မွာ “ျပည့္စုံျခင္း၊ အတုိင္းအဆမဲ႔” ဆုိေပမယ့္ …</b></i></div><div style="color: #38761d;"><i><b>လူတစ္ေယာက္ထံ အခ်စ္ဆုိတာ စတင္မိတ္ဆက္ သိကၽြမ္းလုိက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ဘ၀ထဲသုိ႔ “လွဳိ႕၀ွက္မႈေတြ၊ စိတ္၀မ္းကြဲမႈေတြ” ၀င္ေရာက္လာတတ္တယ္ တဲ့။ </b></i></div><div style="color: #38761d;"><i><b><br /></b></i></div><div style="color: #38761d;"><i><b>အခ်စ္ဆုိတဲ့အရာက ဘ၀မွာ ရွိသင့္တဲ႔ “အေပါင္းအသင္း၊ ေဆြမ်ဳိး နဲ႔ ကန္႔သတ္ခ်က္” ဆုိတဲ႔အရာေတြကုိ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔အတြက္ ေနရာလြတ္ရွိေလာက္ေအာင္ မႀကီးမားလုိ႔ပါတဲ့ ….။</b></i></div>^{<b><a href="#Hugo">(၁)</a></b>}<br /><br />ျပင္သစ္စာေရးဆရာ “ေပါ ေလအုိးတုိး” (<a href="http://fr.wikipedia.org/wiki/Paul_L%C3%A9autaud">Paul Léautaud</a>) က ဒီလုိ ဆုိထားေသးတယ္ ...<br /><br /><b style="color: #38761d;">“လက္ထပ္ျခင္းမွာ အခ်စ္က မပါမျဖစ္လုိအပ္တဲ့အရာ၊ လုပ္ရမယ့္အရာတဲ့ ... ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ျခင္းမွာေတာ့ အခ်စ္သာ လုိတယ္”</b>တဲ့ ^{<b><a href="#Paul">(၂)</a></b>}<br /><br />အခ်စ္ကုိ အတန္းအစားအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အလႊာအမ်ဳိးမ်ဳိကလူေတြ သူ႔ဘ၀ႏွင့္ထင္ဟပ္တဲ႔ အဓိပၸါယ္ေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖြင့္ဆုိခဲ့ၾကတာ ယေန႔အထိပါပဲ …။ အခ်စ္နဲ႔ ပါတ္သက္တဲ႔ မဆုံးႏုိင္တဲ့ ပုံျပင္ေတြ၊ ခံစားခ်က္ေတြ၊ အေျခအေနေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ဆုံႀကံဳေတြ႕ဖူးၾကတယ္။ ဖတ္မွတ္ဖူးၾကတယ္။ ခံစားဖူးၾကတယ္။ အခ်စ္ဆုိတာ ဘာလဲ ? ဘယ္ေနရာက ထြက္လာၿပီး … ဘယ္ေနရာကို ၀င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကလဲ … အခ်စ္မွာေမြးဖြားျခင္း၊ ေသဆုံးျခင္း ရွိသလား …. ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသလုိ၊ အေျဖေပါင္းမ်ားစြာလည္း ရွိခဲ့ၾကတယ္။ ကုိယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ ကုိယ္ ယူဆထားၾကေပမယ့္ …. က်ေနာ့အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာကေတာ့<br /><br />“<b style="color: #38761d;">ခ်စ္ေနသူႏွင့္ အခ်စ္ခံရသူ ႏွစ္ဦးတည္းသာ ခံစားနားလည္လုိ႔ရတဲ့ အရာ၀တၳဳ ေသးေသးေလးတစ္ခုပါ။</b>”<br /><br />လူေတြက ၅၂၈ အခ်စ္က ေအးျမတယ္၊ ၁၅၀၀ အခ်စ္က ပူေလာင္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ က်ေနာ့အတြက္ေတာ့ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့သလုိ ၅၂၈ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၁၅၀၀ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေအးျမျခင္း ပူေလာင္ျခင္းေတြကုိ ခ်စ္ေနသူႏွင့္ အခ်စ္ခံရသူ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ေပၚမွာသာ သက္ဆုိင္တဲ့ကိစၥပါ။<br /><br />အခ်စ္ဆုိတာ နက္နက္နဲနဲ အဓိပြါယ္ဖြင့္ဖုိ႔ အင္မတန္ခက္တဲ့ စိတၲဇနာမ္ေလး တစ္ခုပါ။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဖုိ႔ မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ေလေလ ရလဒ္က ဆုိးက်ဳိးမ်ားေလေလပါပဲ။ အခ်စ္နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ဖူးသူေကာ … အခ်စ္ကုိ ေတြ႕ဖုိ႔ႀကိဳးစားေနသူေကာ … က်ေနာ္ မွာခ်င္တာက “<b><span style="color: #38761d;">ခ်စ္ပါ၊ အခ်စ္ႀကီး ခ်စ္ပါ၊ အဓိပၸါယ္မဖြင့္ပါနဲ႔</span></b>”<br /><br /><div style="color: red; text-align: center;">-----------------------------------------------------------------------------</div><a href="http://draft.blogger.com/post-create.g?blogID=3308718445776173582" name="Hugo"><b>(၁)</b></a> : L'amour, c'est l'absolu, c'est l'infini ; la vie, c'est le relatif et le limité. De là tous les secrets et profonds déchirements de l'homme quand l'amour s'introduit dans la vie. Elle n'est pas assez grande pour le contenir. <b>Victor Hugo</b><br /><br /><a href="http://draft.blogger.com/post-edit.g?blogID=3308718445776173582&amp;postID=7551422738480719773" name="Paul"><b>(၂)</b></a> : Dans le mariage, on fait l'amour par besoin, par devoir. Dans l'amour, on fait l'amour par amour.<b>Paul Léautaud</b><br /><div style="color: red; text-align: center;">-----------------------------------------------------------------------------</div><br /><b style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b><br /><b style="color: #38761d;">၁၃-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၅း၅၀)မိနစ္ </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7551422738480719773?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-51965019155811055012008-10-08T15:51:00.003+06:302008-10-23T17:05:37.104+06:30ျဖစ္သလုိ စားေသာက္ျခင္း ... (ညီငယ္မဟုတ္တဲ့) ညီမငယ္ <i><b><a href="http://www.random-random.co.cc/">နန္းညီ</a> </b></i>က TAG ထားတာေလးကုိ ေျဖရမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ... <br /><br />ဟုိး .. လြန္ခဲ့ေသာ, ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္းေျပာဆုိရမယ္ထင္ပါတယ္။ အေမ ခရီးသြားခါနီးတုိင္း မွာတတ္တဲ့, ေျပာတတ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းက “ငါ့သားအတြက္ စိတ္မပူရဘူးတဲ့၊ သူက ျဖစ္သလုိ စားတတ္တယ္တဲ့”။<br /><br />က်ေနာ္ ... ငယ္ငယ္က အစားအေသာက္ ေဂ်းမမ်ားတတ္ဘူး။ ဘ၀မွာ အႀကိဳက္ဆုံးအစားအစာ မရွိသလုိ၊ အမုန္းဆုံး အစားအစာလည္း မရွိပါ။ အဲ ... အဲဒီမွာ တစ္ခုျဖတ္ေျပာရဦးမယ္ ... ငယ္ငယ္က က်ေနာ္တုိ႔အိမ္နားမွာ အသုတ္ေရာင္းတဲ့ “ခါလာႀကီး” အသုတ္ကုိေတာ့ စြဲစြဲလမ္းလမ္းစားမိတယ္။ အခုထိ ေခါက္ဆြဲနဲ႔ ထမင္းသုတ္ကုိ ႏွစ္ၿခိဳက္မိတုံးပဲ။ အႀကိဳက္ဆုံးအစားအစာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။<span id="fullpost"><br /><br />လမ္းသြားရင္းနဲ႔ ဗုိက္ဆာရင္ အေၾကာ္ (သုိ႔) ငွက္ေပ်ာသီး စားလုိက္တယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေရခဲေရေပါ့ေနာ္ .. အဲဒါေသာက္လုိက္တယ္။ လက္ရွိကုမၸဏီမွာ အလုပ္စလုပ္ခါစက ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွာ ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္သြား၀ယ္ရတယ္။ တေနကုန္ အဲဒီ႐ုံးမွာပဲ ေနရတာ။ ကမ္းနားလမ္းက ျမန္မာ့ေလေၾကာင္း႐ုံးခ်ဳပ္မွာေပါ့။ အိမ္က စသြားကတည္းက အဲဒီ႐ုံးကုိ အရင္သြား လုိအပ္တဲ့စာ႐ြက္စာတမ္းတင္, ၿပီးရင္ ခဏအခ်ိန္ရတဲ့အခါ ပန္းဆုိးတန္း စာအုပ္အေဟာင္းတန္းသြား၊ လုိအပ္တဲ့စာအုပ္ေတြ၀ယ္၊ စာေပဗိမာန္ကုိ၀င္ .. စာအုပ္ေတြ၀ယ္၊ ေန႔လည္ ဗုိက္ဆာတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လုိ႔ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွိရင္ ထမင္းေပါင္းစားတယ္။ ေရနည္းနည္းခမ္းေနရင္ ... အေၾကာ္၀ယ္စားတယ္။ ျဖစ္သလုိစားတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့။ ထမင္းခ်ဳိင့္ယူၿပီး အလုပ္ဆင္းရတာလည္း အဆင္မေျပေတာ့၊ ႀကံဳသလုိစား ... ၀င္သလုိစား ... ဗုိက္၀ေအာင္စား .... အေရးႀကီးတာက ဗုိက္က ျပသနာမရွာဖုိ႔ပဲ ..။ အဆင္ေျပတယ္။ ဘာမွမျဖစ္။ ႀကံဳသလုိစားတယ္၊ ျဖစ္သလုိစားတယ္။ ခရီးထြက္ရင္ ဘာမွ ယူေဆာင္သြားေလ႔မရွိ။ ႀကဳံတဲ့အရပ္က ႀကဳံတာ၀ယ္စားတယ္။ (၀မ္းပ်က္မယ္ထင္တဲ့ ယင္နားစာေတာ့ ေရွာင္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ရယ္ဒီမိတ္ ပူတင္းေပါင္မုန္႔ .. အဲဒါမရွိရင္ ငွက္ေပ်ာသီး.. စတာေတြကုိ အစားမ်ားတယ္။)<br /><br />ဒါေပမယ့္ ... အခ်ိန္ကာလ ေရြ႕လ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အက်င့္နည္းနည္းပ်က္သြားတယ္။ အခုဆုိရင္ ျဖစ္သလုိ စားေသာက္ရျခင္းကုိ သိပ္မႏွစ္သက္ေတာ့ပါဘူး။ လက္ရွိ က်ေနာ္ အမဲသားမစားပါ။ ဟင္းထဲ အ႐ြက္ထည့္ခ်က္ရင္ မစားပါ။ ဒါဟာလည္း ေျပာလုိ႔ရလုိ႔, လုပ္လုိ႔ရလုိ႔ လုပ္တဲ့ ကိစၥေလးတစ္ခုပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မိသားစုနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေၾကးအုိးသြားေသာက္တဲ့အခါ “အ႐ြက္ထည့္တာ”ကုိ လုံး၀ (လုံး၀) မစားပါ။ ငါးဟင္းခ်က္လုိ႔ ပင္စိမ္း (သို႔) နံနံပင္ ထည့္လည္း မစားပါ။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲစားတဲ့အခါ “ၾကက္သြန္ၿမိတ္”ထည့္ရင္ မစားပါ။ ဆိတ္သားဟင္းခ်က္တဲ့အခါ ဆီသတ္႐ြက္ထည့္တာ မစားပါ။ တုိ႔ဟူးသုတ္ စားတဲ့အခါ ေရွာက္႐ြက္ထည့္မစားပါ။ အဲ ... ေကြ႕သယုိအျပဳတ္စားတဲ့အခါေတာ့ ပဲပင္ေပါက္ ထည့္စားတယ္။ ယုိးဒယားေကြ႕သယုိအျပဳတ္ (အသုတ္ကုိေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္ပါ) မွာထည့္တဲ့ ပဲပင္ေပါက္ကေတာ့ စံပါပဲဗ်ာ ..။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးတဲ့ ပဲပင္ေပါက္ေတြ .. မယုံရင္ <i><b><a href="http://www.maungmyo.co.cc/">ညီေတာ္ေမာင္မ်ဳိး</a></b></i> ကုိေမးၾကည့္။<br /><br />က်ေနာ့အက်င့္ကတစ္မ်ဳိးဗ် ....၊ အဲဒီလုိ အ႐ြက္တာေရွာင္တာ နံနံပင္ တုိ႔စားတယ္။ ေရွာက္႐ြက္ တုိ႔စားတယ္။ အ႐ြက္ကုိမႀကိဳက္တာမဟုတ္ဘူး။ ဟင္းထဲ ထည့္ခ်က္ရင္ အဲဒီအ႐ြက္က ထြက္လာတဲ့ စိမ္းေ႐ႊေ႐ႊအနံ႔ကုိ မႀကိဳက္တာ။<br /><br />ဒါကလည္း အေမအိမ္သြားတဲ့အခါ၊ အိမ္သူသက္ထား ခ်က္ေကၽြးတဲ့အခါ၊ ဆုိင္မွာ ၀ယ္စားတဲ့အခါ ဂ်ီးမ်ားလုိ႔ရလုိ႔ ဂ်ီးမ်ားတာ ထင္ပါတယ္။ တခါတရံ မလႊဲမေရွာင္သာ အလွဴအိမ္မွာ ဒီလုိမ်ဳိးခ်က္ထားတဲ့အခါ စားလုိက္ရတာပဲ။ နည္းနည္းေတာ့ ေအာင့္သက္သက္ေပါ့။ အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ မ်က္ေစာင္းကုိလည္း ရင္မဆုိင္ရဲတာန႔ဲ လိမ္႔ပိတ္မ်ဳိခ် ရတာေပါ့ဗ်ာ ....။<br /><br />ကဲ .... နန္းညီေရ ... TAG ထားတာနဲ႔ ... ေျဖလုိက္တာ တမ်ဳိးစီ ျဖစ္ေနရင္လည္း ေဆာရီးဗ်ာ ...။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5196501915581105501?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-70573132046459002812008-10-06T17:38:00.001+06:302008-10-06T17:57:12.927+06:30အေကာင္းဆုံးေန႔ .................. <b style="color: #38761d;">ဒီေန႔</b><br />အသိဆုံးပုဂၢိဳလ္ ..................... <b><span style="color: #38761d;">ျမတ္စြာဘုရား</span></b><br />အႀကီးဆုံးအရာ ..................... <b style="color: #38761d;">ေမတၱာ</b><br />အႀကီးက်ယ္ဆုံးအခ်ိန္ ............. <b><span style="color: #38761d;">ေသျခင္း</span></b><br />အႀကီးဆုံးအဟန္႔အတား .......... <b style="color: #38761d;">အေၾကာက္တရား</b><br />အလြယ္ဆုံးအလုပ္ ................. <b style="color: #38761d;">တဖက္သားကုိ အျပစ္ရွာျခင္း</b><br />အသုံးမက်ဆုံးပုိင္ဆုိင္မႈ ........... <b style="color: #38761d;">မာန</b><br />အႀကီးဆုံးပိတ္ဆုိ႔မႈ ................. <b style="color: #38761d;">အတၱ</b><br />အႀကီးဆုံးအမွား .................... <b style="color: #38761d;">လက္ေလွ်ာ့အ႐ႈံးေပးျခင္း</b><br />စိတ္ခ်မ္းသာစရာအေကာင္းဆုံး .. <b><span style="color: #38761d;">အလုပ္တစ္ခုကုိ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္</span></b><br />အျငင္းပြားရဆုံးလူ .................. <b><span style="color: #38761d;">အၿမဲတမ္းညည္းတြားေနတဲ့သူ</span></b><br />အဆုိးဆုံးဆင္းရဲမႈ ...................<b style="color: #38761d;"> စိတ္မပါ၊ လက္မပါျဖစ္ျခင္း</b><br />အလုိအပ္ဆုံး ......................... <b style="color: #38761d;">အမ်ားေတြးသလုိ ျမင္သလုိ ေတြးတတ္, ျမင္တတ္မႈ</b><br />အညံ့ဖ်င္းဆုံးစိတ္ထား .............. <b style="color: #38761d;">သူတစ္ပါးေကာင္းစားတာကုိ မနာလုိျခင္း</b><br />အေကာင္းဆုံးလက္ေဆာင္ ........ <b style="color: #38761d;">ခြင့္လႊတ္ျခင္း</b><br />အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ ................ <b style="color: #38761d;">လက္ရွိအခ်ိန္</b><br /><br /><div style="color: black;"></div><div style="color: black;"><b>မွတ္ခ်က္ ---</b> <i style="color: red;">အိမ္, ဆုိင္, ကား စသည္တုိ႔မွာ ခ်ိတ္ဖုိ႔ လမ္းေဘးမွာခ်ေရာင္းတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ စာ႐ြက္ကေလးမွ တဆင့္ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။</i></div><div style="color: black;"></div><br /><b style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b><br /><b style="color: #38761d;">၀၆-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၇း၅၆)မိနစ္<br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7057313204645900281?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-89521874898700258832008-10-06T13:05:00.003+06:302008-10-23T16:48:55.870+06:30ဘေလာ့ဂ္ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ား ...<br />က်ေနာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ ပုိ႔သတဲ့ေမတၱာေၾကာင့္ ကုိ႐ုပ္ဆုိးတစ္ေယာက္ လမ္းခရီးေခ်ာ့ေမြ႕စြာနဲ႔ ရန္ကုန္သုိ႔ ေကာင္းမြန္စြာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီခင္ဗ်ား ...။<br /><br />အားလုံးရဲ႕မ်က္စိထဲ ခရီးစဥ္ေလးကုိျမင္သာ ထင္သာျဖစ္သြားေအာင္ က်ေနာ္ေျပာျပမယ္။ စေနေန႔ (၀၄-ေအာက္တုိဘာ-၀၈)က က်ေနာ္ မနက္ ၅း၀၀နာရီေလာက္ အိပ္ယာကထၿပီး၊ ၀၅း၄၅မိနစ္မွာ Bus ကားစီးၿပီး ပန္းဆုိးတန္းဆိပ္ကမ္းကုိသြားတယ္။ ၀၆း၀၀နာရီမွာ ဖယ္ရီဘုတ္ (ရန္ကုန္-ဒလ)က စထြက္ၿပီး ၁၀မိနစ္ေလာက္စီးၿပီးတာနဲ႔ ဒလဘက္ကမ္းေရာက္သြားတာ။ အဲဒီမွာပဲ မနက္စာကုိ ထမင္းေၾကာ္နဲ႔ လဘၠက္ရည္တစ္ခြက္ စားေသာက္ၿပီး၊ ၀၆း၄၅ ေလာက္မ်ာ က်ေနာ္ လုိင္းကား (ဗန္ကား)နဲ႔ ေဒးဒရဲကုိ သြားတာ။ ကားခက တစ္ေယာက္ကုိ ေခါင္းခန္း ၄၀၀၀က်ပ္၊ အလယ္ခန္း ၃၀၀၀က်ပ္၊ ေနာက္ခန္း ၂၀၀၀က်ပ္ႏႈံးဗ်။ လမ္းမွာ တြံေတး၊ ေကာ့မႈး၊ ကြမ္းၿခံကုန္းစတဲ့ ရန္ကုန္တုိင္းပုိင္ၿမိဳ႕နယ္ေတြကုိျဖတ္သြားၿပီး၊ ရန္ကုန္တုိင္းနဲ႔ ဧရာ၀တီတုိင္းကုိ ဆက္စပ္ေပးထားတဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Dedaye_Bridge">ေဒးဒရဲတံတား</a>ကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး မနက္ ၈း၃၀ ေလာက္မွာ ေဒးဒရဲကုိ ေရာက္တယ္။ အခု လမ္းေတြက တစ္ခါသြား တစ္ခါဆုိးနဲ႔ ႀကံဳေနရတယ္။ မုိးတြင္းဆုိေတာ့ ခ်ဳိင့္ေတြအႀကီးႀကီးပဲ၊ ပုံမွန္ လုိင္းကားေတြ ရန္ကုန္-ဒလကုိ ၁-နာရီ ၁၅မိနစ္ေမာင္းတာ အခု ၁-နာရီ ၄၅-မိနစ္ေလာက္ေမာင္းရတယ္။ က်ေနာ္ ေဒးဒရဲေရာက္ေတာ့ ဆုိက္ကားနဲ႔ သစ္ဆုိင္ေတြကုိသြား အရင္က်န္ရွိတဲ့ ေငြေတြကုိေခ်၊ ေနာက္၀ယ္မယ့္သစ္စာရင္းေတြလုပ္နဲ႔ ၁၀နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ႐ြာကလာႀကိဳတဲ့ေလွေရာက္လာတာနဲ႔ ႐ြာကုိသြားတယ္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ ၄၅-မိနစ္ သုိ႔ ၁-နာရီေလာက္ ျမစ္ေၾကာင္းအတုိင္းသြားရတယ္။ ေရတက္၊ ေရက်ေပၚမူတည္တာေပါ့။ ရာသီဥတုကေတာ့ သာယာလ်က္ပါပဲ။ ႐ြာကုိေရာက္ေရာက္ခ်င္း သူတုိ႔ေဆာက္လုပ္ေနတဲ့ ေလွဆိပ္နဲ႔ နားေနေဆာင္ကုိ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္၊ အဲဒီကလူေတြနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာၿပီး ႐ြာထဲကုိ သဲအိတ္ေတြခင္းထားတဲ့ တာ႐ုိးေပၚကေန လမ္းေလွ်ာက္၀င္သြားတာေပါ့။ ေတြ႕သမွ်လူေတြ၊ အိမ္ေတြကုိ ေအာ္ဟစ္ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေပါ့။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/UZrEoU1Y6L1R_gY1Pt8lrg"><img src="http://lh5.ggpht.com/YokeSoel/SOdi1MdNETI/AAAAAAAAAwc/6AtnJ8vpOLQ/s320/DSCN1077.JPG" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/qxHhKh7GhMRWgMm0sJJj-w"><img height="320" src="http://lh3.ggpht.com/YokeSoel/SOdkOGkHMyI/AAAAAAAAAxQ/y0GuD875NjU/s320/DSCN1083.JPG" width="320" /></a></div><br /><span id="fullpost"><br />က်ေနာ္တုိ႔သြားတုိင္း အၿမဲတမ္းတည္ခုိေနက်အိမ္ေလးကုိေရာက္ေတာ့ ေလွ ၂-စီးတည္ေဆာက္ဖုိ႔နဲ႔ လုိအပ္တာေလးေတြကုိ ႐ြာကလူေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ေလွ လုိအပ္တဲ့လူေတြစာရင္းကုိလည္း တစ္ခါတည္း မွတ္ခဲ့လုိက္တယ္။ ေနာက္အလွဴရွင္ေတြရလာတဲ့အခါ သူတုိ႔ကုိ လွဴအုံးမလုိ႔။ ေလွတစ္စီးက သစ္ဖုိးနဲ႔ လက္ခေပါင္း ၂သိန္းခြဲေလာက္ကုန္မွာ၊ တပ္မယ့္အင္ဂ်င္ရယ္၊ ရွပ္တန္း+အထုိင္ရယ္က ၂ သိန္းေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကုန္မွာ။ ေဆာက္မယ့္ ေလွပုံစံက ေအာက္က ဓါတ္ပုံထဲက အလယ္ကေလွေလးအတုိင္းပါ။ ၁၈ ေပအရွည္၊ ေလွ၀မ္းအက်ယ္က ၂ေပ ၇လကၼ၊ အေပၚဗ်က္အက်ယ္က ၃ေပခြဲ ရွိတယ္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ လူ ၈-ေယာက္ေလာက္ အသာေလးစီးလုိ႔ရတယ္။ ဆန္အိတ္၀န္အေနနဲ႔ေျပာမယ္ဆုိရင္ တစ္တင္းခြဲအိတ္ ၃၀ ေလာက္ အသာေလးတင္လုိ႔ရတယ္။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/FqkVI8ZpweEFIt_vzx_QUw"><img height="320" src="http://lh5.ggpht.com/YokeSoel/SOdjp0GqCLI/AAAAAAAAAxA/s3lLlZeph-Q/s320/DSCN1081.JPG" width="320" /></a></span></div><br />သူတုိ႔နဲ႔ေဆြးေႏြးအၿပီးမွာ ... ႐ြာလယ္မွာရွိတဲ့ ေဆာက္လက္စေက်ာင္းေလးကုိ ဓါတ္ပုံသြား႐ုိက္တယ္။ အမုိးရယ္၊ အခင္းရယ္ ၿပီးၿပီ၊ အေခ်ာသတ္ေနတာရယ္၊ ကာမယ့္ထရံကုိ ႐ြာသားေတြကုိယ္တုိင္ ခေရာင္း၀ါးနဲ႔ ရက္ေနလုိ႔ အၿပီးမသတ္ေသးတာ။ ေနာက္အပါတ္ေလာက္ဆုိရင္ အလုံးစုံၿပီးၿပီ။ ေက်ာင္းရဲ႕ပါတ္လည္မွာလည္း အရိပ္ရမယ့္အပင္ေတြစုိက္ထားတယ္။<br /><br />အဲ ... တစ္ခုေျပာဖုိ႔ က်န္ေသးတယ္။ ေက်ာင္းရွိရာကုိမသြားခင္၊ ထမင္းစားခဲ့ေသးတယ္။ စားေကာင္းတယ္ဗ်။ ဘဲဥမြေၾကာ္ရယ္၊ ၀က္သားဟင္းရယ္၊ ငါးဒန္ဟင္းရယ္၊ ငပိရည္ အတုိ႔အျမဳပ္နဲ႔ေပါ့။ ထမင္းစားၿပီးလုိ႔ ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ မ်က္လုံးက စင္းလာေပမယ့္ အိပ္ဖုိ႔အခ်ိန္မရွိေတာ့တာေၾကာင့္ ကမန္းကတန္းပဲ အထုပ္ဆဲြၿပီးထြက္ရတာေပါ့။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/cDQncQ-_2lZoKeOvy1J7RQ"><img height="240" src="http://lh5.ggpht.com/YokeSoel/SOdl1uwbu7I/AAAAAAAAAyQ/eL02RDJyebA/s320/DSCN1091.JPG" width="320" /></a></span></div><br />ၿပီးေတာ့ .... ဆရာမနဲ႔ ေက်ာင္းသား/သူေလးေတြဆီကုိသြားၿပီး၊ ၀ယ္လာတဲ့ မုန္႔ေလးေတြကုိ ေ၀၊ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အားလုံးကုိ ဓါတ္ပုံ႐ုိက္လာခဲ့တယ္ (ေနာက္တစ္ေခါက္သြားမွ အဲဒီ ဓါတ္ပုံေလးကုိ ေပးရမယ္)။ ၿပဳံးေပ်ာ္ေနတဲ့ ကေလးေတြကုိ စလုိက္၊ ေနာက္လုိက္နဲ႔ သူတုိ႔ ဘာေတြလုိအပ္ေသးလဲလုိ႔ ေမးျမန္းတဲ့အခါ “ဗလာစာအုပ္ရယ္၊ ခဲတံရယ္၊ ပုံဆြဲစာအုပ္ရယ္”လုိတယ္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ဦး လာရင္၊ ၀ယ္လာခဲ့မယ္ေနာ္ဆုိေတာ့ သံၿပိဳင္ပါပဲ “ဟုတ္”တဲ့။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/klXFs3G7tK49s_92P2TE6Q"><img src="http://lh3.ggpht.com/YokeSoel/SOdryIGXaiI/AAAAAAAAA0g/yaClFaL5nxc/s320/DSCN1108.JPG" /></a></span></div><br />က်ေနာ္လည္း အားလုံးကုိႏႈတ္ဆက္၊ ေလွေပၚတက္ၿပီး႐ြာက ျပန္ထြက္ေတာ့ ၂-နာရီ ေက်ာ္ေနၿပီ။ ေဒးဒရဲေရာက္တာနဲ႔ “သမာဓိ”သစ္ဆုိင္ကုိ၀င္၊ သစ္ဖုိးေငြရွင္း၊ သဃၤန္းသားသစ္ေတြကုိစစ္ (အမွန္က ကုိယ္လည္း သစ္အေၾကာင္း မသိ၊ နားလည္သလုိလုိနဲ႔ ... အမ, သစ္ေတြက အနာအဆာကင္းပေစေနာ္၊ ေလွလုပ္မွာ အေရးႀကီးတယ္၊ ေရလည္က်မွ ျမဳပ္လုိ႔မျဖစ္ဘူးဗ် ... ဘာညာဆုိၿပီး ခပ္တည္တည္နဲ႔ ၿဖီးခဲ့တယ္ ဘာရမလဲ ... ႐ုပ္ဆုိးပဲဟာ :)) ၿပီးေတာ့ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ထဲပါတ္ၿပီး လုိအပ္တဲ့ ေအာက္ခံသုတ္ေဆး၊ မူလီ၊ ေရနံခ်ည္း၊ ပြဲၫွက္ စတာေတြကုိ၀ယ္ေပးလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လုိအပ္မယ့္ လက္သမားပစၥည္းေလးေတြကုိလည္း ၀ယ္ခဲ့ေပးေသးတယ္။ ေဘာ္ဒါေနတဲ့ ၁၀-တန္းေက်ာင္းသူေလးကုိ ဓါတ္ပုံသြား႐ုိက္မလုိ႔ပါပဲ။ အခ်ိန္ကလည္းနည္း၊ သြားရင္းလာရင္း ကားဂိတ္က ကားတစ္စီးက က်ေနာ့္ကုိ လုိက္ရွာေနတာေတြ႕တာနဲ႔ ရန္ကုန္ကုိ ျပန္လာခဲ့ရတယ္။ <br /><br />ေဒးဒရဲမွာက ညေန ၃း၀၀နာရီဆုိရင္ လုိင္းကားဂိတ္က ပိတ္ၿပီ။ လူရမွ ကားထြက္တာ။ အဲဒီတုန္းက အခ်ိန္က ၄း၀၀နာရီ၊ လူက ၃-ေယာက္ကအသင့္ေစာင့္ေနတယ္ဆုိေတာ့၊ ကားဆရာက ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ထဲမွာ က်ေနာ့ကုိ လုိက္ရွာတာ။ မနက္ကတည္းက က်ေနာ္ပါလာတာကုိ သိတဲ့ ကားသမားတစ္ေယာက္က၊ အဲဒီလူ ဒီေန႔ ရန္ကုန္ျပန္မွာ ငါ, ေစ်းထဲမွာ သူ႔ကုိေတြ႕လုိက္တယ္၊ သြားရွာဆုိလုိ႔ ေရာက္လာတာ။ ႐ုပ္ဆုိးတုိ႔ ကံေကာင္းခ်က္မ်ား ... အျပန္ကားခကေတာ့ ေခါင္းခန္း ၆၀၀၀က်ပ္၊ အလယ္ခန္းကုိ ၅၀၀၀-က်ပ္နဲ႔ စီးလာရတာ။ တစ္လမ္းလုံး မုိးေတြ သည္းခ်ည္းမဲခ်ည္း ႐ြာလုိက္တာဗ်ာ မေျပာနဲ႔ေတာ့၊ ဒလ ဆိပ္ကမ္းကုိ ညေန ၆-နာရီ ၁၅-မိနစ္မွေရာက္တယ္။ မုိးအရမ္း႐ြာေတာ့ ကားဆရာကလည္း သိမ္းမေမာင္းရဲဘူး။ လမ္းကက်ဥ္း၊ လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ ႐ြာစဥ္ရွိေနေတာ့ ကားလမ္းေပၚ ကၽြဲတက္၊ ႏြားတက္၊ ကေလးေတြ၊ ဆုိက္ကားေတြ၊ ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔ဆုိေတာ့ ... အႏၲာရယ္မ်ားတယ္ဗ်။<br /><br />အျပန္ ႐ြာက ငါးဒန္တစ္ေကာင္ လက္ေဆာင္ေပးလုိက္တယ္။ မေန႔က အဲဒီငါးကုိ အိမ္မွာခ်က္စားတယ္။ အဟဲ ... ေကာင္းတယ္ဗ်။ အမ်ဳိးသမီးကလည္း ဟင္းခ်က္ေကာင္းဆုိေတာ့ (မယုံရင္ ႐ြာသားေလးေမးၾကည့္)၊ ထမင္းစားလုိက္၊ အိပ္လုိက္နဲ႔ လူေတာင္ နည္းနည္း၀လာသလုိပဲ။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ႐ြာကလူငယ္ေတြ မအားတာနဲ႔ (ငါးရွာ၊ လယ္လုပ္)ေနၾကတာနဲ႔ သူတုိ႔နဲ႔ ဓါတ္ပုံမ႐ုိက္ခဲ့ရဘူးဗ်။ <br /><br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကို႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၄-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၉း၁၂)မိနစ္</b></div><div style="color: #38761d;"><b>ခရီးသြားမွတ္တမ္းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-8952187489870025883?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-6294833669870439642008-10-03T12:21:00.002+06:302008-10-03T12:50:56.036+06:30ကဲ ... စာေမးပြဲၿပီးၿပီဆုိေတာ့ အလွဴအတန္းကိစၥေလးေတြ ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ဖုိ႔ အလွည့္ၾကလာၿပီေပါ့ဗ်ာ။ မနက္ျဖန္ က်ေနာ္ ေဒးဒရဲ - ကြန္ဒုိင္းသြားမယ္။ အခုကိစၥက ေလွ တည္ေဆာက္ေပးဖုိ႔ကိစၥ။ လက္ရွိေတာ့ မ်ားမ်ားမလွဴႏုိင္ေသးဘူး။ ၂-စီးပဲ လွဴဦးမွာ။ ေနာက္ထပ္အလွဴရွင္ေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။<br /><br />၁၈-ေပအရွည္ ေလွတစ္စီး (၆.၅ အင္ဂ်င္)နဲ႔ တစ္စီးကုိ ေလးသိန္းခဲြ / ငါးသိန္းေလာက္ ကုန္က်မယ္။ သဃၤန္းသား/ေတာင္ပိန္းရယ္၊ ပ်ဥ္းကတုိးရယ္ ေရာစပ္ၿပီးလုပ္မွာ။ ေဆာက္မယ့္ လက္သမားဆရာကလည္း ႐ြာမွာ အသင့္ရွိေတာ့ သိပ္မခက္ဖူး။ မနက္ျဖန္ ေဒးဒရဲမွာ သစ္၀ယ္ေပးမယ္၊ သံ၀ယ္ေပးမယ္၊ ေရနံေခ်း၀ယ္မယ္၊ တျခားလုိအပ္တာေလးေတြေကာေပါ့။ ၿပီးမွ ႐ြာကုိ သစ္တစ္ခါတည္းသယ္သြားမယ္။ <br /><br />ဟုိေရာက္ရင္ စာသင္ေက်ာင္း လက္စ သတ္ထားတာကုိၾကည့္မယ္။ ႐ြာလည္လမ္းမ ေဖာက္ထားတာ၊ ေလွဆိပ္တည္ေဆာက္မယ့္ေနရာ၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဆာက္လုပ္မယ့္ေနရာ၊ ေက်ာင္းသား/သူေလးေတြကုိ သြားေတြ႕မယ္၊ ဆရာမ ဘာလုိလည္း သြားေမးမယ္။ အာ ... ကေလးေတြအတြက္ မုန္႔၀ယ္သြားရမယ္ :) သူတုိ႔ေလးေတြ လာမယ့္ႏွစ္မွာ စတင္တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားရမယ့္ ေက်ာင္းအသစ္ေရွ႕မွာ ဓါတ္ပုံေခၚ႐ုိက္ေပးလုိက္ဦးမယ္။ နဂုိသြားတုန္းက ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံေလးေတြကုိ ေ၀ေပးရအုံးမယ္။ <br /><br />႐ြာက ကာလသားေတြအတြက္ ၀ယ္ေပးထားတဲ့ ႏုိင္ငံျခားျဖစ္ေဘာလုံးအသစ္ ၂-လုံးနဲ႔ သူတုိ႔ကုိ ဓါတ္ပုံေပး႐ုိက္လုိက္ဦးမယ္။ (သူတုိ႔က ေမွာ္ဘီေဘာလုံးအစား ႏုိင္ငံျခားျဖစ္ေလးမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ၀ယ္ေပးပါလားလုိ႔ ပူဆာေနတာၾကာၿပီ၊ ကုိယ္လည္း မေရာက္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီကုိး၊ စပါးရိတ္သိမ္းၿပီးမွ ႐ြာသားနဲ႔ ရန္ကုန္သား ေဘာလုံးခ်ိန္းပြဲလည္းရွိတယ္။) ႐ြာရဲ႕ တုိးတက္လာတာေလးေတြကုိလည္း မွတ္တမ္းတင္ရဦးမယ္။ ကာလသားေတြနဲ႔လည္း စကား၀ုိင္းဖြဲ႕ေျပာရမယ္။ မသြားျဖစ္တဲ့ အခုိက္အတန္႔မွာ ေျပာင္းလဲမႈကေတာ့ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အဖြားအုိတစ္ေယာက္ ကြယ္လြန္သြားတာ။ အသုဘပုိ႕မသြားလုိက္ရဘူး အဲဒီေန႔က စာေမးပြဲေျဖေနတုန္းမုိ႔လုိ႔ :( က်ေနာ္တုိ႔သြားတုိင္း အဲဒီအဖြားက အၿမဲတမ္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာေနက်။ ဟဲ့ ထမင္းထည့္စားပါအုံး၊ စားမေကာင္းလုိ႔လားလုိ႔ ေမးမယ့္လူတစ္ေယာက္ေတာ့ ေလ်ာ့သြားတာ စိတ္မေကာင္းဘူး။ <br /><br />အျပန္ေတာ့ ေစာေစာျပန္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ေဒးဒရဲမွာ ေက်ာင္းထားေပးထားတဲ့ ၁၀-တန္းေက်ာင္းသူကေလးကုိလည္း ၀င္ေတြ႕ရဦးမယ္။ ေဒးဒရဲ - ရန္ကုန္ကားေတြက ညေန ၃း၃၀ ေနာက္ဆုံးဆုိေတာ့ ေစာေစာျပန္ႏုိင္မွ အဆင္ေျပမွာ။ ဒီတစ္ေခါက္ သြားမွာက က်ေနာ္ တစ္ေယာက္တည္းပါ။<br /><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၀၃-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၂း၄၄)မိနစ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-629483366987043964?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-26797412959714339222008-10-01T14:06:00.000+06:302008-10-01T14:14:40.027+06:30Forward Email ေလးက ရတာပါ။ Don't be angry တဲ့။ မူရင္းအတုိင္း တင္ေပးလုိက္တယ္။<br /><br />============================== <br />သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...<br />ဒီစာေလး ဖတ္ေပးပါအံုး.... သိပ္ေကာင္းတဲ႔ စာေလးပါ....သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီကရတာပါ... ဒီစာေလးဖတ္ၿပီ ဒဏ္ရာေတြမ်ားရွိေနလို႔ ေပ်ာက္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္..............<br />ဒီစာေလးကို ေက်းဇူးျပဳၿပီ ဆံုးေအာင္ဖတ္ေပးပါ..........<br /><br />ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက အင္မတန္မွ စိတ္တုိစိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူ႕အေဖက ေကာင္ေလးကို အိမ္ရုိက္သံတစ္ထုပ္ေပးလိုက္ၿပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။ မင္း တစ္ခါစိတ္တိုတိုင္း သံတစ္ေခ်ာင္းကို ေနာက္ေဖးက ၀င္းထရံတိုင္မွာ သြားရိုက္ေခ်ကြာတဲ့။<br /><span id="fullpost"><br />အေဖက အဲ့ဒီလိုေျပာၿပီး သံထုပ္ကိုေပးလုိက္တဲ့ ပထမေန႔မွာ ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံတိုင္မွာ သံေပါင္း ၃၇ေခ်ာင္းရိုက္သြင္းျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ သူစိတ္တိုတိုင္း သံေလးေတြကို ၀င္းထရံမွာ ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ေကာင္ေလးဟာ သူစိတ္သူထိန္းႏိူင္လာသတဲ့။ သံရိုက္ခ်က္ေတြဟာလည္း တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ က်ဲလာခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံမွာ သံေျပးရိုက္တာထက္စာရင္ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကို ထိန္းရတာပိုလြယ္လာမွန္း သေဘာေပါက္လာေတာ့တယ္။<br /><br />အဆံုးမွာ ေကာင္ေလးဟာ စိတ္မတိုပဲေနႏိူင္တဲ့ေနကို ေရာက္လာေရာ။ ေကာင္ေလးကေျပးၿပီး သူအေဖကို သတင္းသြားပို႔တယ္.. အေဖေရ.. သားေတာ့ စိတ္ကို ထိန္းႏုိင္သြားၿပီဗ်..<br /><br />အဲ့ဒီလိုက်ေတာ့ သူအေဖက တစ္မ်ိဳးခိုင္းျပန္ေရာ.. မင္းကိုယ္မင္း ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ထိန္းႏိူင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲ့ဒီသံေတြကို ျပန္ႏွုတ္ဦးကြာ။ တစ္ေန႔ ထိန္း ႏိူင္ရင္ ညအိပ္ခါနီး တစ္ေခ်ာင္းႏွုန္းနဲ႕ ႏွုတ္ေနာ္လို႔ မွာလိုက္သတဲ့။ ရက္ေတြၾကာလာေတာ့ ေကာင္ေလးက သူအေဖကို ေျပာႏိူင္သြားတယ္။ အေဖေရ.. သားရိုက္ခဲ့တဲ့ သံေတြအားလံုးကို ႏႈတ္ၿပီး သြားၿပီ တစ္ေခ်ာင္းမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။ <br /><br />သည္အခါအေဖလုပ္တဲ့သူက သားရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး သားရိုက္ခ့ဲတဲ့၀င္းထရံဆီကို ေခၚသြားတယ္။ ေတာ္တယ္ငါ့သား လို႕လညး္ဆိုတယ္။ ဒါေပမယ့္ သား ေသခ်ာၾကည့္စမ္း။ ၀င္းထရံတိုင္မွာ အေပါက္ေတြျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီ၀င္းထရံတိုင္ေတြက အရင္တုန္းကလို ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆုိတာ သားျမင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေအး.. သားကစိတ္တိုတိုနဲ႕ ပါးစပ္ကေျပာခ်လိုက္တဲ့အခါ တစ္ဖက္သားဆိုတဲ့၀င္းထရံတိုင္မွာ အခုလိုအမာရြတ္ေတြထင္က်န္ရစ္ခဲ့တတ္တယ္ သားရယ္။<br />အဲ့ဒီလိုပဲလူတစ္ေယာက္ကို သားကဓါးနဲ႕ထိုးလိုက္တယ္။ ၿပီးရင္ဓါးျပန္ႏွုတ္ၿပီး ရွိခိုးေတာင္းပန္တယ္ဆိုပါစို႔။ သားဘယ္ႏွစ္ခါပဲရွိခိုးေတာင္းပန္ပါေစ။ ဒဏ္ရာနဲ႕ အမာရြတ္ကေတာ့ မလြဲမေသြက်န္ခဲ့မွာပဲ ငါ့သားရယ္..တဲ့။<br />တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ အဖိုးတန္တဲ႕ရတနာေတြပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ငါတို႔ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေစတယ္။ အားေပးကူညီတယ္။ ဒုကၡ၊သုခေတြကိုလည္း မွ်ေ၀ခံစားၾကတယ္။ ရင္ဖြင့္သမွ်ကို ဂရုစိုက္နားေထာင္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္တစ္ခုခုဆိုစိတ္လိုက္မာန္ပါမလုပ္နဲ႕။ သူတို႕ကိ ုသံႏွုတ္ရာက်န္ခဲ့တဲ့ ၀င္းထရံေတြအျဖစ္မေရာက္ပါေစနဲ႕။</span><br /><span id="fullpost"><br />ကိုယ့္မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြကို ကိုယ္က ဘယ္ေလာက္ဂရုစိုက္ေၾကာင္း သူတို႕ကိုလည္း သူတို႕ရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ ဂရုစိုက္လာေအာင္လုပ္ေပးသင့္ေၾကာင္းေျပာၾကားေပးပါ။ ဒါေၾကာင့္ကိုယ္တုိင္က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူေတြဆီကို ဒီပံုျပင္ေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းပါ။ ယုတ္စြဆံုး ဒီစာေလးကို ပို႔လိုက္တဲ့သူဆီ ဒီအတုိင္းျပန္ပို႔ႏိူင္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ပို႔လိုက္တဲ့စာ ကိုယ့္ဆီ ျပန္ေရာက္လာရင္ ကုိယ့္မွာ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြရွိေနတာကို အလိုလိုခံစားႏုိင္မွာပါ။<br /><br />ဒီစာအုပ္နာမည္က <b>ေနေပ်ာ္တဲ့ဘ၀ ၾကည္ျမတဲ့ဘ၀င္ ရႊင္လန္းတဲ့စိတ္</b> ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးတဲ့သူက <b style="color: #38761d;">ဆရာအတၱေက်ာ္</b>ပါ။<br />အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႔ဆႏၵျပဳလ်က္.....<br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၁-ေအာက္တုိဘာ-၀၈ (၁၄း၁၅)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2679741295971433922?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-14347894966082896332008-09-30T12:41:00.000+06:302008-09-30T12:46:45.580+06:30<div style="text-align: center;">ဒီေန႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အီးေမးလ္ကေနပုိ႔လုိက္တာ “G-talk ဦးတည္ခ်က္ (၄)ရပ္” တဲ့။ ဖတ္ၾကည့္တာ ရယ္ရလုိ႔ တင္ေပးလုိက္တယ္။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/G-talk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://yokesoel.googlepages.com/G-talk.jpg" width="279" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1434789496608289633?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-16783202155204586822008-09-29T09:55:00.001+06:302008-09-30T12:53:55.841+06:30<div style="text-align: center;">က်ေနာ္ စာေမးပြဲေျဖတဲ့ရက္မ်ားအတြင္း လာလည္ၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ စာေမးပြဲေျဖႏုိင္ေစရန္အတြက္ ဆုေတာင္းေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးအား ေက်းဇူးအထူးတင္ပါေၾကာင္း<br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ကဲ ... ကဲ ... ေက်းဇူးတင္လႊာက အစားအေသာက္မပါရင္ မျပည့္စုံဘူးထင္လုိ႔&nbsp;</div><div style="text-align: center;">(အမွန္က ေတာင္းဆုိသူေတြမ်ားလုိ႔ :))&nbsp;</div><div style="text-align: center;">တည္ခင္းဧည့္ခံလုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ျမန္မာစာကုိ မစားရတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ပါ ...</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/Meals1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="235" src="http://yokesoel.googlepages.com/Meals1.jpg" width="420" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>http://koyokesoe.blogspot.com</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1678320215520458682?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-35932553579173691372008-09-29T08:52:00.000+06:302008-09-29T10:31:12.276+06:30ညီငယ္ေမာင္မ်ဳိးေလး TAG ထားတယ္ဆုိလုိ႔ ... ဘာမ်ားလည္း ကမန္းကတန္းသြားၾကည့္လုိက္တာ ဟုိက္ ရွာလပတ္ရည္ “ပထမဆုံး”မ်ားဆုိပါလား။ ပထမဆုံးဆုိတာ ျပန္မေရြးႏုိင္လုိ႔ ပထမတစ္ေခါက္ကတည္းက ဆုံးသြားတာလား၊ ဘာ လား ဆုိၿပီး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ ေၾသာ္ .... ဒါေတြကုိ ေျဖရမွာကုိး။ စာေမးပြဲေျဖၿပီးတာမွ မၾကာေသးဘူး ... မင္းသားကုိ မအားမွန္းသိလုိ႔ ေမးခြန္းစာ႐ြက္ အိမ္မွာလာေပးသြားတဲ့ အင္တာဗ်ဳးဆရာလုိလုိ ဘာလုိလုိ ေမာင္မ်ဳိးက လုပ္ခ်သြားတယ္။ ကဲ ... ကုိယ္ဆုိတဲ့ ေကာင္ ကလည္း ဒါမ်ဳိးေျဖရမယ္ဆုိရင္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ကေနေတာင္ ထခ်င္တာမဟုတ္ေတာ့ခက္တယ္။ ကဲ .. ကဲ .. ေမာင္မ်ဳိးေလး ဖတ္ၾကည့္ကြာ ...။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ပထမဆံုးတက္ရသည့္ေက်ာင္း.....</b><br />အ.လ.က (၃) တာေမြ။ သူငယ္တန္းမွ ရွစ္တန္းအထိ တက္ခဲ့ရတာ။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;">ပထမဆံုးအတန္းပိုင္ဆရာမ</span></b><br />အင္း … ေရးေတးေတးပဲ။ ဆရာမဆံပင္ အရမ္းရွည္တာကုိပဲ မွတ္မိေတာ့တယ္။ ႀကိမ္လုံးလည္းမကုိင္ဘူး။ စကားေျပာလည္း အရမ္းႏူးညံ့တယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><b style="color: #38761d;">ပထမဆံုးသူငယ္ခ်င္း </b><br />သူငယ္ခ်င္းလုိ႔ စစ္စစ္မွန္မွန္စတင္ခံစားလုိက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ပဲခူးက။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တုိင္း ပဲခူးမွာ သြားေနရတဲ့ က်ေနာ့အဖုိ႔ ပဲခူးသူ ညီအမ သုံးေယာက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဓိကကေတာ့ “စႏၵာ”ဆုိတဲ့ ေယာက္်လ်ာေလးပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႕အထက္က မာလာ။ စႏၵာနဲ႔က ပုိရင္ႏွီးတယ္ …။ သူကလည္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္ၿပီဆုိ က်ေနာ့ကုိ အၿမဲေမွ်ာ္တယ္။ ေမွ်ာ္မွာေပါ့ သားေရကြင္းပစ္တုိင္း၊ ကစားတုိင္း သူပဲ ႏုိင္တယ္။ အရင္တုန္းက သားေရကြင္း၀ယ္ရင္ လက္တုိဂ်င္ ႏုိ႔မုန္႔ဘူးနဲ႔ထည့္ၿပီးေရာင္းတာဗ်။ တစ္ဘူးဆုိ ၅ ရက္ ပဲခံတယ္။ သူ႕ဆီအကုန္ေရာက္သြားတာခ်ည္းပဲ။ က်ေနာ့ကုိ သူက ငယ္ႏုိင္ႀကီးလုိ႔ ေခၚတယ္။ က်ေနာ့အေပၚ အႏြံအတာခံတယ္။ မာလာကာသီးစားခ်င္ရင္ အပင္မတက္တတ္တဲ့ က်ေနာ့အတြက္ သူက ဒုိင္ခံခူးေပးေနၾက။ တျခားလူေတြ ရန္စရင္ သူက အၿမဲ ဒုိင္ခံ ရန္ျဖစ္ေပးေနၾက။ အခုထိ သူ႕ကုိ က်ေနာ္ အၿမဲတမ္းသတိတယရွိေနတတ္ၿပီး၊ ပဲခူးသြားတုိင္း သူတုိ႔ ေျပာင္းသြားတဲ့ေနရာကုိ စုံစမ္းတုန္း။ မေတြ႕ရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ အခုေလာက္ဆုိ သူလည္း ကေလးတြဲေလာင္း ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ :)<br /><br /><b style="color: #38761d;">ပထမဆံုးဖတ္မိတဲ့ စာအုပ္</b><br />အဲဒီေလာက္ မွတ္ဉာဏ္က မေကာင္းဘူးဗ်။ (မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ ေမ႔ရင္ ေျပာေနၾကအတုိင္း ေျပာရရင္) အင္း … ဘယ္လုိေျပာရမလဲေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီစာအုပ္ေလးေပါ့ေနာ္ … အဟဲ<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ဖတ္မိတဲ့ ေက်ာင္းစာ....</span></b><br />က်ေနာ္တုိ႔တုန္းက (၁)တန္းေရာက္မွ အဂၤလိပ္စာ စ, သင္ရတာဆုိေတာ့<br />ျမန္မာစာပဲ ႐ြတ္ရတာေပါ့<br />က ...ကေလးငယ္ က်ေနာ္တုိ႔အ႐ြယ္<br />ဆ … ေဆာ့ၾက ယမ္းပုံမီးက်<br />ထ … ထမင္းပြဲ က်ေနာ့အတြက္ပဲ<br />မ .. မုန္ဖုိး ေပးပါအုံး<br />အ … အ, တယ္ဗ်၊ စာမရ :)<br /><br />သခၤ်ာကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေတာ္တာဗ်။ အေမကလည္း မွာတယ္ေလ ဘယ္အရာကုိမွ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ႔တဲ့။ ဘယ္ရမလဲ က်ေနာ္ကလည္း သုံး သုံးလီ တစ္ဆယ္ ဆုိၿပီး ပုိတြက္လုိက္တာ။ ဆရာမွက နား႐ြက္ဆြဲၿပီး ထုိင္ထ (၁၀)ခါလုပ္ခုိင္းလုိ႔ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ပုိမတြက္ရဲေတာ့ဘူး …။ <br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးရဖူးေသာဆု....</b><br />စာနဲ႔လား။ ပန္းခ်ီလား။ အားကစားနဲ႔လား။ ဘာနဲ႔ ရတဲ့ဆုကုိ ေျပာရမွာလည္း ??? <br />ရန္ျဖစ္လုိ႔ အေဖ ေပးတဲ့ ဆု အေနနဲ႔ ေဗ်ာတီးေတာ့ ခံဖူးတယ္။ တျခားဆုကေတာ့ ….. အင္း ….<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးစီးေသာ ဘတ္စ္ကား....</span></b><br />ငယ္ငယ္တုန္းက လွည္းတန္းဘက္မွာရွိတဲ့ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ခြဲစီးရတဲ့ ဘတ္စ္ကားေတာ့ စီးဖူးတယ္။ က်ေနာ္က ငယ္လုိ႔ဆုိၿပီး မိန္းကေလးေတြ အျခမ္းမွာ အေဒၚနဲ႔ စီးရတာ … အဟိ ေပ်ာ္စရာႀကီး။<br />(အဲဒါကုိ … ကုိင္ဇာက သီခ်င္းေတာင္ လုပ္ဆုိဖူးတယ္ ….။ “ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ၉ ကားကုိစီးစဥ္ သံဇကာေတြ စီးကားထား၊ ဟုိး ဟုိး ဆရာ .. ေရွ႕မွတ္တုိင္မွာ ဆင္းစုိ႔အခ်စ္ရာ … လမ္းေလွ်ာက္တာ ေကာင္းပါတယ္” ဆုိတာေလ…)<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ဆိုဖူးတဲ့သီခ်င္းက</b><br />ေရ၊ ေျမျခား သြားရေတာ့ မင္းေလးကုိ ေသာ့ခတ္ခ်င္တယ္ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေလ … အဲ့ မဟုတ္ပါဘူး။<br />ခ်ဳိမုိင္မုိင္ ခ်ဳိစုိ႔ … ခ်ဳိမုိင္မုိင္ ခ်ဳိစုိ႔ (ရတနာမုိင္ ကေတာ့ ခ်စ္စရာေလးဗ်။)<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ေရးခဲ့ေသာ ရည္းစားစာ</b><br />အဟား …. ျပန္ေျပာင္းေျပာရမွာေတာင္ ရွက္စရာႀကီး။ ကုိယ့္အတြက္မဟုတ္ပဲ သူမ်ားအတြက္ ေရးေပးျဖစ္ခဲ့တာေလ။ <a href="http://koyokesoe.blogspot.com/2008/09/blog-post_20.html">ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္</a>။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ကဗ်ာ</b><br />အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆုံးတုန္းက ေရးခဲ့ဖူးတာပါ။ သူရဲ႕ တစ္လျပည့္ဖိတ္စာေလးမွာ ထည့္သုံးျဖစ္ခဲ့တယ္။ <a href="http://koyokesoe.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္ေပါ့</a>။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးတဲ့အျခားၿမိဳ ့</span></b><br />ပဲခူးၿမိဳ႕။ အဲဒီတုန္းက လမ္းမွာ ကားကအၾကာႀကီးရပ္လုိ႔ အေမကုိ ေမးၾကည့္ေတာ့ “ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး ဦးေန၀င္း”လာေနလုိ႔တဲ့။ အဲဒီတုန္းက ရွိသမွ်ကားေတြက လမ္းေဘးအကုန္ထုိးရပ္ေပးရတာဗ်။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးေရာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား</b><br />ေမာင္မ်ဳိးလုိပါပဲ။ ေစ်းေပါေပါနဲ ့ အဲရိုးပလိန္း မစီးပဲသြားလုိ႔ရတဲ့ “မဲၿပီး ေဆာက္နက္တဲ့ ျမ၀တီ ဟုိဖက္ကမ္း ယုိးဒယားနယ္စပ္က မဲေဆာက္ ၿမိဳ႕”။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ ေဆးလိပ္</span></b><br />ဟား ဟား။ ငါ့ညီ ေမာင္မ်ဳိးနဲ႔ တူသြားျပန္ၿပီ။ ပြတ္ခၽြန္းဆုိတာ အရင္တုန္းက ရန္ကုန္မွာ လူႀကီးပုိင္း (အထူးသျဖင့္ ကုလားအဘုိးႀကီးေတြ ေသာက္တဲ့ေဆးလိပ္)။ လက္သန္းထက္ေတာင္ ေသးအုံးမယ္။ က်ေနာ္လည္း အဲဒါကုိ မီးညွိရင္းနဲ႔ တစ္ဖြာဖြာခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးေသာ အရက္</b><br />မွတ္မွတ္ရရ ဒဂုံတကၠသုိလ္မွာ အေ၀းသင္ ပထမဆုံး စဖြင့္တဲ့ႏွစ္မွာ က်ေနာ္တုိ႔တက္ရတာဗ်။ လြင္ျပင္တီးေခါင္ႀကီးမွာ။ ပထမႏွစ္ၿပီးခါနီး ႏႈတ္ဆက္ပြဲလုပ္ၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕က တီး၀ုိင္းငွားၿပီး ေက်ာင္းမွာ အဆုိေတာ္လုပ္ၾကတာ။ အဲဒီရက္မတုိင္မီညက ေက်ာင္းမွာ သြားအိပ္တုန္း၊ ေက်ာင္းကုိေဆာက္ေနတဲ့ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြကုိ ေရာင္းတဲ့ဆုိင္က ဘီအီး၀ယ္ၿပီး လက္တည့္စမ္းၾကတာ။ ေသာက္လုိ႔ မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။ မေသာက္တတ္ေတာ့ ကုလားေမာ့ ေမာ့ျပစ္လုိက္တာ လည္ေခ်ာင္းပူၿပီး ေခ်ာင္းဆုိတာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ အခုေနမ်ားဆုိရင္ေတာ့ အဟင္း ….<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ပစ္ဖူးေသာ ေသနပ္</b><br />ငါ့ရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိထည့္လုိ႔ မင္းဆီကုိေရာက္ေအာင္ ေသနပ္နဲ႔ ပစ္ထည့္လုိက္ၿပီ၊ ဖမ္းေပေတာ့ကြာဆုိၿပီး ရင္ကုိေကာ့ လက္ညဳိးႏွစ္ေခ်ာင္းေရွ႕ပစ္ၿပီး မင္းသားစတုိင္ အခ်စ္ေသနပ္ပစ္လုိက္တာ၊ ေကာင္မေလးကုိ မမွန္ပဲ ဆရာမေတြ႕သြားလုိ႔ ႐ုံးခန္းေရာက္သြားေသးတယ္။ ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္န႔ဲ အခ်စ္အေၾကာင္းစဥ္းစားလုိ႔တဲ့။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္တည္းက အဲဒီလုိ ႐ူးတာဗ်။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ဘေလာ့ပို႕စ္</span></b><br /><a href="http://koyokesoe.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">လြမ္းခ်င္း</a>ဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ …<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆုံး ထုိင္ဖူးေသာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ..</span></b><br />ကုိးတန္းေက်ာင္းသားတုန္းက ေက်ာက္ေျမာင္းတစ္ခြင္ လွည့္လည္ၿပီး ထုိင္ဖူးတယ္။ အထုိင္ဆုံးက ၾသဘာလမ္းက “ဖက္တီး”လကၻက္ရည္ဆုိင္။ လကၻက္ရည္ထက္ မ်က္စိ အစာေႂကြးတာပါ။ <br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆုံး ၀င္ေငြရွာေသာ အလုပ္</b><br />အိမ္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းက အေဖက ပရိေဘာဂလုပ္ငန္းလုပ္ေတာ့ ၀ုိင္းလုပ္ေပးဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀င္ေငြရတဲ့ အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အင္း … ေျပာရရင္ေတာ့ (၆)တန္းေက်ာင္းသားေလာက္မွာ ေက်ာင္းပိတ္တုိင္း “ကန္ေတာ္ႀကီး”မွာ ကားေရးေဆးတဲ့ အလုပ္ လုပ္ဖူးတယ္။ တစ္ေန႔ ငါးက်ပ္ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေရးေဆး၊ ဆီထုိးဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ျမန္မာျပည္မွာ မေပၚေသးဘူးဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔က ေခတ္ဦး တီထြင္သူေတြ။ မနက္ဆုိ ေရပုံးတစ္ပုံးရယ္၊ ေရခြက္ရယ္၊ ဆပ္ျပာရည္ (အမႈန္႕ထုပ္ကုိ အရည္ေဖ်ာ္ထားတာ)ရယ္၊ က်ေနာ့ရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ရယ္ေပါ့။ တစ္ေန႔ ငါးက်ပ္ ရဖုိ႔အေရးဗ်ာ … ကန္ေတာ္ႀကီးထဲက အလကားရတဲ့ ေရေတြကုိ သုံးၿပီးရွာရတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတာ။ သူငယ္ခ်င္းေယာက္်ားေလးေတြ ကန္ေတာ္ႀကီးထဲ လာရင္ ရွက္လုိ႔ ပုန္းရတာကလည္း တစ္ဒုကၡေလ။ လက္ေတြကဆုိ ကားဘီးၾကားထဲ့ ႏႈိက္ရတဲ့အတြက္ ေပါက္ၿပဲေနလုိ႔ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္ရာသီပဲ လုပ္လုိက္ရတယ္ … အေမမ်က္ရည္က်တာနဲ႔ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပဲ … မဂၤလာေစ်းႀကီးေဆာက္ၿပီးလုိ႔ အဲဒီမွာ ေဆးလိပ္သြားေရာင္းတယ္။ ဒူးယားရမယ္၊ ခေပါင္းရမယ္နဲ႔ေပါ႔ (အဲဒီတုန္းက ျပည္တြင္းျဖစ္စီးကရက္ေတြပဲရွိေသးတယ္။) ေဆးလိပ္တစ္ဘူးကုန္ရင္ ၃-က်ပ္ျမတ္တယ္။ က်ေနာ္က အတြက္အခ်က္ေတာ္လုိ႔ မွားအမ္းတာနဲ႔၊ ရွက္႐ြ႕ံ႐ြံ႕ျဖစ္ေနတာနဲ႔ပဲ အျမတ္က ဘယ္ေတာ့မွ အမ်ားႀကီး က်န္တယ္ဆုိတာမရွိ။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ဝယ္ေသာ သီခ်င္းေခြ </span></b><br />လကၻက္ရည္ဆုိင္ေတြ ရွိေနသေ႐ြ႕ အေခြ ဘယ္ေတာ့မွ မ၀ယ္ဘူးဆုိၿပီး သံဓိဌာန္ခ်ထားေတာ့ တစ္ခါမွ မ၀ယ္ဖူးဘူး :)။ အခုထိလည္း အိမ္မွာ ကက္ဆက္မရွိ …။ ဘယ္ရမလည္း မိန္းမေရ … ေလးျဖဴအေခြအသစ္ထြက္တယ္ လကၻက္ရည္ဆုိင္မွာ သြားနားေထာင္လုိက္ဦးမယ္ ဆုိၿပီး လစ္ဖုိ႔ တစ္ကြက္ခ်န္ထားတာ …. (႐ႈး … သြားျပန္မေျပာနဲ႔ေနာ္ …)<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုးၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ေသာသီခ်င္း</span></b><br />ေရဒီယုိက လႊင့္တဲ့ ကုလားေလး ခင္ေမာင္ခ်ဳိရဲ႕ “က်ေနာ့္ရည္မွန္းခ်က္”၊ အဲဒီအတုိင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ကြလုိ႔ အိပ္မက္, မက္ခဲ့ရတဲ့ သီခ်င္းေလးေပါ့။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကုိ သန္းထြန္းေလး ဆုိတယ္လုိ႔ပဲ သိၾကတာ။ မူရင္းက ကုလားေလးခင္ေမာင္ခ်ဳိရဲ႕ သီခ်င္းပါ။ အဲဒါနဲ႔ ျမန္မာ့အသံ ဓာတ္ျပားဆု ရထားတာ။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး အၾကိမ္ အတန္းေရွ႕ စာထြက္ဆုိရၿခင္း</span></b><br />မေျပာပါရေစနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ။ ေတြးမိတုိင္း “--င္ႀကိမ္း”လုိ႔ပါ။ ဆရာမ မလာခင္အထိ အကုန္အလြတ္ရ။ ဆရာမက အတန္းထဲ၀င္၀င္ျခင္း စားပြဲေပၚကုိ ထား၀ယ္ႀကိမ္ သုံးလုံးျပဴးနဲ႔ ႐ုိက္လုိက္လုိ႔ ထြက္လာတဲ့အသံ “ဗ်န္း”ဆုိတာကုိ ၾကားကတည္းက တစ္တန္းလုံး (အဆင့္တစ္အၿမဲရတဲ့ ေကာင္မေလးကလြဲလုိ႔) အ႐ုိက္ခံလိုက္ရတာ သနားပါတယ္ ဆရာမခင္ဗ်ာ အျပန္ ႀကိမ္လုံးေတာင္ ျပန္ပါမသြားရွာဘူး။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး ရည္းစားထားခဲ့ဖူးေသာႏွစ္</b><br />အဟဲ … မေျဖပါရေစနဲ႔ဗ်ာ။ ဒီလုိ အေႏွာင့္အသြားမလြတ္တဲ႔ ေမးခြန္းေတြ။ <br />တရားသူႀကီးမင္းခင္ဗ်ား … ဒီေမးခြန္းဟာ တရားခံရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ အႀကီးအက်ယ္ ထိခုိက္ဖြယ္ရာရွိတဲ႔အတြက္ ပယ္ဖ်က္ေပးပါ ခင္ဗ်ား …။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး လည္ပတ္ၾကည့္ရႈခဲ့ဖူးေသာ ဘေလာ့ </b><br /><a href="http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/">႐ြာသားေလး-၀ုိင္တီယူ</a> ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ (အဟား … သူက လာလည္လွည့္ပါဆုိလုိ႔ လာလည္ရင္း ဒီဘေလာ့ဂ္ေလာကကုိ ေရာက္လာတာ။)<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ပထမဆံုး စတင္ရင္းႏွီးခဲ့ရေသာ ဘေလာ့ဂါ</b><br />ညီမငယ္ <a href="http://shwepyithu.blogspot.com/">ေ႐ႊျပည္သူ</a><br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၂၉-စက္တင္ဘာလ-၀၈ (၀၈း၅၂)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-3593255357917369137?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-855791579756309092008-09-27T17:39:00.000+06:302008-09-27T17:43:47.987+06:30ငါ့ညီ ေမာင္မ်ဳိးေရ ... ဘ၀အတြက္လည္းေရးပါဆုိလုိ႔ ေရးလုိက္တာ ... ဘ၀အ႐ႈံးသမားဇာတ္မဟုတ္ပဲ၊ ဘ၀ကုိနင္းကန္ ဇြတ္ စိန္ေခၚတဲ့ ကဗ်ာ ျဖစ္သြားတယ္။ သည္းခံ ငါ့ညီေမာင္မ်ဳိး ....။ စာေမးပြဲၿပီးတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ကုိ (၁၉)လမ္းမွာ လုပ္ေနရာကေန စိတ္ကူးေပါက္လုိ႔ ကဗ်ာထေရးၿပီး တင္လုိက္ေတာ့ နည္းနည္း ... ေဒါသသံပါသြားတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေပေတာ့ ေမာင္မ်ဳိးေရ ....။<br /><span id="fullpost"><br />ဘ၀မွာ …<br />ခါးသက္ျခင္း<br />ခ်ဳိၿမိန္ျခင္း<br />မိန္းေမာျခင္း<br />ေတြေ၀ျခင္း<br />သာယာျခင္း<br />နာက်ည္းျခင္း<br />…………………<br />………………..<br />သူမတူတဲ့အရာမ်ားစြာနဲ႔<br />ဖြဲ႔စည္းေနတာ “ဘ၀”<br /><br />ဒါေပမယ့္ …<br />ဘ၀ဆုိတာ<br />လက္မပါ, ေျခမပါ<br />ဦးေဏွာက္မပါတဲ့<br />စိတၱဇနာမ္တစ္ခု<br /><br />ငါ,ဆုိတာ<br />စဥ္းစားတတ္တယ္<br />ဆင္ျခင္တတ္တယ္<br />ေတြးေတာတတ္တယ္<br />ေက်ာ္ျဖတ္တတ္တယ္<br /><br />ဒီလုိ လူတစ္ေယာက္က<br />ဘ၀ကုိ အ႐ႈံးေပးဖုိ႔ဆုိတာ :(<br /><br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲပါေစ<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကမ္းတမ္းပါေစ<br />လႈိင္းဘယ္ေလာက္ ထန္ထန္<br />ေလဘယ္ေလာက္ ၾကမ္းၾကမ္း<br />ျဖတ္သန္းဖုိ႔ ေတြေ၀<br />ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ေနာက္တြန္႔<br />ေၾကာက္႐ြံ႕ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ …<br /><br />ငါ့ကုိ ဖိႏွိပ္<br />တရိပ္ရိပ္တက္လာမယ့္ အရာေတြ<br /><br />ေဟ…………………<br />နင္လားဟဲ့ ေလာကဓံ<br />လူေျပာမသန္<br />လူသန္မေျပာတဲ့ငါ<br /><br />“ဘ၀”<br />လာစမ္းဟဲ့ ငါ႔ေရွ႕<br />ဘ၀ေမ႔ေစမယ့္ <br />အဆိပ္တစ္ခြက္နဲ႔<br />ပြဲေတာ္ကုိတည္ခင္း<br />ခုခ်က္ခ်င္း နင္ လည္စင္းေစရမယ္ …။<br /><br />ငါဆုိတာ … ငါကြ။<br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၂၇-စက္တင္ဘာ-၀၈ (၁၇း၃၂)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-85579157975630909?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-28660595587171064552008-09-26T16:23:00.001+06:302008-09-26T16:51:42.268+06:30၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ ၂၆ ရက္ (ေသာၾကာေန႔)ထုတ္ The MYANMAR TIMES မွ ျပည္တြင္းေဆာင္းပါး၊ စာမ်က္ႏွာ (၁၁)မွ ေမာင္ေရစင္ ေရးသားတဲ့ “အုိင္စီအက္စ္မ်ားအတြက္ ျမန္မာစာ”ကုိ ေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပထမဆုံးေသာ ေလာကဓာတ္ေက်ာင္းေခၚ အရပ္သားဆရာမ်ားပုိ႔ခ်သည့္ စာသင္ေက်ာင္းသည္ ၁၈၅၆ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ဖြင့္လွစ္သည့္ အဖြဲ႕အစည္းမွာ ထုိေခတ္အခါက ျမန္မာျပည္ေအာက္ပုိင္းကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၿပီျဖစ္ေသာ အဂၤလိပ္ကုိလုိနီအစုိးရျဖစ္ေပသည္။ သက္ငယ္မုိး၊ ထရံကာ၊ သစ္သား ေျမစုိက္တစ္ထပ္ေက်ာင္းတြင္ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ႐ုိ႕စ္ (Rev Rose)က ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ၿပီး၊ လက္ေထာက္ဆရာႏွစ္ေယာက္ ခန္႔ထားခဲ့၏။ ျမန္မာစာျဖင့္သာ ပုိ႔ခ်ၿပီး အဂၤလိပ္စာသင္ယူမည့္ ေက်ာင္းသားဦးေရကုိ ၃၅ ဦးထိသာ ကန္႔သတ္ထားခဲ့သည္။ ထုိေက်ာင္းမွာ ၁၈၆၀-၆၁ စာသင္ႏွစ္အထိသာ ရပ္တည္ခဲ့၏။<br /><span id="fullpost"><br /><b style="color: #38761d;">ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳအဖြဲ႕မ်ား၏ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား</b><br /><br />ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီ ဘီဂန္းဒတ္ (Bishop Bigandet) ႏွင့္ လက္ေထာက္ဆရာသုံးဦးတုိ႔ စတင္ဖြင့္လွစ္ေသာ စိန္ေပါေက်ာင္း (St. Paul’s School)ကုိ ၁၈၅၉ ခုႏွစ္တြင္လည္းေကာင္း၊ အေမရိကန္ႏွစ္ျခင္းသာသနာျပဳအဖြဲ႕မွ မစၥတာဗင္တန္ (Mr Vinton)ဦးစီးေသာ စာသင္ေက်ာင္းကုိ ၁၈၆၁ ခုႏွစ္တြင္ ၾကည့္ျမင္တုိင္တြင္လည္းေကာင္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလီကန္ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳအဖြဲ႕၏ ဒုိင္အုိဆီဇင္ က်ား-မ ေက်ာင္းမ်ား (Diocesan boy’s and girl’s schools)ကုိ ၁၈၆၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္လုိက္ၿပီး၊ ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂ်အီမာ့ခ္ (Rev. J.E.Mark)၏ စိန္ဂၽြန္းေကာလိပ္ (St. John’s College)မွာ ၁၈၆၄ ခုႏွစ္တြင္ ရပ္တည္လာခဲ႔သည္။ ထုိ႔ေနာက္တြင္ မစၥကြတ္ (Miss Cook)ဦးစီးေသာ စိန္ေမရီ မိန္းကေလးေက်ာင္း (St. Mary’s girls school) ၁၈၆၆ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္အဖြဲ႕၏ အလုံ တန္းျမင့္ေက်ာင္း၊ ၁၈၇၂ ႏွစ္ စိန္ဂၽြန္တုိးခ်ဲ႕ေက်ာင္း၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္ စိန္မုိက္ကယ္ (St. Michael’s school)တုိ႔သည္ အသီးသီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ၾကပါသည္။ ထုိေက်ာင္းမွာ ၁၈၇၈ တြင္ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့သည္။<br /><br /><b style="color: #38761d;">အစုိးရေလ႔က်င့္ေရးေက်ာင္း</b><br /><br />အစုိးရကတည္ေထာင္ေသာ ၀န္ထမ္းေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းသည္ ၁၈၆၇ ခုႏွစ္တြင္ ေပၚေပါက္လာၿပီး၊ ၁၈၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ေယာက္်ားေလးတန္းျမင့္ေက်ာင္းအျဖစ္ ျပင္ဆင္ဖြင့္လွစ္ကာ ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းကုိ ပူးတြဲထားရွိခဲ့သည္။ မိန္းကေလးတန္းျမင့္ေက်ာင္းမွာ ၁၈၇၃ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ထုိေခတ္အခါတြင္ ရွိေနၿပီးျဖစ္ေသာ စာသင္ေက်ာင္းအသီးသီးတြင္ သင္ၾကားရန္ ေယဘုယ်သတ္မွတ္ထားေသာ ဘာသာရပ္မ်ားမွာ အဂၤလိပ္စာ၊ ျမန္မာစာစီစာကုံး၊ ကမၻာ႔သမုိင္း၊ ပထ၀ီ၀င္၊ ဂဏန္းသခၤ်ာ၊ အကၡရာသခၤ်ာႏွင့္ ဂဲေအာ္မစ္ထရီ ဘာသာရပ္တုိ႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ျမန္မာႏုိင္ငံပညာေရးဌာန</b><br /><br />၁၈၆၆ ခုႏွစ္တြင္ ကုိလုိနီအစုိးရသည္ ထုိေခတ္အေခၚ ပညာမင္းႀကီး (Director of Public Instruction) တစ္ဦးကုိ ခန္႔ထားၿပီး ပညာေရးဌာနကုိ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ႔သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဖြင့္လွစ္ၿပီးသည့္ စာသင္ေက်ာင္းအေရအတြက္မွာ လြန္စြာ နည္းေနေသးေပသည္။ သီေပါမင္း ပါေတာ္မူၿပီးေနာက္ ပညာေရးဌာန တုိးခ်ဲ႕ဖြဲ႕စည္းသည့္အခါ ေတာင္ပုိင္း၊ အလယ္ပုိင္းႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္းဟူ၍ ေဒသသုံးခု သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ေဒသတစ္ခုခ်င္းစီတြင္ အထက္တန္း ပညာ၀န္ (Senior Inspector of Schools) တစ္ဦး၊ ပညာ၀န္ (Inspector of Schools) တစ္ဦးစီ ခန္႕ထားကာ လက္ေအာက္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ပညာအုပ္ (Deputy Inspector of Schools) တစ္ဦးစီတုိ႔ကုိ တာ၀န္ေပးခန္႔အပ္ခဲ့သည္။ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ႏုိင္ငံအႏွံ႕ တုိးခ်ဲ႕ဖြင့္လွစ္လာသည့္အခါ အိႏၵိယေက်ာင္းမ်ား၏ ပုံစံကုိအေျခခံသည့္စနစ္ က်င့္သုံးေၾကာင္းေတြ႕ရ၏။ ထုိစနစ္မွာ ၁၈၃၃ ခုႏွစ္ အိႏၵိယ ပညာေရးပုံစံ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲစဥ္က အႀကံေပးပုဂၢဳိလ္ မက္ေကာေလး (Mr. MacCauley)၏ အႀကံျပဳစာတမ္းႏွင့္ ၁၈၅၄ ခုႏွစ္၊ အိႏိၵယႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အတြင္း၀န္ ဆာခ်ားလ္စ္၀ုဒ္ (Sir Charles Wood)တင္ျပေသာ စာသင္ေက်ာင္းပုံစံမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ထုိေခတ္အခါက စာသင္ေက်ာင္းသုံးမ်ဳိးရွိခဲ့သည္။ ပထမအမ်ဳိးအစားမွာ ဘာသာေရးမဖက္ ပညာေရးသက္သက္ အတြက္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားပုိ႕ခ်သည့္ ေက်ာင္းမ်ား (Secular Vernacular Schools)၊ ဒုတိယ အမ်ဳိးအစားမွာ အဂၤလိပ္စာေရာ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ပါ ေရာေႏွာ ပုိ႕ခ်သည့္ေက်ာင္းမ်ား (Anglo Vernacular Schools)ႏွင့္ တတိယအမ်ဳိးအစားမွာ ဥေရာပ ပညာေရးပုံစံႏွင့္ စည္းမ်ဥ္းမ်ားအတိုင္း ပုိ႔ခ်ေသာေက်ာင္းမ်ား (European Code English Schools) ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ စစ္ႀကိဳေခတ္ကာလတြင္ ရန္ကုန္ရွိ ဒုိင္အုိဆီဇင္ေက်ာင္း၊ ျပင္ဦးလြင္ရွိ အဂၤလိပ္တန္းျမင့္ေက်ာင္းႏွင့္ ေတာင္ႀကီး ကေမၻာဇေကာလိပ္တုိ႕မွာ တတိယေက်ာင္းအမ်ဳိးအစားႏွင့္ အတိအက် ေဘာင္၀င္သည္ဟု သိရပါသည္။<br /><br /><b style="color: #38761d;">အဂၤလိပ္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာစာ</b><br /><br />ကုိလုိနီေခတ္ဦးကာလ ၁၉-ရာစု အေစာပုိင္းမွစ၍ အဂၤလိပ္မ်ားအဖုိ႔ ျမန္မာစာ ျမန္မာစကားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသုံး ဟင္ဒူစတန္နီ ဘာသာစကားေလာက္ပင္ အေရးမပါဟု ထင္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္ အေစာပုိင္းတြင္ အိႏၵိယဘုရင္ခံခ်ဳပ္ ေလာ့ဒပ္ဖရင့္ (Lord Dufferin)က ႐ုံးတြင္းၫႊန္ၾကားစာတစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ သြားၾကမည့္ အုိင္စီအက္စ္ (Indian Civil Service) မ်ား အပါအ၀င္ အဂၤလိပ္ အဆင့္ျမင့္အရာရွိမ်ားသည္ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစကားႏွင့္ ျမန္မာမႈဓေလ့ထုံးစံမ်ားကုိ ေလ႔လာထားၾကရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း၊ ေနာင္တြင္ က်င္းပမည့္ အုိင္စီအက္စ္ စာေမးပြဲမ်ားတြင္လည္း ျမန္မာမႈဆုိင္ရာ ဗဟုသုတမ်ား ေမးခြန္းတြင္ ထည့္သြင္းေမးျမန္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္းျဖင့္ ပါရွိပါသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ အဂၤလိပ္အရာရွိမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာစာေပကုိ အနည္းအမ်ားဆုိသလုိ ေလ့လာစျပဳလာၾကသည္ ဆုိပါသည္။ ထုိ အခ်ိန္အခါတြင္ လုိအပ္ခ်က္အေျခအေနကုိလုိက္၍ ပညာရွင္အခ်ဳိ႕ကလည္း ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာသဒၵါေရးထုံးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္စာတမ္းအခ်ဳိ႕ကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထုတ္ေ၀လာခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ဗ်ည္းအကၡရာ၏ပုံသဏၭာန္ ျမန္မာအမည္တုိ႔ကုိ ေဖာ္ျပၿပီး၊ ဗ်ည္းအကၡရာ၏ အေျခခံအသံထြက္ႏွင့္ အမည္၏ အဓိပၸါယ္ကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ရွင္းျပသည့္ဇယားအား PDF File အေနနဲ႔ <a href="http://yokesoel.googlepages.com/MyanmarsarPronunciation.pdf">ဒီမွာ</a> ဆြဲခ်လုိ႔ရပါတယ္။<br /><br /><span style="color: #990000;">(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)</span><br /></span><br /><b style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၂၆-စက္တင္ဘာ-၀၈ (၁၆း၂၉)မိနစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2866059558717106455?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-89533315973420586752008-09-25T17:58:00.000+06:302008-09-25T18:08:16.716+06:30စာက်က္ရတာစိတ္ကမေျဖာင့္ ...။ ဘယ္သူေတြ လာ TAG ၿပီးေတာ့ ... ဘယ္သူေတြ ဘာေတြ တင္ထားသလဲပဲ ေခါင္းထဲ ေရာက္ေရာက္ေနတယ္ဗ်ာ ...။ ေၾသာ္ ဘေလာ့ဂ္ .. ဘေလာ့ဂ္ ... တရစ္ၿပီး တရစ္ တုိးတုိးလာတဲ့ သံေယာဇဥ္ ဘေလာ့ဂ္ႀကိဳးက ... ျဖတ္ဖုိ႔ကလည္းခက္ ... စာက်က္ေနရင္းေတာင္ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ဖုိ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္။ ကဲ ... တင္လုိက္တယ္ဗ်ာ။ <br />TAG အေႂကြးေတြ၊ ဖတ္စရာအေႂကြးေတြ ေနာက္မွ ေအးေအးေဆးေဆး လာဖတ္မယ္။ စာေမးပြဲက စေနေန႔မွ ၿပီးမွာ၊ ဒီၾကားထဲ ကြန္ဒုိင္း႐ြာကုိသြားဖုိ႔ လူေတြကလည္းေစာင့္၊ ႏွစ္ကုိယ္ခြဲ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္ရမလုိျဖစ္ေနၿပီဗ်။ ကဲ အားလုံးပဲ ... A Lundi. တနလၤာေန႔ၾကမွ ေတြ႕ၾကစုိ႔ ...။<br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-size: small;"><b style="color: #38761d;">အ႐ႈံးသမားဆုိတာ</b></span><br /><br />ထားခဲ့ေပါ႔ …<br />ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<br />အကုန္စုၿပဳံသိမ္းလုိ႔<br />ညတစ္ညရဲ႕ အေမွာင္မွာ<br />ငါ, ခုိ၀င္နား႐ုံေပါ့ …။<br /><br />သြားလုိက္ေတာ့ …<br />ငါနဲ႔ ေ၀းရာကုိေပါ႔<br />လက္မျပနဲ႔ …<br />ႏႈတ္မဆက္နဲ႔ …<br />အရိပ္တစ္ခုကိုေတာင္<br />တန္ဖုိးထားခြင့္မရမွေတာ့<br />ေနေရာက္ေအာက္က<br />ငါ, ဖယ္ခြာ႐ုံေပါ႔ …။<br /><br />မ႐ႈိက္နဲ႔ေတာ့ …<br />ငါ႔ရဲ႕ေရွ႕မွာေပါ႔<br />တျခားသူကုိ ၿပဳံးျပဖုိ႔အတြက္<br />(မ်က္ရည္ေတြ …)<br />မင္းရဲ႕ အဆိပ္ရည္ေတြကုိ<br />ငါ႔ထံပါး မထားခဲ့ပါနဲ႔<br />ပုခုံးငွားပုိင္ခြင့္ မရွိမွေတာ့<br />မင္းေရွ႕ေမွာက္ကေန<br />ငါ, တိတ္တဆိတ္ လြင့္ပါးပါရေစ ….။<br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၂၀-စက္တင္ဘာ-၀၈ (၁၁း၄၄)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-8953331597342058675?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-23718295825659599432008-09-24T14:37:00.000+06:302008-09-24T14:42:41.871+06:30<div style="text-align: center;">လူတုိ႔သည္</div><div style="text-align: center;">ကမၻာေပၚတြင္</div><div style="text-align: center;">အရာ၀တၳဳတစ္ခုအား စြဲလန္းသည္ဆုိရာ၌</div><div style="text-align: center;">ယင္းအရာသည္ ...</div><div style="text-align: center;">ကမၻာေပၚတြင္ တစ္ခုတည္းရွိျခင္း၊ သူမတူျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္မဟုတ္ ...</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br />မိမိ ခ်စ္ခင္ စြဲလန္းျခင္းေၾကာင့္သာလွ်င္</div><div style="text-align: center;">ယင္းအရာသည္</div><div style="text-align: center;">သူ မတူျခင္း ျဖစ္ေပ၏ ...။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="color: #38761d; text-align: right;"><br /><b>Saint Ex-Supèrey</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2371829582565959943?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-49247238473288796052008-09-20T13:37:00.003+06:302008-09-20T14:19:16.580+06:30ဒီေန႔ေတာ့ ... ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဒုိင္ခံေရးေပးဖူးတဲ့ ရည္းစားစာ တစ္ေစာင္ကုိ ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာ တင္ခ်င္တယ္ဗ်ာ...။ ကုိယ္က ႐ုပ္ဆုိးေတာ့ ကုိယ့္အတြက္မဟုတ္ပဲ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိခ်ည္းပဲ ဒုိင္ခံေရးေပးရတာ :) ဟဲ ဟဲ ... ကုိယ္က တစ္ကြက္ခ်န္ထားၿပီး၊ ကုိယ့္အလည့္က်ေတာ့ ကဗ်ာေတြေရးၿပီး လိမ္႔ေပးလုိက္တယ္။ ဘယ္ရမလဲ ...။<br />အခုတေလာ ဦးေဏွာက္မွတ္ဥာဏ္က သိပ္မေကာင္းေတာ့ မွတ္မိတာေလးေတြပဲ တင္ေပးလုိက္တယ္။ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/">ေမာင္မ်ဳိး</a>ေရ ... ငါ့ညီလုိခ်င္တဲ့ ရည္းစားစာ အကုိ တင္ေပးလုိက္တယ္။ လာကူးဦးကြ။ <span id="fullpost"><br /><br />....................................................................................<br /><br /><b style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ ...</b><br /><br />သူ႔ဆီက အခ်စ္ေတြ မရရွိခင္မွာပဲ “ခ်စ္သူ”လုိ႔ ေခၚတာကုိေတာ့ နားလည္ေပးပါ။ ကုိယ္႔ ဘ၀မွာ ခ်စ္ရတဲ့သူမုိ႔ ခ်စ္သူလုိ႔ အျမတ္တႏုိးေခၚလုိက္တာပါ ...။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ ...</b><br /><br />ဗုဒၶကေဟာခဲ့တယ္ ...။<br /><br /><b><span style="color: blue;">- မခ်စ္မႏွစ္သက္သူနဲ႔ ေနရျခင္းသည္ “ဒုကၡ” တဲ့</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> - ခ်စ္ရသူနဲ႔ ေကြကြင္းရျခင္းသည္လည္း “ဒုကၡ” တဲ့</span><br /></b><br />ဒီေတာ့ .. သူ႔ကုိ “ခ်စ္သူ”လုိ႔ ေခၚခြင့္ရဖုိ႔အေရး ကုိယ္ေမွ်ာ္လင့္မိေနတာကုိ သူ နားလည္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။<br /><br /><b style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ ...</b><br /><br />သူ႔အေနနဲ႔ အခ်စ္ဆုိတာကုိ ဘယ္လုိဖြင့္ဆုိခ်င္လဲ ? ကုိယ္ကေတာ့ ...<br /><br /><b style="color: #38761d;">“အခ်စ္ဆုိသည္မွာ မိမိ၏ ေပ်ာ္႐ႊင္မူအားလုံးကုိ ခ်စ္သူထံသုိ႔ ေနရာေ႐ႊ႕ထားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။”</b> တဲ့<br /><br /><b style="color: #38761d;">ခ်စ္သူ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ ...</b><br /><br />ခ်စ္သူအတြက္ ကုိ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ အမွတ္တယအေနနဲ႔ ထည့္ေပးလုိက္တယ္။<br /><br /><b style="color: #38761d;"><i>ေရေသာက္ျမစ္</i></b><br /><br />စိမ္းစုိ၀င့္ႂကြား<br />လွပတင့္တယ္<br />ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ႏွယ္<br />ေလာကရဲ႕အလယ္<br />ဂုဏ္တင့္တယ္ဖုိ႔<br /><br />ေျမေအာက္က<br />ေရေသာက္ျမစ္လုိ<br />သူ႕ရဲ႕ …<br />ႏွလုံးေသြးေတြကုိ ေပးပုိ႕<br />ပန္းကေလးတစ္ပြင့္<br />လွပေစဖုိ႔ေပါ႔ေလ …။<br /><br />ဒီလုိပဲ …<br />ခ်စ္သူရဲ႕ ဘ၀<br />လွပပြင့္လန္း<br />တင့္ဆန္းေစဖုိ႔<br />ေျမေအာက္က<br />ေရေသာက္ျမစ္ဘ၀<br />“ကုိ” ျဖစ္ပါရေစ<br />“ခ်စ္သူ” ရယ္ …။<br /><br />ခ်စ္သူရဲ႕ အရိပ္ပမာ .... ကုိ </span><br /><b><br />ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၂၀-စက္တင္ဘာ-၀၈ (၁၃း၄၀)မိနစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4924723847328879605?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-68218205908425674252008-09-18T16:51:00.000+06:302008-09-18T16:59:51.325+06:30လြမ္းတယ္ဗ်ာ ...<br />ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႔<br />ဘာကုိလြမ္းမွန္းမသိ။<br /><br />ခ်စ္တယ္ဗ်ာ ...<br />ရင္ထဲမွာ ဒိန္းတလိန္းနဲ႔<br />ဘယ္သူ႕ကုိမွန္းမသိ။<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္တယ္ဗ်ာ ...<br />ရင္ထဲမွာ ဖလန္းဖလန္းနဲ႕<br />ဘာအရာလည္းမသိ။<br /><br />ၾကည္ႏူးတယ္ဗ်ာ ...<br />ရင္ထဲမွာ တစိမ့္စိမ့္နဲ႕<br />ဘာေၾကာင့္လည္းမသိ။<br /><br />ေၾကာက္တယ္ဗ်ာ ...<br />ရင္ထဲမွာ တလွပ္လွပ္နဲ႔<br />ဘာကုိမွန္းေတာ့မသိ။<br /><br />အဲဒီ ...<br />ဘာမွန္းမသိတဲ့ အရာေလးက ???<br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၁၈-စက္တင္ဘာ-၀၈ (၁၇း၀၀)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6821820590842567425?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-12030926970803247002008-09-18T15:42:00.000+06:302008-09-18T15:54:43.936+06:30Bonjour mes amis, (မဂၤလာပါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား) မဂၤလာေဆာင္ပါေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ... :)<br /><br />ကဲ ... က်ေနာ့္ညီ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/2008/09/blog-post_18.html">ေမာင္မ်ဳိးေလးကလည္း ခြင့္ျပဳပါတဲ့</a>။ ဘာကုိလည္းဆုိေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေရးျခင္းကုိ နားပါဦးမယ္ခင္ဗ်ာတဲ့။ ဘေလာ့ဂ္ေတာ့လည္မယ္တဲ့....။ အင္း ... ငယ္ငယ္က ဂ်င္ေပါက္တန္းကစားတာကုိ သြားၿပီးအမွတ္ရမိတယ္။ ကုိယ္က ကစား၀ုိင္းက ခဏနားခ်င္ရင္ “ထြက္ဆုိ႔” လုိ႔ေအာ္ၿပီး၊ ျပန္၀င္ခ်င္ရင္ေတာ့ “၀င္ဆုိ႔” .. အသံထြက္ကေတာ့ “၀င္ဆုတ္” “ထြက္ဆုတ္”လုိ႔ ေအာ္ၾကတာပဲ...။ သူလည္း “ထြက္ဆုိ႔”လုိ႔ ေအာ္သလုိ က်ေနာ့ကုိလည္း ေအာ္ခြင့္ေပးပါ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ပါတ္ (၇)ရက္တည္းပါ။ <br /><br />စာေမးပြဲရွိတယ္ဗ်။ (၇)ႏွစ္လုံးလုံး <မွတ္ခ်က္ = ၃ ႏွစ္က အနားေတာင္းထားတာ> သင္ယူေလ႔လာခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္ဒီပလုိမာ ေနာက္ဆုံးႏွစ္၊ ေနာက္ဆုံး စာေမးပြဲ ေျဖရမွာ။ လာမယ့္ တနလၤာေန႔ (၂၂-စက္တင္ဘာလ-၂၀၀၈)။ က်ေနာ္လည္း သူ႔လုိပဲ အလည္ေတာ့ လာျဖစ္မယ္။<br /><br />Au revoir, (ႏႈတ္ဆက္တယ္၊ ျပန္ေတြ႕မယ္)<br /><br />A bientôt. (မၾကာခင္ေပါ့)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1203092697080324700?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-12838175914514296902008-09-17T13:20:00.002+06:302008-09-17T13:38:20.695+06:30ညီမငယ္ <b><a href="http://shwepyithu.blogspot.com/">ေ႐ႊျပည္သူ</a></b> က က်ေနာ့တင္ထားတဲ့ <a href="http://koyokesoe.blogspot.com/2008/09/blog-post_16.html">ပုိ႔စ္တစ္ခု</a>ကုိဖတ္ၿပီး ကြန္မန္႔မွာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ လက္ေဆာင္ေပးသြားခဲ့တယ္။ အမွတ္တရ ေရးေပးသြားခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးကုိ မွတ္မွတ္ရရ ေဖာ္ျပေပးခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ တင္ေပးလုိက္တယ္။<br /><br />ညီမငယ္ေရ ဒီေနရာကေန <a href="http://shwepyithu.blogspot.com/2008/09/blog-post_14.html">ရာျပည့္ေက်းဇူးတင္လႊာ</a> ေလးအတြက္ေကာ၊ မွတ္မွတ္ရရ စာမူခ ကဗ်ာေလးအတြက္ေကာ ေက်းဇူးပါဗ်ာလုိ႔ ေျပာပါရေစ....။<br /><br /><blockquote style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;">မပ်က္မလြဲၿပီ</span><br /><span style="font-size: large;">လက္တြဲခ်ည္လို႔</span><br /><span style="font-size: large;">ညီညာႂကြျမန္း</span><br /><span style="font-size: large;">မြန္ျမတ္လမ္းသို႔</span><br /><span style="font-size: large;">သြားခဲ့ၾကသည္</span><br /><span style="font-size: large;">သြားၾကသည္တဲ့</span><br /><span style="font-size: large;">ကူညီကမ္းဆက္</span><br /><span style="font-size: large;">ေရႊလက္မ်ားကို</span><br /><span style="font-size: large;">ရင္၀ယ္ေလးစားမိပါသည္...</span></blockquote><br />(၁၇.၀၉.၀၈ ~ မနက္ ၁း၀၂ နာရီ)<br /><br />အျမဲတမ္းအလွဴေတြ မရပ္မနားလုပ္ေနတဲ့ အစ္ကိုတို႔ေတြကို ေလးစားစိတ္နဲ႔ အစ္ကို႔ကဗ်ာေလးကရတဲ့ Inspiration ေပါင္းၿပီး ဆက္ေရးၾကည့္လိုက္တာပါ။ အားလံုးကို ေလးစားပါတယ္။ အားလံုးအတြက္ ဂုဏ္လည္းယူပါတယ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1283817591451429690?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-75247221054557741842008-09-16T14:34:00.002+06:302008-09-17T13:41:05.165+06:30က်ေနာ္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ၄-၃-၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ေရးခဲ့တာပါ။ အဲဒီေန႔က က်ေနာ့ သမီးေလး ေမြးတဲ့ေန႔ေလ ...။ သမီးေလး နာမည္ကုိ ”ေမသူကုိ”လုိ႔ ေပးထားတယ္ဗ်။ အခုေခတ္အေခၚ Grade-3 (ဒုတိယတန္း)တက္ေနတယ္ေလ။ က်ေနာ္နဲ႔ အက်င့္စ႐ုိက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတူတဲ့ သမီးေလးပါ (ဟဲ ... ဟဲ .. ေၾကာ္ျငာ၀င္တာ :))<br /><br /><span id="fullpost"><br /><b>ခ်စ္ဇနီး သုိ႔</b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/MTK.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://yokesoel.googlepages.com/MTK.jpg" width="158" /></a></div><div style="text-align: right;"></div>မိသားစုဘ၀ေလးအတြက္<br />ခ်စ္သမီးေလးတစ္ေယာက္နဲ႔<br />ကုိယ္တုိ႔ဘ၀ထဲျဖစ္တဲ့ ေန႔ေလးတစ္ရက္<br />အမွတ္တရ ရွိေနေပါ့ကြယ္ ....။<br /><br />မေလးေရ ...<br />ကုိယ့္အတြက္<br />အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ရတနာ<br />သမီးအလွကညာကုိ<br />နာက်င္ျခင္းေ၀ဒနာ ခံစား<br />ခက္ခဲစြာေမြးဖြား (ေပးတဲ့အတြက္)<br />တုိ႔မိသားစုဘ၀ သာယာေအာင္<br />မတူႏုိင္တဲ့ တူႏုိင္မဲ့အရာကုိ<br />ကုိယ္ေလ ေဖြရွာေပးပါ့မယ္(လုိ႔)<br />ဆႏၵျပဳရင္း .....။<br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၄ ရက္၊ မတ္လ၊ ၀၈ (၁၅း၂၀)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7524722105455774184?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-60517045760525523362008-09-16T14:11:00.001+06:302008-09-16T14:33:09.079+06:30မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ခေညာင္းၾကပါေစ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ညီအကုိေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ...။<br /><br />က်ေနာ္တုိ႔ သြားလွဴေနၾက ဧရာ၀တီတုိင္းက “ကြန္ဒုိင္း”ဆုိတဲ့႐ြာကေလးကုိ ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတုိေလးပါ။ သူတုိ႔ကုိ ေပးခဲ့တာပါ။ အမွတ္တရအေနနဲ႔ က်ေနာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚမွာ တင္ထားလုိက္တယ္ ...။ ႐ုတ္တရက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ကေလးပါ။ စိတ္ထဲ ၾကည္ႏႈးတာနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားတာပါ။ ဖတ္ၾကည့္ေပးပါဦး ....။<br /><span id="fullpost"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/atKunDai.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="1" src="http://yokesoel.googlepages.com/atKunDai.jpg" /></a></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6051704576052552336?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-18557973417057835552008-09-13T13:05:00.001+06:302008-09-13T13:17:38.377+06:30ဒါကေတာ့ က်ေနာ့ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ကဗ်ာမဟုတ္ပါ ...။ ႀကိဳက္လြန္းလုိ႔ ကူးယူသိမ္းထားၿပီး ... ကုိယ္ကုိတုိင္ေရးသလုိနဲ႔ ေပးခဲ့တာ ... :)<br /><br />တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာဂတ္ကုိ<br />လြမ္းၾကရေအာင္ မေလးေရ။<br />မင္းရဲ႕အတိတ္၊ အဆိပ္သင့္ ...ည<br />ထုိကာလကုိ<br />အိပ္ခြင့္ထာ၀ရ ေပးလုိက္ပါ။<br />ဒီညေတာ့<br />မင္းရဲ႕အိပ္မက္၊ မင္းရဲ႕ ...အေတြး<br />မင္းရဲ႕ ...ရင္ခြင္၊ သံေယာဇဥ္ေတြၾကားမွာ<br />ကုိယ္႔ကုိ<br />ခုိနားခြင့္ျပဳပါ။<span id="fullpost"><br />ကုိယ့္ရဲ႕ ရင္ခြင္ကေတာ့<br />မင္းျပဳသမွ် နားလည္ျပဖုိ႔အတြက္<br />လွပစြာ ရဲ၀ံ့ေနလိမ့္မည္(မယ္)<br />မင္းမွာ ...<br />နာက်င္စရာေတြ<br />က်န္ရွိေနဦးမယ္ဆုိရင္<br />ကုိယ့္ကုိ လက္ေဆာင္ေပးပါ။<br />မင္းဟာ ...<br />ကုိယ့္ရဲ႕ လေရာင္ေႏြး။<br />မင္းဟာ ...<br />ကုိယ့္ရဲ႕ ေနေရာင္ျခည္။<br />မင္းဟာ ...<br />ကုိယ့္ရဲ႕ ေႏြးေထြးေဖာ္။<br />မင္းဟာ ...<br />ကုိယ့္အတြက္ ....<br />ရာသက္ပန္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲကြယ္။<br /><br />မင္း ...<br />အိပ္မက္ေတြ မက္ေနသလား။<br />ဒါ ...<br />အာ႐ုံမ်ားကုိ လွည့္စားျခင္းျဖစ္တယ္။<br />မင္းရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ<br />လွပေစဖုိ႔<br />ကုိယ့္ရဲ႕ အသည္းႏွလုံးကုိ<br />ေခါင္းအုံးၿပီးအိပ္ပါ။<br />မင္းရဲ႕ ... စကားသံခ်ဳိခ်ဳိေလးေတြကုိ<br />ကုိယ္ ... နားေထာင္ခ်င္ပါတယ္။<br />ကုိယ့္ရဲ႕ စကားသံေတြကုိလည္း<br />မင္း ... ၾကားေယာင္ေနစမ္းပါ။<br /><br />ဒါဟာ ....<br />(ကုိယ့္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း မဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္)<br />မင္းရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္<br />ကုိယ့္ရဲ႕<br />ခ်စ္ျခင္းလက္ေဆာင္ျဖစ္လိမ္႔မယ္။<br />ေပ်ာ္ပါရဲ႕လား ... မေလး<br />ေတြးၾကည့္စမ္းပါကြယ္။<br />ေ၀းလြင့္ျခင္းနဲ႕ မႀကဳံရဖုိ႔<br />မင္း....<br />ဘာဆုေတြ ေတာင္းသလဲ။<br />မင္းရဲ႕<br />ဆုေတာင္းျခင္း ေနာက္ေတာ္ပါးက<br />ကုိယ့္ရဲ႕ တမ္းတျခင္းကေတာ့<br />အနာဂတ္ကုိ လြမ္းဆြတ္ျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္။<br />မင္းနဲ႔ ပတ္သက္မွ<br />ကုိယ္ ...<br />မနက္ျဖန္ကုိ စိတ္၀င္စားခဲ့ၿပီ။<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />မနက္ျဖန္မွာ မ်က္ႏွာသစ္ဖုိ႔<br />မင္းရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြ လုိအပ္တယ္။<br /><br />ေမာင္ ... အလြမ္းဆုံးကေတာ့<br />မေလးရဲ႕<br />မနက္ျဖန္ေတြကုိပါပဲ ....။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1855797341705783555?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-55022077673086690672008-09-13T12:46:00.001+06:302008-09-13T13:01:42.234+06:30ဒီလုိ ကဗ်ာေလးေတြနဲ႔ ေႂကြခဲ့တာဗ် ... အားေပးၾကပါအုံး။<br /><br /><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;"><b>ခ်စ္သူအတြက္</b></span></div><br /><b>ခ်စ္သူအတြက္</b><br />မေမာမပန္း<br />စိတ္႐ႊင္လန္းေအာင္<br />သံစဥ္ခ်ဳိျမ<br />ေတးဂီတႏွင့္<br />ေဖ်ာ္ေျဖသူေလး<br />ျဖစ္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br /><b>ခ်စ္သူအတြက္</b><br />နာဖ်ားမက်န္း<span id="fullpost"><br />စိတ္ပင္ပန္းက<br />နီးကပ္ျပဳစု<br />ေစာင့္ေရွာက္မႈျဖင့္<br />ေခၽြးသိပ္သူေလး<br />ျဖစ္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br /><b>ခ်စ္သူအတြက္</b><br />ေသာကျပည့္လွ်မ္း<br />ခရီးၾကမ္း၀ယ္<br />လုိက္ပါေစာင့္ေရွာက္<br />အားကိုးေလာက္တဲ့<br />ကုိယ္ရံေတာ္ေလး<br />ျဖစ္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br /><b>ခ်စ္သူအတြက္</b><br />ယုယုယယ<br />ၾကင္နာျပလ်က္<br />သစၥာတရား<br />နားလည္ထားတဲ့<br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္<br />ျဖစ္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br /><b>ခ်စ္သူအတြက္</b><br />ခ်စ္စစ္ခ်စ္မွန္<br />ေမတၱာဟန္ကုိ<br />ဖြဲ႕ႏြဲ႕ရသ<br />ၫႊန္းဆုိျပတဲ့<br />ကဗ်ာရွင္ေလး<br />ျဖစ္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br />ရင္ထဲအခ်စ္<br />ေမတၱာစစ္ကုိ<br />ဖြင့္ဟၫႊန္းဆုိ<br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္<br />သိေစလုိ ...။<br /></span><br /><span style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</span><br /><span style="color: #38761d;"> ၁၉၉၅ ပါတ္၀န္းက်င္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5502207767308669067?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-57450034415267933602008-09-12T16:26:00.002+06:302008-09-12T17:22:42.680+06:30ဒီေန႔ .... စိတ္ကူးကမၻာေလးထဲက ညီမငယ္ <a href="http://athayelay.iblogger.org/">ေ၀ေလး</a> က ကုိ႐ုပ္ဆုိး ဘ၀မွာေနထုိင္ဖုိ႔ (၁၀)ရက္ပဲက်န္ေတာ့ရင္ ဘာေတြလုပ္မလဲတဲ့ .... အေမးရွိလာေတာ့လည္း၊ အေျဖရွိရမွာေပါ့ ....။ အသက္ (၃၀)ေက်ာ္လာတဲ့အထိ ဘ၀မွာ ဘာမွ ေရေရရာရာ မလုပ္လာတဲ့လူက (၁၀)ရက္ပဲက်န္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ေျဖဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားရတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကုိလည္း အာဖ်ံကီြး မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ညီငယ္ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/">ရင္တြင္းျဖစ္ေမာင္မ်ဳိး</a> လုိ ေန႔စဥ္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာလည္း မသိဘူး ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ လူေတြ ငယ္က်ေပမယ့္ အရာရာကုိ (ေသျခင္းတရားကုိေတာင္) ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ဆြဲႏုိင္တဲ့ ဒီလုိကေလးေတြကုိ အားက်မိပါရဲ႕ ...။ <br />ကဲ ေအာက္မွာ ဆက္ဖတ္ပါဗ်ာ ...။ အေျဖက နည္းတယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ ရင္ဘတ္ထဲက၊ ႏွလုံးသားထဲက ဆႏၵအတုိင္း ေရးထားတာလုိ႔ နားလည္ၿပီး ဖတ္ေပးၾကပါဗ်ာ ...။<br /><span id="fullpost"><br />မေသခင္ (၁၀)ရက္စလုံး .......... <br />(၁) အေမ႔ဆီသြားၿပီး အေမ႔ရဲ႕ ေပါင္ေပၚမွာ (သို႔မဟုတ္) လက္ေမာင္းေပၚမွာ တေရးေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ သြားအိပ္မယ္။ အေမကုိ နင္းေပး၊ ႏွိပ္ေပးမယ္။ (တခါတရံမွ လုပ္ေပးျဖစ္တဲ့ကိစၥမုိ႔ .. မေသခင္ (၁၀)ရက္လုံး လုပ္ေပးခ်င္တာ။)<br /><br />(၂) ည အိပ္ယာ၀င္တုိင္း က်ေနာ့ရဲ႕ ေနတုိင္းလုပ္ေနက်ျဖစ္တဲ့ ဘုရားဦးတင္ျခင္း (ဘုရားစာ႐ြတ္ၿပီးရွိခုိးတာမဟုတ္) ကိစၥလုပ္မယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုျဖတ္ေျပာပါရေစ ... က်ေနာ္က အရက္ေသာက္ၿပီး အိပ္ယာ၀င္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ဘုရားဦးခ်တယ္ (အနေႏၲာ၊ အနႏၲငါးပါးကုိ ရွိခုိးဦးတင္ပါ၏။ ၇-ရက္သားသမီးမ်ား က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစ ဆုိၿပီးေတာ့ ကန္ေတာ့တယ္။)။ အမ်ဳိးသမီးကေတာင္ နင္ အရက္ေသာက္လာတဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ ဘုရားရွိခုိးတာ စိတ္ထဲဘယ္လုိမွ မေနဘူးလားတဲ့။ (က်ေနာ္ကေတာ့ ဆုိင္တယ္မထင္။ အရက္ေသာက္တာ သက္သပ္၊ ဘုရားရွိခုိးတာ သက္သပ္၊ မဟုတ္ဘူးလားဗ် ...ေနာ့) အဲဒီမွာ တစ္ခုျဖည့္စြက္ၿပီး “ခင္ပြန္းႀကီး (၁၀)ပါးအား ျပစ္မွားမိတဲ့ အျပစ္မ်ားရွိခဲ့ရင္ ရွိခုိး၀န္ခ်ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္”လုိ႔။<br /><br />(၃) အလုပ္ခ်ိန္ၿပီးလုိ႔ အိမ္ျပန္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ အရင္လုိ ေ၀ေလေလမလုပ္ေတာ့ပဲ၊ အိမ္ေစာေစာျပန္မယ္။ က်ေနာ့ရဲ႕ သားလုပ္ခ်င္တာေတြ၊ သမီးလုပ္ခ်င္တာေတြ၊ က်ေနာ့အမ်ဳိးသမီး ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြ အကုန္လုပ္ေပးမယ္။ အေႂကြးဆပ္မယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့ဗ်ာ...။ သားသမီးေတြကုိ ဘ၀ကုိ ဘယ္လုိရင္ဆုိင္ရမယ္၊ ေတြ႕ႀကံဳလာတဲ့ ဒုကၡေတြကုိ ဘယ္လုိေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္ စသျဖင့္ ညတုိင္း ပုိ႔ခ်ခ်က္ေတြ ေပးမယ္...။<br /><i>ပုံမွန္မဟုတ္လုိ႔ အိမ္က ဘာျဖစ္လဲလုိ႔ ေမးလာရင္ေတာ့ ဘယ္လုိေျဖရမယ္မသိ ... :)</i><br /><br />(၄) က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္အေႂကြးေတြကုိ ကုန္ေအာင္ဆပ္မယ္ .. (ဥပမာ ... <b>Buddhist Terms Dictionary</b> ကုိ ၿပီးျပတ္ေအာင္တင္တာမ်ဳိး၊ “ဒုိ႔ျမန္မာျပည္”ဆုိၿပီး ဖြင့္ထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ကုိယ္သိထားတဲ့၊ ကုိယ့္အိမ္မွာ ရွိတဲ့ သမုိင္းစာအုပ္ေတြကုိးကားၿပီး လာဖတ္သူေတြ နည္းနည္းစိတ္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့အထိ တင္ခဲ့မယ္။) အခုေတာ့ ဖြင့္ၿပီးကတည္းက ၀င္ေတာင္ မ၀င္ႏုိင္ေသးဘူး။ :(<br /><br />(၅) အခု သြားေရာက္လွဴဒါန္းေနတဲ့ ႐ြာကေလးမွာ စာၾကည့္တုိက္ (၁)ခု လုပ္ၿပီး၊ ကုိယ့္မွာရွိေနတဲ့ စာအုပ္၊စာတမ္း တခ်ဳိ႕ကုိ သြားထားေပးထားမယ္။ (တခ်ဳိ႕က သားသမီးေတြအတြက္ အေမြ ေပါ့) ဗဟုသုတ ရေစမယ့္ စာအုပ္ကေလးေတြပါ ၀ယ္ၿပီးေတာ့ေပါ့...။<br /><br />(၆) ကဲ ... သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းကေကာ ကုိယ္မေသခင္ (၁၀)ရက္မွာ ကုိယ္က သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဘာလုပ္ေပးေစခ်င္လဲ။ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ကုိယ္ ျဖည့္ဆည္းေပးသြားအုံးမယ္။<br /><br />ဟုတ္ၿပီဗ်ာ ...(၁၀)ရက္ျပည့္လုိ႔ ေသမယ္ဆုိရင္ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးေသခ်င္တာဗ် (နဂုိက ႐ုပ္ဆုိးရတဲ့အထဲ ႐ႈံ႕မဲ့ၿပီး မေသခ်င္ဘူးဗ်)။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိေသမယ္မွန္းမွ မသိတာ ... ဟုတ္ တယ္ ဟုတ္။<br /></span><br /><br />က်ေနာ္လည္း ေအာက္ပါသူငယ္ခ်င္းေတြဆီကေန သိခ်င္တယ္ဗ်ာ...။<br />၁) အေတြးအေရးေကာင္းတဲ့ <a href="http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/">႐ြာသားေလး-၀ိုင္တီယူ</a><br />၂) <a href="http://shwepyithu.blogspot.com/">ေ႐ႊျပည္သူ</a> (အလုပ္အားမွ ေရးေပးပါညီမငယ္...)<br />၃) ညီမငယ္ <a href="http://maymoe.blogspot.com/">ေမမုိး</a><br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၁၂ စက္တင္ဘာ၊ ၀၈ (၁၇း၁၂ မိနစ္)</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5745003441526793360?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-66962951079367689382008-09-12T11:56:00.001+06:302008-09-12T13:22:34.835+06:30သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အီးေမးလ္ကတဆင့္ forward လုပ္ထားတဲ့ “အေတြး အျမင္”ဆုိတာေလးပါ။ ပုိ႕ကတည္းက ဘယ္ reference မွ မပါတဲ့အတြက္ က်ေနာ္လည္း ဒီအတုိင္းတင္လုိက္ပါတယ္။ ေရးထားတဲ့လူကုိ သိရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ား ... ေအာ္ခဲ့ၾကပါအုံး ... စာေရးသူ (သုိ႔) တင္ျပသူရဲ႕ နာမည္ေလး ထုိးေပးခ်င္လုိ႔ပါ ....။<br /><br />ေ၀မွ်တယ္ ... အားေပးပါ....။<br /><span id="fullpost"><br />(၁)<br />သားအဖႏွစ္ဦး လမ္းထြက္ေလ်ာက္ၾကရင္း ၾကယ္ငါးပြင့္ ဟိုတယ္ေရွ႕တြင္ ေနာက္ဆံုးေပၚ ကားတစ္စီး ရပ္ထား သည္ကို ေတြ႔လိုက္သည္။<br />သား...."<b>ဒီလို ကားမ်ဳိး စီးတဲ့ လူက ဗိုက္ထဲမွာ အသိပညာမရွိတဲ့ လူပဲျဖစ္ရမယ္</b>"<br />ဖခင္...."<b>ဒီလို စကားေျပာတဲ့ လူက အိတ္ထဲမွာ ပိုက္ဆံမရွိတဲ့ လူပဲျဖစ္ရမယ္</b>"<br /><br /><i>အရာ၀တၳဳ တစ္ခုေပၚ ၾကည့္တဲ့ ကိုယ့္အျမင္ဟာ ကိုယ့္ရဲ႕အတြင္းစိတ္ သေဘာထား အမွန္ကို ေဖာ္ျပ ေနျပီလား...</i><br /><br />(၂)<br />ညေနစာ စားျပီးေနာက္ အေမႏွင့္သမီးျဖစ္သူက ေနာက္ေဖးတြင္ ပန္းကန္မ်ားကို ေဆးေၾကာေနခဲ့ျပီး သားအဖႏွစ္ဦးက ဧည့္ခန္းတြင္ တီဗီြထိုင္ၾကည့္ေနသည္။ ရုတ္တရက္ ေနာက္ေဖးမွ ပန္းကန္က်ကဲြသံကို ၾကားလိုက္ရျပီး ခဏမွ် တိတ္ဆိတ္သြားခဲ့သည္။<br />သား....."<b>ေမေမေၾကာင့္ က်ကဲြတာျဖစ္ရမယ္</b>"<br />ဖခင္....."<b>သားက ဘယ္လိုလုပ္ သိလဲ</b>"<br />သား.... "<b>ဆဲသံ မၾကားလို႔ ေဖေဖ</b>"<br /><br /><i>တခ်ဳိ႔လူေတြက မတူညီတဲ့ စံထားနဲ႔ ၾကည့္တဲ့ အျမင္ေတြ ကဲြျပား တတ္ၾကတယ္။ တစ္ျခားလူ လုပ္ရင္ အျပစ္ ရွိတယ္.... ကုိယ္လုပ္ ရင္ေတာ့ အျပစ္မရွိဘူး။</i><br /><br />(၃)<br />တစ္ခါက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရွိ ကြ်န္းတစ္ကြ်န္းသို႔ ခရီးသည္မ်ား သြားေရာက္ လည္ပတ္ၾကသည္။ ထိုကြ်န္းရွိ လမ္းမ်ားမွာ အလြန္ဆိုးျပီး ခ်ဳိင့္ခြက္မ်ားျဖင့္ မညီမညာျဖစ္ေနသည္။ လမ္းျပတစ္ဦးက ခရီးသည္မ်ားကို <b>လမ္းမွာ ေက်ာက္ေပါက္ေနသူႏွင့့္ တူသည္</b>ဟု ေျပာဆို ေတာင္းပန္ခဲ့သည္။ အျခားလမ္းျပ တစ္ဦးကမူ <b>"ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခုေလ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းကေတာ့ ဒီနယ္တစ္၀ိုက္မွာ နာမည္ၾကီးတဲ့ ပါးခ်ဳိင့္လမ္းေလးေပါ့"</b> ဟု ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေျပာခဲ့သည္။<br /><br /><i>တူညီတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မွာ မတူညီတဲ့ အျမင္ေၾကာင့္ ကဲြျပားတဲ့ ရလဒ္ကို ခံစားၾကရတယ္။ အေတြး ဆိုတာ ထူးဆန္းတဲ့ အရာတစ္မ်ဳိးပါ။ ကိုယ္ဘယ္လို ေတြးရင္ ဘယ္လို ခံစားရပါတယ္။ အေကာင္း ေတြးရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရျပီး အဆိုးေတြးရင္ ကိုယ္ပဲ ခံစားရပါတယ္။</i><br /><br />(၄)<br />အေပၚက ပံုျပင္ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မွာ ၃တန္းေက်ာင္းသား ကေလးမ်ားကို ဆရာမက ကိုယ့္ဆႏၵ ဟုေသာ စာစီစာကံုး တစ္ပုဒ္ကို ေရးခိုင္းခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္က သူ၏ဆႏၵမွာ <b>မိန္းကေလးတစ္ေယာက္</b>ျဖစ္ရန္ဟု ေရးထားသည္။ ထိုအေျဖကို အေရွ႔တိုင္းရွိ ဆရာမက ဤသို႔ေျပာခဲ့သည္။<br />"<b>ဒီေက်ာင္းသားဟာ ၾကီးပြားမယ့္လူ မဟုတ္ဘူး</b>"<br />သို႔ေသာ္ အေနာက္တိုင္းရွိ ဆရာမ တစ္ဦးက "<b>ဒီေက်ာင္းသားဟာ တစ္ကမာၻလံုးကို အျပံဳးေတြ ျဖန္႔မယ့္ သူျဖစ္တယ္</b>"<br /><br /><i>တခ်ဳိ႔လူေတြက အားေပးမႈကို လိုလားေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ အက်ယ္ မဖြင့္ဆိုခ်င္ၾကဘူး။</i><br /><br />(၅)<br />သူေတာင္းစား "<b>၁၀ က်ပ္ေလာက္ စြန္႔ခဲ့ပါခင္ဗ်ာ</b>"<br />လမ္းေလ်ာက္သူ "<b>ငါးက်ပ္ပဲ ပါတယ္ခင္ဗ်ာ</b>"<br />သူေတာင္းစား "<b>ငါးက်ပ္ကို အေၾကြးမွတ္ထားလိုက္မယ္</b>"<br /><br /><i>တခ်ဳိ႔လူေတြက ရတာနဲ႔တင္ မေရာင့္ရဲတတ္ၾကဘဲ ေလာဘစိတ္က ေက်းဇူးတင္ စိတ္ကို လႊမ္းမိုး သြားတတ္ၾကတယ္။</i><br /><br />(၆)<br />ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး ေရွးေဟာင္းျပတုိက္ တစ္ခုသို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ၾကသည္။<br />မိန္းမျဖစ္သူက ေယာက္်ားအား "<b>ေအာ္...တစ္လမ္းလံုး ေငးလာလို႔ လမ္းေလ်ာက္တာ အဲေလာက္ေႏွးေန တာကိုး</b>"<br /><br /><i>တခ်ဳိ႔လူေတြက ဘ၀လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေျပးေနဖို႔ပဲ သိျပီး လမ္းေဘး ၀ဲယာက လွပတဲ့ အရာေတြကို ခဏေလာက္ရပ္ျပီး ခံစားဖို႔ ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္။</i><br /><br />(၇)<br />မိန္းမျဖစ္သူက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲတြင္ ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ေနသည္။<br />ေယာက္်ားျဖစ္သူက ေဘးမွေန၍ မိန္းမျဖစ္သူအား "<b>ေျဖးေျဖးလုပ္...ဆားထည့္ဦး... ဆီမ်ားသြားျပီ... မီးျပင္းျပန္ျပီ..ငါးကို လွန္လိုက္...ေဟာ္...တူးျပန္ျပီ....ဟာ...အိုး ေစာင္းသြားျပီ</b>" စသည္ျဖင့္ ဆရာလုပ္ေနသည္။<br />"<b>ရွင္ေတာ္ေတာ့...ကြ်န္မထက္ ရွင္ဟင္းခ်က္တတ္လို႔လား</b>"<br />"<b>ေမာင္ထက္ ရွင္မက ဟင္းခ်က္ပိုေတာ္ပါတယ္... ေမာင္ ကားေမာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရွင္မလည္း ေမာင့္ေဘး ကေန အဲလို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေနလို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေအာင္ တမင္ေျပာေနတာပါ</b>"<br /><br /><i>သူ႔ေနရာမွာ ၀င္ခံစားၾကည့္မယ္။ သူ႔႐ႈ႔ေထာင့္ကေန ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ျခားလူကို ကိုယ္ခ်င္းစာ တတ္ဖို႔ ဆိုတာ မခက္ပါဘူး။</i><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6696295107936768938?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-16460121750733460412008-09-06T15:50:00.003+06:302008-09-06T16:21:46.565+06:30ရည္းစားသက္တမ္း (၁)ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ပြဲေလး က်င္းပမယ္ဆုိၿပီး ခ်ိန္းထားတဲ့ေနရာကုိ မေရာက္လာတဲ့အတြက္ ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ .... လြန္ခဲ့ေသာ (၁၃)ႏွစ္ကပါပဲ ...။ ေနာက္ေတာ့မွ သူ မေရာက္လာႏုိင္တာ နယ္ကုိ နာေရးကိစၥ (သူ႔အေမဆုံးလုိ႔ .. အခု က်ေနာ့ ေယာကၡမေပါ့ း) ) ျပန္သြားရတာဆုိတာ သိလုိက္ရတယ္။ အခုတေလာ ေခါင္းထဲက ကဗ်ာအသစ္မထြက္တာရယ္ ... လက္ရာအေဟာင္းေလးေတြကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေ၀မွ်ခ်င္တာနဲ႔ပါ .... ေအာ္ခဲ့ၾကအုံးဗ်ာ ေနာ့...<br /><br /><span id="fullpost"><br /><div style="color: #38761d;"><b>အမွတ္တရ နာက်င္မႈ </b></div><br />ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္<br /><div class="MsoNormal">ေမြးေန႔ပြဲေလးတစ္ခု</div><div class="MsoNormal">ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ က်င္းပမယ္လုိ႔ရည္စူး</div><div class="MsoNormal">ၾကည္ႏႈးလ်က္ေပါ႔ …</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br />ဒါေပမယ့္ …</div><div class="MsoNormal">ကံတရားရဲ႕ ေစစားမႈေၾကာင့္</div><div class="MsoNormal">ႏွလုံးသားတစ္ခုမွာ</div><div class="MsoNormal">ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းတစ္ဖက္</div><div class="MsoNormal">လြမ္းေဆြးျခင္း တစ္၀က္နဲ႔</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><br />အခုေတာ့ …</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal">ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ေမြးေန႔</div><div class="MsoNormal">တိတ္ဆိတ္စြာၿပီးဆုံး</div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt;">ၾသဘာသံ မဖုံးေတာ့ေပ …။</span><br /></span><br /><div class="MsoNormal" style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d;"><b>၁၂၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၉၅ (၂၄း၁၅)မိနစ္<o:p></o:p></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1646012175073346041?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-22906010684686061402008-09-05T13:32:00.002+06:302008-09-05T13:53:06.889+06:30<div style="text-align: justify;">အင္း ... ဒီ ကဗ်ာေလးေတြကုိ တင္မယ္, တင္မယ္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ယူ စဥ္းစားခဲ့ရတယ္။ ခြင့္ေတာင္းေနတာလည္း ပါတာေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၃)ႏွစ္ ... ဟုတ္တယ္ ... အဲဒီေလာက္ေတာင္ ၾကာခဲ့ၿပီ။ က်ေနာ့ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ေနတုန္း ကာလကေလးကေပါ႔ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ေရးေပးခဲ႔တာ (က်န္ေသးတယ္ဗ် း) အသက္ႀကီးမွ ငယ္မႈျပန္တယ္ အေျပာခံရမွာလည္း စုိးေသး (႐ြာသားေလး ... က်ေနာ္ အသက္ အရမ္းႀကီးေနၿပီလား .. ဗ်ာ .. ငယ္ေသးတယ္ ... ဟုတ္လား ... ေက်းဇူးဗ်ာ၊ အခုလုိ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ျပန္ေျဖေပးတဲ့အတြက္ း) OK ဗ်ာ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ေအာ္ခဲ့ၾကဗ်ာ ... အေျခအေနၾကည့္ၿပီးမွ ေနာက္ ကဗ်ာေတြ ထပ္တင္မယ္။ </div><span id="fullpost"><br /><br /><b>၀ီရအၿပံဳး (သုိ႔) ခြန္အား<i></i></b><br /><br />ခ်စ္သူ …<br />မငုိနဲ႔ေတာ့ကြာ<br />မင္းရဲ႕ မ်က္ရည္တစ္စက္ဟာ<br />ငါ႔ရဲ႕ဘ၀တစ္သက္လုိပါပဲ<br />မင္းရဲ႕ ႐ႈိက္သံတစ္ခ်က္ဟာ<br />ငါ႔ရဲ႕ ကမၻာပ်က္သံလုိ႔ ထင္မိတယ္ …။<br /><br />ခ်စ္သူေရ …<br />အားတင္းၿပီး ၿပံဳးစမ္းကြာ<br />မင္းရဲ႕ အၿပံဳးတုိင္းဟာ<br />ငါ့ရဲ႕ ခြန္အားလွဳိင္းေတြပါပဲ<br />မင္းရဲ႕ ႐ႊန္းလဲ့မ်က္လုံးထဲမွာ<br />ငါ႔ရဲ႕ ပန္းတုိင္အဆုံးကုိ ေတြ႕ေနၿပီ …။<br /><br />ခ်စ္သူေရ … ၿပံဳးထားစမ္းကြာ<br />ခေရာင္းလမ္းေတြ ေပ်ာက္ေတာ့မွာပါ<br />ပန္းတုိင္အဆုံးကုိ ေရာက္ေတာ့မွာပါ<br /><br />ကဲ … ခ်စ္သူ<br />မ်က္ရည္သုတ္လုိက္<br />ၿပံဳးမွ ျဖစ္မယ္ …။</span><br /><b><br /><span style="color: #38761d;">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> ၃၀၊ ဇူလုိင္လ၊ ၉၅ (၂၀း၄၅)မိနစ္</span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-2290601068468606140?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-52524810777124610992008-09-04T11:45:00.001+06:302008-09-05T13:50:59.239+06:30<div style="text-align: justify;">ဒီေန႔ အကုိတစ္ေယာက္ဆီက အီးေမးလ္ ပုိ႔လုိက္တယ္။ အေၾကာင္းအရာက စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းသလုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း၊ အခ်ိန္မရဘူးလုိ႔ ေျပာတဲ့လူတုိင္း လုပ္သင့္တဲ့ ကိစၥေလးပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />“တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ သာသနာျပဳရေအာင္”တဲ့။ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) ေရးထားတာေလးကုိ၊ ေဒါက္တာခုိင္မ်ဳိး ႐ုိက္ႏွိပ္ ပူေဇာ္ထားတာပါ။ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ လုပ္လည္း လုပ္သင့္တဲ့ကိစၥေလးပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />က်ေနာ့ ညီအကုိ၊ အမ၊ ႏွမ ဘေလာ့ဂ္ဂါအားလုံးအတြက္ ေ၀မွ်လုိက္ပါတယ္။ PDF ဖုိင္ ေလးပါ။ ေအာက္က လင့္ခ္ေလးမွာ ကူးယူ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။ စာေတြမေပၚရင္လည္း ဆီပုံးမွာ လာေအာ္ေပးပါ။ က်ေနာ္ ေဇာ္ဂ်ီဖြန္႔ နဲ႔ ျပန္႐ုိက္ၿပီး ထပ္တင္ေပးပါ႔မယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><a href="http://yokesoel.googlepages.com/ChangeYourFortuneLuck-1-8-2008_2.pdf">To Download: (တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ သာသနာျပဳရေအာင္)</a> </div><div style="color: #38761d; text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="color: #38761d; text-align: justify;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="text-align: justify;"><b style="color: #38761d;">၀၃၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၀၈ (၁၂း၀၄)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-5252481077712461099?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-1443078408751683452008-09-03T13:42:00.000+06:302008-09-03T13:59:11.648+06:30<div style="text-align: justify;">ဒီေန႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက email ေလးရတယ္။ အဲဒီမွာ သူအႀကိဳက္ဆုံး စာသားဆုိၿပီး ပါလာတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဖတ္ၾကည့္မိၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေ၀မွ်ခ်င္တာနဲ႔ က်ေနာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚတင္ေပးလုိက္တယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ အဂၤလိပ္စာက အေကာင္းႀကီး မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျမန္မာလုိမျပန္ေတာ့ပဲ မူရင္းအတုိင္း တင္ေပးလုိက္တယ္။</div><br /><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;">=================</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"><b>Coffee dream :</b> If life is coffee, then the jobs, money and position in society are the cups. They are just tools to hold and contain life, but the quality of life doesn't change.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;"></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">Sometimes by concentrating only to the cup, we fail to enjoy the coffee in it.</div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: justify;">================= </div><div style="text-align: justify;">၀ါသနာက တားမရတဲ့အတြက္ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကုိေတာ့ ဖ်စ္ၫွစ္ၿပီး ေရးသားတင္ဆက္လုိက္တယ္။ တျခားစီျဖစ္ေနရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ဗ်ာ ....</div><span id="fullpost"><br /><b>ေကာ္ဖီအိပ္မက္ ..</b><br /><br />ဘ၀ဟာ ေကာ္္ဖီ ဆုိပါစုိ႔...။<br /><br />အလုပ္ေတြ၊ ေငြေတြ၊ ရာထူးေတြ<br />ဂုဏ္ပကာသနေတြဟာ<br />ခြက္ေတြ ဆုိပါစုိ႔ ...။<br /><br />သူတုိ႔ဟာ ...<br />ဘ၀ အတြက္<br /><br />တကယ္ဆုိ ..<br />ဘ၀ရဲ႕ အရည္အေသြး<br />တည္တံ့ေစဖုိ႔အတြက္ေတာ့<br />အေထာက္အပံ့ (ပစၥည္း)တစ္ခုသာ ..။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ...<br />ခြက္ကုိသာ အာ႐ုံႏွစ္ခဲ့ရင္ေတာ့<br />ခြက္ထဲက ခ်ဳိၿမိန္တဲ့ ဘ၀<br />မင္းဘယ္လုိ ... ေသာက္သုံးႏုိင္မလဲ...။<br /><br />စဥ္းစားေပါ့ကြာ<br />အတုအေယာင္ေပၚမွာ အာ႐ုံထား<br />မင္း လမ္းသလားခဲ့ရင္ေတာ့<br />ခ်ဳိၿမိန္တဲ့ ဘ၀ ဆုိတာ<br />လက္ရဲ ဇက္ရဲ<br />ဇတ္ကနဲ ယူေသာက္တဲ့<br />လူတစ္ေယာက္အတြက္ ျဖစ္သြားမယ္ ....။<br /></span><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၀၃၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၀၈ (၁၃း၂၅)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-144307840875168345?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-47367167885311734902008-09-01T15:10:00.004+06:302008-09-01T16:13:28.418+06:30အင္း ေမာင္မ်ဳိးေလးေကာင္းမႈ အေၾကာင္းျပဳၿပီးေတာ့ အသက္ႀကီးကာမွ ကုိယ့္အထုတ္ ကုိယ္ျဖည္ျပရတာ ရွက္စရာေတာ့အေကာင္းသား၊ အုိ ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ... ေပါက္တဲ့နဖူး မထူးေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး ကုိ႐ုပ္ဆုိးရဲ႕ အထၳဳပတၱိအား သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဖတ္႐ႈၾကပါကုန္ေလာ့ ...<br /><span id="fullpost"><br />ကိုယ့္နာမည္------------- <span style="color: #38761d;">႐ုပ္ဆုိး</span><br /><br />ကိုယ္႔ကို သူငယ္ခ်င္းေတြကဒီလိုေခၚတယ္ -------------- <span style="color: #38761d;">လာအုံး ... အ႐ုိးဆုပ္ … အ႐ုပ္ဆုိး</span><br /><br />ဒီမွာေနတယ္------------- <span style="color: #38761d;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတဲ့ ဟုိႏုိင္ငံ</span><br /><br />အလုပ္အကိုင္ ------- <span style="color: #38761d;">ကြန္ပ်ဴတာတစ္စုံႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ဂင္းေသာအလုပ္</span><br /><br />ကိုယ္႔ဆီဖုန္းဆက္ခ်င္ရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">မဖုန္းပဲ ဆက္ရင္ ပုိျမင္ရတာေပါ့ဟ</span><br /><br />(ကိုယ္႔ရဲ႕အၾကိဳက္ဆံုးေတြက)<br /><br />အေရာင္ဆိုရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">အျပာ၊ အနက္</span><br /><br />အ၀တ္အစားဆိုရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">အရွက္လုံေစတဲ့ ဟာ မွန္သမွ်</span><br /><br />အစားအစာဆိုရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">ဗုိက္၀တာမွန္သမွ်</span><br /><br />ပစၥည္းဆိုရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">ဟုိပစၥည္းကုိ ႀကိဳက္တယ္ :D</span><br style="color: #38761d;" /> <br />သီခ်င္းဆိုရင္ ---------- <span style="color: #38761d;">မာမာေအးႏွင့္ Van Helen (သုိ႔) တံြေတးသိန္းတန္ႏွင့္ Jenifer Lopez စုံတြဲသီခ်င္းမ်ား</span><br /><br />စာေရးဆရာ ---------- <span style="color: #38761d;">အင္း … ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အားလံုးရဲ႕ စာေပမ်ား</span><br style="color: #38761d;" /> <br />စာအုပ္ ----------- <span style="color: #38761d;">အင္း .. ေခါင္းအုံးၿပီး အိပ္လုိ႔ရတဲ့ စာအုပ္ဆုိဒ္ဆုိ ပုိသေဘာက်တယ္။</span><br style="color: #38761d;" /> <br />Life style ---------- <span style="color: #38761d;">ျဖစ္ကတတ္ဆန္းေနတတ္တဲ့စတုိင္၊ ၿဗဲလရမ္းစတုိင္</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕၀ါသနာ ---------- <span style="color: #38761d;">အင္း … ေမ႔ေတာင္ေနၿပီ၊ အိမ္ျပန္ၿပီး မိန္းမကုိ ျပန္ေမးၾကည့္ဦးမယ္။</span><br /><br />အလိုခ်င္ဆံုးလက္ေဆာင္ ---------- <span style="color: #38761d;">လက္ထိပ္ႏွင့္ ကားျပာႀကီးမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူက ---------- <span style="color: #38761d;">မင္းေပါ့ကြယ္ …</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕ အေလးစားဆံုးသူက ---------- <span style="color: #38761d;">ဟ … အေလးေတာ့ မစားပါရေစနဲ႔၊ သြားမေကာင္းလုိ႔ပါ …။</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕ အခ်စ္္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းက ---------- <span style="color: #38761d;">သူငယ္ခ်င္းမွန္သမွ် ကုိယ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးပဲ။ မခြဲျခားပါဘူးကြယ္။</span><br /><br />ကုိယ္႔ကို အမ်ားဆံုးနားလည္မွဳေပးႏိုင္သူက ---------- <span style="color: #38761d;">က်ေနာ့ မိန္းမ ေပါ့ဗ်၊ ေမးစရာလုိေသးလုိ႔လား။</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕ အမုန္းဆံုးသူက ---------- <span style="color: #38761d;">အမုန္းကုိ ေပါင္ထားတာ ျပန္မေရြးႏုိင္လုိ႔ ဆုံးသြားၿပီ …. :)</span><br /><br />ရင္အခုန္ဆံုးအခ်ိန္ ---------- <span style="color: #38761d;">ခုန္ဆြ၊ ခုန္ဆြ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ဗ်ာ …။</span><br /><br />အေၾကာက္ဆံုးအခ်ိန္ ---------- <span style="color: #38761d;">အရက္မူးၿပီး အိမ္ျပန္လုိ႔၊ တံခါး၀မွာ မိန္းမကုိ ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္ (ဂယ္ေျပာတာ)</span><br /><br />အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ ---------- <span style="color: #38761d;">လခ ထုတ္လုိ႔ ႀကိဳတင္ထုတ္ထားတာေတြကုိ မျဖတ္တဲ့အခ်ိန္</span><br /><br />အမွတ္တရေန႔ ---------- <span style="color: #38761d;">၁၄ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၉၉၉ (က်ေနာ္ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔ေပါ့…) အဲဒီလုိမ်ဳိး ထပ္ေဆာင္ခ်င္လုိက္တာ…. း-)</span><br /><br />ဆုေတာင္းတုိင္းသာျပည္႔မယ္ဆိုရင္ေတာင္းမဲ႔ဆု ---------- <span style="color: #38761d;">ဟုိမွာ ပုထုိး ျပည့္လိမ္႔ႏုိးနဲ႔၊ ဆုမ်ဳိးတစ္ရာ ေတာင္းခဲ့ပါသည္။ ဒီမွာ ပုထုိး ျပည့္လိမ္႔ႏုိးနဲ႔ ဆုမ်ဳိးတစ္ရာ ေတာင္းခဲ့ပါသည္။ ဆုေတာင္းတုိင္းတာ ျပည့္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္မွာ မ်က္ရည္ ရွိအံ့နည္း … တဲ့။ ကဲ ေတာင္းေတာ့၀ူး။</span><br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">ဘုရားကေပးတဲ့ ဆုလဒ္လား၊ ငါ့ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ မထုိက္တန္ (အငဲ သီခ်င္းေလ…)</span><br /><br />အမုန္းဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">မမုန္းဘူးေတာ့၊ မသိဘူးဗ်…။</span><br style="color: #38761d;" /> <br />အလြမ္းဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">အားတာနဲ႔ ေခါင္းထဲကုိ ေရာက္လာတဲ့ ဟာတစ္ခု</span><br style="color: #38761d;" /> <br />သံေယာဇဥ္ဆိုတာ---------- <span style="color: #38761d;">ဟ … ဘာလက္နက္နဲ႔ ျဖတ္ရမွန္းမသိတဲ့ ဟာ တစ္ခုဗ်။</span><br /><br />ဘ၀ဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">တုိက္ပြဲ ….၊ ခယ္မ ဆုိတာ လုိက္ပြဲတဲ႔ (ဘယ္က စာဆုိ စပ္သြားမွန္းမသိပါဘူးဗ်ာ…တကယ္)</span><br /><br />သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">မေကာင္းဘူး၊ အသံေသး အသံေၾကာင္နဲ႔။ အဲဒါေၾကာင့္ သူနဲ႔ သီခ်င္း လုိက္မဆုိေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားတယ္။</span><br /><br />ခ်စ္သူဆိုတာ ---------- <span style="color: #38761d;">ဟာဗ်ာ … ကုိယ့္ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကုိ ျဖဳန္းတီးပစ္တဲ့ လူေပါ့။</span><br /><br />ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုဒီလိုထင္တယ္ ---------- <span style="color: #38761d;">ဟုိလုိ ထင္ရင္ ပုိေကာင္းမယ္ဗ်။</span><br /><br />ကိုယ္႔ရဲ႕လက္ဆြဲေဆာင္ပုဒ္က ---------- <span style="color: #38761d;">၀ ၀ စား၊ ေ၀း ေ၀း ေန</span><br /><br />အေျပာခ်င္ဆံုးစကားတစ္ခြန္း ---------- <span style="color: #38761d;">ေတာ္ၿပီကြာ၊ ႐ုိက္ရတာ လက္ေညာင္းတယ္။</span><br /><br /><br />ေအာက္ေဖာ္ျပပါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဆက္ျပီး ဒုကၡခံလုိက္ၾကပါဦးကြယ္ …<br /><br />၁။ <a href="http://shwepyithu.blogspot.com/">ေ႐ႊျပည္သူ</a><br />၂။ <a href="http://ywartharlay-ytu.blogspot.com/">႐ြာသားေလး ၀ုိင္တီယူ</a><br />၃။ <a href="http://soethawn.blogspot.com/">ေမာင္ဆုိးသြမ္း</a> <br />၄။ <a href="http://maymoe.blogspot.com/">ေမမုိး</a><br />၅။ <a href="http://mhyawlintchin.blogspot.com/">ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း</a><br /><br /><br />ေရးၾကေပအုံးေတာ့ဗ်ာ ….။ အလွည့္က် မႏြဲ႕စတမ္းေပါ့…။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4736716788531173490?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-60518875106176175452008-08-31T15:27:00.003+06:302008-09-01T13:44:07.620+06:30ကေလးငယ္ ... မင္းရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္အတုိင္း မင္း ေလွ်ာက္ပါ။ မင္း စိတ္ထဲ ငါ့ကုိ မုန္းတီးေနမယ္ ဆုိရင္ေတာင္ မင္း .... မျမင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္၊ မုန္းတီးေနမယ္ ဆုိရင္ေတာင္ ... ငါ ေက်နပ္တယ္။ အျဖဴေရာင္ကုိ အေရာင္ စြန္းထင္ေစခဲ့တဲ့ ငါ႔ ကုိယ္ငါ နာက်ည္းေနတယ္ဆုိတာ မင္းသိခဲ့ရင္ ... ငါ ေက်နပ္တယ္ ...။<br /><span id="fullpost"><br />မင္းမသိပါဘူး<br />ငါေၾကကြဲေနတာကုိေလ …<br /><br />ငါ, မင္းကုိ ခ်စ္ခဲ့တာ<br />ငါ, မင္းကုိ သံေယာဇဥ္တြယ္ခဲ့တာ<br />ငါ, မင္းကုိ ျမတ္ႏုိးခဲ့တာ<br /><br />အရာရာအားလုံးကုိ<br />မင္း, ဘယ္လုိ ႐ႈျမင္ခဲ့သလဲ …<br /><br />အျဖဴေရာင္ ႏွလုံးသားတစ္ခုကုိ<br />မင္း, မျမင္ႏုိင္ခဲ့တာေတာ့<br />ငါ, အေၾကကြဲဆုံးပါ<br /><br />အခ်စ္မွာ …<br />သံေယာဇဥ္မွာ …<br />ျမတ္ႏုိးမႈအတုိင္းအတာမွာ …<br />ဘယ္ စံႏႈံးကုိ မင္း အသုံးျပဳခဲ့သလဲ …<br />ငါ မသိႏုိင္ခဲ့ဘူးကြယ္…<br /><br />ငါ, ေသခ်ာေျပာႏုိင္တာ <br />တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္<br />ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္<br />ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုမွာ<br />ရာဂနဲ႔ မင္းကုိ မပတ္သက္ခဲ့သလုိ<br />အျဖဴေရာင္ေတြခ်ည္းေပးခဲ့တာကုိ<br />မင္း, ယုံၾကည္ခဲ့သင့္တယ္…။<br /><br />ငါ့မ်က္လုံးက အရိပ္အေရာင္ေတြကုိ<br />မင္း ဖတ္တတ္ဖုိ႔အတြက္<br />မင္း … ငယ္လြန္းပါတယ္ ကေလးရယ္<br /><br />ငါ …. အရာအားလုံး<br />မင္းအတြက္ေပါ႔<br />ဟုတ္ပါတယ္ … မင္းအတြက္ေပါ႔ …<br />သန္႔ရွင္းျခင္း၊ စင္ၾကယ္ျခင္း ျဖဴစင္ျခင္း …<br /><br />အုိကြာ …<br /><br />မင္းစံနဲ႔ မင္း ဆုံးျဖတ္ေတာ့ကြာ<br /><br />ငါမူးေနတယ္ …<br /><br />အရာအားလုံးအတြက္ ...<br />မင္းထင္တဲ့ ..<br />ငါ, မုိက္မဲျခင္းလုိ႔ ယူဆတဲ့<br />အရာအားလုံးအတြက္<br />မင္းဆီက ဘာကုိမွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့<br />ေတာင္းပန္ဖုိ႔လည္း စိတ္မကူးခဲ့<br />ငါမမွားဖူး ထင္ခဲ့လုိ႔ေပါ့…)<br /><br />မင္း …. ေပ်ာ္ပါ၊ ၾကည္ႏႈးပါ၊ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ပါ …<br /><br />ငါ, ေက်နပ္ေနမယ္ …<br /><br />ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့<br /><br />(ဘာကုိမွ) ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့<br />ငါ့ရဲ႕ မင္းအေပၚထားခဲ့တဲ့<br />မင္း အနာဂါတ္အတြက္<br />ယုံၾကည္ခ်က္တစ္ခုကို<br />စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့မင္းကုိ …<br /><br />ငါေလ … ငါ<br /><br />ေသာကေတြ မေပးခ်င္ေတာ့ဘူးကြယ္ …။<br /><br /><b style="color: #38761d;"> ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၃၁၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၀၈ (၁၅း၃၀) မိနစ္</b><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6051887510617617545?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-48698232910480505302008-08-31T14:17:00.001+06:302008-08-31T14:30:01.737+06:30က်ေနာ့ရဲ႕ online ညီမေတြျဖစ္တဲ့ နႏၵာ နဲ႔ သႏၲာ ဆုိတဲ့ ညီမ (၂) ေယာက္ စိတ္ညစ္ေနတုန္းက ေရးေပးဖူးတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ဖတ္ၾကည့္၊ ခံစားေပးေပါ့ဗ်ာ ....။<br /><br /><b style="color: #38761d;">+ - + - + - + - + - + - + - + - + - +</b><br /><br />La vie n'est pas en rose.*<br />“ဘ၀ဟာ ပန္းခင္းလမ္းမဟုတ္ဖူး” တဲ့<br /><br />ပန္းခင္းလမ္းတုိင္း ေလွ်ာက္ရလြယ္သလား...<br /><br />ခင္းထားတဲ့ ပန္းရနံ႔ကို မခံႏုိင္လုိ႔<br />ကုေဋရွစ္ဆယ္ သူေဌးသားေတာင္<br />ဘ၀ပ်က္ေသးတာပဲ...<br /><br />စိတ္ပ်က္မႈေတြ ႀကံဳရင္လည္း<br />ႀကံ့ႀကံ့ ခံႏုိင္ရမယ္ေလ<br />ဒါမွ ...<br />ပန္းရနံ႔ကုိ ခံႏုိင္မွာေပါ့ ...။<br /><br /><i style="color: red;">* ျပင္သစ္ စကားပုံေလးပါ။</i><br /><br /><div style="color: #38761d;"><b>ကုိ႐ုပ္ဆုိး</b></div><div style="color: #38761d;"><b>၁၈၊ ဇြန္လ၊ ၀၈ (၁၈း၀၂)မိနစ္</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4869823291048050530?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-66412193005230271942008-08-30T13:07:00.001+06:302008-08-30T13:42:48.905+06:30<div style="text-align: justify;">က်ေနာ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသားတုန္းက ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ တေန႔ သူ႕ဆီကေန ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ရတယ္။ က်ေနာ္ ႀကိဳက္လြန္းအားႀကီးလုိ႔ သိမ္းထားပါရေစဆုိၿပီး ေတာင္းထားတာ အခုဆုိရင္ အဲဒီ ကဗ်ာေလးရဲ႕သက္တမ္းဟာ (၁၄)ႏွစ္ေလာက္ ရွိေတာ့မယ္ :) ေဟာင္းေနေပမယ့္ ေကာင္းေနဆဲပါ အဟဲ ...။ အဲဒီထဲမွာ တစ္ပုိဒ္ကုိေတာ့ ေခတ္နဲ႔ညီေအာင္ က်ေနာ္ျပင္ထားတယ္။ တခါက အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ျပန္ဆုံေတာ့ ခြင့္ေတာင္းလုိက္ပါေသးတယ္။ “သူငယ္ခ်င္းတဲ့ ... အခုထိ မွတ္မွတ္ရရ သိမ္းထားတာကုိက ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့။ ဘ၀အေမာမွာ ေရစုန္ေမွ်ာေနေတာ့ ကဗ်ာဆုိတာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတဲ့ လမ္းကေလးတခုအျဖစ္နဲ႔ပဲ က်န္ခဲ့ၿပီတဲ့.....။ မင္း ႀကိဳက္သလုိျပင္ၿပီး၊ အသုံးျပဳပါ”ဆုိတာနဲ႔ က်ေနာ့ဘေလာ့ဂ္မွ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ တင္ေပးလုိက္တယ္။ ဒီလုိ အစခ်ီထားေပမယ့္ ကဗ်ာေလးက .... (အင္း) ဖတ္ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ ...။</div><span id="fullpost"><br /><div style="text-align: justify;">က်ေနာ္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ အရည္အခ်င္းမ်ဳိးရွိေသာ မိန္းမလွေလးတစ္ေယာက္ အလုိရွိေနပါသ၍ အရည္အခ်င္း ျပည့္မီသူမ်ား လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားႏုိင္ပါသည္။</div><br />ဥစၥာလည္းေပါ ႐ုပ္လည္းေခ်ာ<br />သေဘာေကာင္းသူ ျဖစ္ရမည္ ...။<br /><br />ေစ်းနားနီးနီး ေက်ာင္းနီးနီး<br />တုိက္ႀကီးႀကီးလည္း ရွိရမည္ ...။<br /><br />ဟုိနား ဒီနား ခရီးသြား<br />ကုိယ္ပုိင္ကားလည္း ရွိရမည္ ...။<br /><br />ဟုိဆက္ ဒီဆက္ ဖီလင္တက္မယ့္<br />ဟန္းဖုံးေလးလည္း ရွိရမည္ ...။<br /><br />ကုိယ္၏ ဆႏၵ လုိသမွ်<br />ေခါင္းၿငိမ္႔ႏုိင္သူ ျဖစ္ရမည္ ...။<br /><br />အထက္ပါအခ်က္ မပ်က္ကြက္မွ<br />သူမလုိ လူကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား ေပးႏုိင္မည္ ...။<br /><br /><b><span style="color: #38761d;"> အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀သုိ႔ အမွတ္တယ ျပန္လည္တမ္းတမိလွ်က္ ... ကုိ႐ုပ္ဆုိး</span></b><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6641219300523027194?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-45069812772410232722008-08-28T15:48:00.005+06:302008-09-01T13:47:56.819+06:30ညီမငယ္ တစ္ေယာက္ကုိ ေရးေပးဖူးတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ စာအုပ္ေတြရွင္းရင္း အၾကမ္းျခစ္ထားတဲ့ စာ႐ြက္အပုိင္းအစေလးေတြ႔တာနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေပၚ တင္ခ်င္စိတ္ေလးျဖစ္လာလုိ႔။ အဆုံးသတ္အပုိင္းေလးကုိ မေတြ႔ေတာ့ နည္းနည္းစဥ္းစားၿပီးေတာ့ အဆုံးသတ္ထားတယ္။ အသက္ႀကီးလာေတာ့ ဦးေဏွာက္က သိပ္မေကာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကုိယ္ ကုိယ္တုိင္ေရးထားတဲ့ကဗ်ာကုိေတာင္ စဥ္းစားလုိ႔မရေတာ့ဘူး ... ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လဲ .... ျပန္ျပင္ၿပီး ဆုံးေအာင္ ေရးေပးလုိက္တယ္ ...။ ေခါင္းစဥ္လည္း မရွိပါဘူး .... အဲဒီ ညီမငယ္ရဲ႕ မွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးမွာ ေရးေပးျဖစ္တာေလးပါ ...။ သူ႔ဆီမွာလည္း အခုေလာက္ဆုိ မရွိေတာ့ေလာက္ဘူး ထင္ပါရဲ႕ ... :(<br /><br />+ - + - + - + - + - + - + - + - + - + - +<br /><br /><span style="color: red;">........၊ အစ ၊.........</span><br />“ဘ၀”ဟုတ္တယ္<br />စာလုံး ႏွစ္လုံး ထဲပါ<br />ဖြင့္ဆုိခ်က္ကေတာ့ ႐ႈပ္တယ္ ...။<br /><br /><span style="color: red;">.......၊ အေျခအေန ၊.......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />အေမာ ေကာ<br />အေသာ ေကာ<br />ေရာေႏွာေနတတ္တယ္ ...။<br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: red;">.......၊ အင္အား ၊.......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />ရင္ဆုိင္ ၀ံ့တာေကာ၊ မ၀ံ့တာေကာ<br />အမ်ားအျပားပဲ ...။<br /><br /><span style="color: red;">.......၊ လူေတြ ၊.......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />လက္ဆြဲထူတဲ့ လူေကာ<br />၀ါးလုံးထုိးတဲ့ လူေကာ<br />ဘီးတပ္ေပးတဲ့ လူေကာ<br />အားေပးတဲ့ လူေကာ<br />အစုံအလင္ပါပဲ ...။<br /><br /><span style="color: red;">.........၊ စိတ္ ၊.......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />စိတ္ပ်က္တာေကာ<br />စိတ္ညစ္တာေကာ<br />စိတ္ဓါတ္က်တာေကာ<br />ႀကဳံရမွာပဲ ...။<br /><br /><span style="color: red;">........၊ ဆႏၵ ၊.........</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />ရင္ထဲကအစုိင္အခဲကုိ<br />ဖြင့္ခ်င္တာေကာ<br />သိမ္းခ်င္တာေကာ<br />အန္ထုတ္ခ်င္တာေကာ<br />အကုန္လုံးရွိမွာပဲ ....။<br /><br /><span style="color: red;">........၊ မ်က္ရည္ ၊.......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />စုိ႔႐ုံေလးေကာ<br />၀ဲ႐ုံေလးေကာ<br />တ႐ႈိက္မက္မက္ေကာ<br />ခမ္းတဲ့အထိေကာ<br />ထုတ္ျပၾကရမွာပဲ ...။<br /><br /><span style="color: red;">........၊ ေပါက္ကြဲမႈ ၊........</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />တခါတရံ<br />နံရံေတြေကာ<br />ဖန္ခြက္ေတြေကာ<br />က်ဳိးလြယ္တာေတြေကာ<br />ကဲြရွလြယ္တာေတြေကာ<br />တန္ဖုိးႀကီးတာေတြေကာ<br />တန္ဖုိးမဲ့တာေတြေကာ<br />ဓားစာခံ ျဖစ္ဖူးမွာပဲ ...။<br /><br /><span style="color: red;">........၊ ခရီးလမ္း ၊......</span><br />“ဘ၀”မွာ<br />လက္ခုပ္သံ ၾကားထဲမွာေကာ<br />ေတာက္ေခါက္သံ ၾကားထဲမွာေကာ<br />စိတ္ၿငိမ္စြာနဲ႔ေကာ<br />စိတ္လႈပ္ရွားစြာနဲ႔ေကာ<br />ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူး၊ ေလွ်ာက္ရဦးမွာပဲ ...။<br /><br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ ....<br />“ဘ၀”ဆုိတာ<br />လူရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာရင္ေတာ့<br />ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့လုိ႔<br />ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ျဖတ္ဖုိ႔ကေတာ့<br />ကုိယ့္တာ၀န္ပဲေလ ...။<br /><br /><br /><b style="color: #38761d;"> ကုိ႐ုပ္ဆုိး<br />၂၈ ၾသဂုတ္လ၊ ၀၈ (၁၆း၁၅)မိနစ္</b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-4506981277241023272?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-75343901910714228662008-08-22T17:49:00.004+06:302008-08-22T18:06:18.598+06:30မေန႔ညက က်ေနာ္ အရွင္လတ္လတ္ နတ္ျပည္ေရာက္သြားတယ္ဗ်။ က်ေနာ့ေဘးနားမွာလည္း ေကာင္မေလး ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ အုိ…. မ်ားတာမွ ဘယ္လုိမ်ားသလဲဆုိေတာ့ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံထဲ ေရာက္သြားသလုိ၊ ေဆးလိပ္ခုံထဲ ေရာက္သြားသလုိ၊ မိန္းကေလးေက်ာင္းထဲ ေရာက္သြားသလုိ …. အဲဒီလုိကုိ …. မေခ်ာအမ်ား ကုိယ္အခန္႔သား ဆုိသလုိေပါ့ဗ်ာ ။<br /><br />သူတုိ႔ဆီက ရနံ႔ေလးေတြကလည္း ေမၿမိဳ႕ ႐ုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ (ယၡဳ ကန္ေတာ္ႀကီး အမ်ဳိးသားဥယ်ာဥ္) ထဲေရာက္သြားသလုိ၊ ျပင္သစ္ျပည္က<span id="fullpost">ေရေမႊးနန္းေတာ္ထဲပဲ ေရာက္သြားသလုိ၊ ညေစ်းတန္းက ပန္းေသးေခါက္ဆြဲဆုိင္ပဲ ေရာက္သြားသလုိ … ေမႊးခ်က္ဗ်ာ … လြန္ေရာ….။<br /><br />မီးေရာင္ေတြ တထိန္ထိန္၊ ဓါတ္ပုံေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္နဲ႔၊ ၀ုိင္းလာလုိက္တဲ့ သတင္းေထာက္ေတြကုိလည္း ကာရံေပးေနတဲ့ ကုိယ္ရံေတာ္ေတြကအျပည့္၊ ဒီလုိအျဖစ္အပ်က္ဆုိရင္ မဟုတ္ေသးပါဘူးဟ ဆုိၿပီး ကုိယ့္ေပါင္ ကုိယ္ျပန္ဆိတ္ၾကည့္ေတာ့မွ အားလားလားးးးးးးးးး အိပ္မက္ကုိးဗ်။ ဘယ္ရမလဲ ဒီလုိ အိပ္မက္မ်ဳိးေတာ့ ဘယ္အလြတ္ခံႏုိင္မလဲ။ ဇြတ္ႀကိတ္မွိတ္ၿပီးေတာ့ကုိ ဆက္မက္တာ။<br /><br />လာၿပီ … လာၿပီ …။<br /><br />မေ႐ႊေခ်ာတစ္ေယာက္ …. မတ္ခြက္ႀကီးကုိင္လုိ႔ (အဲေလ) မုိက္ခြက္ႀကီးကုိင္လုိ႔။ “ကုိ႐ုပ္ဆုိး” ကုိ ဗ်ဴးခ်င္လုိ႔ပါ ရွင္တဲ့…. <br /><br />က်ေနာ္ကလည္း ဘာရမလဲ …. ဗ်ဴးပါဗ်ာ … ဗ်ဴးပါ … အဗ်ဴးခံခ်င္ေနတာၾကာလွၿပီေပါ့ ….။<br /><br />ဒါေပမယ့္ စေျပာကတည္းကုိက တလြဲ … ကုိ႐ုပ္ဆုိးက ႐ုပ္အရမ္းဆုိးတယ္ေနာ္တဲ့။ သြား, နင္ ငါ့အနားမလာနဲ႔ သြား … ေအာ္ေငါက္ပစ္လုိက္တယ္။ ဘယ္ရမလဲ။ ဒီလုိ ဒဲ့ဒုိးႀကီးေျပာတာေတာ့ ဘယ္ခံလိမ္႔မတုန္း။<br /><br />ေဟာ … လာျပန္ၿပီ ေနာက္ မေခ်ာ တစ္ေယာက္။ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေဘးနားက အခ်စ္ကေလးေတြနဲ႔ ရီၿဖဲၿဖဲ လုပ္ေနလုိက္တာေပါ့။<br /><br />သူေလးက စကားစလာတယ္ …. ကုိ႐ုပ္ဆုိး ဆုိလုိ႔၊ ႐ုပ္ဆုိးလိမ္႔မယ္ထင္ေနတာ။ ဒုိ႔ အကုိက ခန္႔ေခ်ာႀကီးေနာ္တဲ့။ အင္း … ဒီေကာင္မေလး လူမႈေရးမဆုိးဘူးဟ။ အလုိက္သိတယ္။ အဗ်ဴးခံလုိက္မွ ….<br /><br />အကုိ တဲ့<br /><br />အကုိ … ဘယ္သူ႔ ၀တၴဳေတြ အဖတ္မ်ားလည္းတဲ့ …။ ႏုိကုိဥဇူးဇင္လား …၊ ေစာျပည့္အာပလာ လားတဲ့။<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ …. အကုိက <b style="color: #274e13;">ေ႐ႊျပည္သူ</b>ရဲ႕ ၀တၳဳေတြပဲဖတ္တာလုိ႔။<br /><br />ထပ္ေမးေသးတယ္ ….။ အကုိ … ဘယ္အေကာင္ေလးေတြကုိ အခ်စ္ဆုံးလည္းတဲ့ …။ ယံုေလးေတြလား၊ ပူးေလးေတြလား၊ ဟံဆာေလးေတြလားတဲ့။<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … အကုိက “<b><span style="color: #274e13;">ဇင္ေယာ္</span></b>”ေလးပဲ ခ်စ္တာလုိ႔။<br /><br />ဒါဆုိ … အကုိ အခုလုိ ေအာင္ျမင္ေနတာေကာ ဘယ္သုူ႕ ဒႆနေတြကို မွီျငမ္းလုိ႔လည္းတဲ့ …။ ေဒးကာနက္ဂ်ီလား …၊ ေဖျမင့္လား တဲ့…<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … အကုိက <b><span style="color: #274e13;">ရီပါတ္ဗလစ္</span></b> ရဲ႕ ဒႆနေတြကုိ မွီျငမ္းတာလုိ႔။<br /><br />သူေလးက စကားေၾကာ ဒီလုိရွည္ေသးတယ္ …. အကုိ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့အခါ ဘယ္ဒါ႐ုိက္တာ ကားေတြကုိ အၾကည့္အမ်ားဆုံးလည္းတဲ့ … မီးပြားရဲ႕ ႐ုိက္ခ်က္လား … ၊ စတီဗင္ ဆာလာဖတ္လား တဲ့။<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … <b><span style="color: #274e13;">ေမာင္မ်ဳိး ရဲ႕ ရင္တြင္းျဖစ္</span></b>ေလးေတြကိုပဲ ၾကည့္တာလုိ႔ …<br /><br />အထြန္႔တက္ေသးတယ္ ဒီလုိေလ … ဘယ္ ရာသီဥတုကုိ အႀကိဳက္ဆုံးလည္းတဲ့ … ေႏြဦးလား၊ ေလ႐ူးလား၊ ေဆာင္းဦး႐ြက္ေႂကြ ခ်စ္သက္ေသလားတဲ့ ….<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … <b><span style="color: #274e13;">ေမ</span></b> လ မွာ ႐ြာတဲ့ <b><span style="color: #274e13;">မုိး </span></b>လုိ႔ ဒါမွမဟုတ္ရင္ <b><span style="color: #274e13;">ႏွင္းစက္မုိး</span></b> လုိ႔…. ရဲရဲႀကီးေပါ့ ေျဖလုိက္တယ္။<br /><br />ကမၻာေလာကႀကီးမွာ အကုိအႀကိဳက္ဆုံးကတဲ့ …. ပီဇာလား၊ နီနာလား၊ ပလီပလာ လားတဲ့ ….<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … <b style="color: #274e13;">စိတ္ကူးကမၻာေလး</b> ပါ …<br /><br />ေနာက္ၿပီးေတာ့ေလ … သူမက ေလရွည္ေသးတယ္ … ရသ ေတြထဲမွာ ဘယ္ရသကုိ အႀကိဳက္ဆုံးလည္းတဲ့ … ၀ီရ လား …၊ ဟာသ လား၊ ဘယ လား .... တဲ့<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … <b style="color: #274e13;">ဓမၼရသ</b> ကုိ အႏွစ္သက္ဆုံးပါကြယ္ လုိ႔ …<br /><br />ေနာက္ဆုံးတစ္ခြန္းေမးမယ္ေနာ္တဲ့ … ဟတ္ကဲ့လုိ႔ ေျဖသံမဆုံးေသးဘူး ….<br /><br />အကုိက ဘယ္လုိ လူေနမႈပုံစံကုိ အႀကိဳက္ဆုံးလည္းတဲ့ … ၿမိဳ႕သားစတုိင္လား၊ ၿဂိဳလ္သားစတုိင္လား …<br /><br />အုိ မဟုတ္တာ … အကုိက <b style="color: #274e13;">႐ြာသားေလး</b> စတုိင္ကုိ အခုိက္ဆုံးပဲလုိ႔၊ ကၽြဲေက်ာင္း၊ ႏြားေက်ာင္း၊ မိန္းကေလးေက်ာင္းရင္း … ရင္း ေလ႐ႈရတာလုိ႔၊ </span><span id="fullpost">အကုိက ဗီလစ္ဂ်ား စတုိင္လုိ႔ ...<br /></span><br /><span id="fullpost"><br /></span><br /><span id="fullpost">တလက္စတည္းပါတဲ့ YTU ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ သိသလားတဲ့ .. </span><span id="fullpost"><b style="color: #274e13;">Y</b>ou are <b><span style="color: #274e13;">T</span></b>ruly <b><span style="color: #274e13;">U</span></b>nderstandable လားတဲ့<br /></span><br /><br /><span id="fullpost">အုိ မဟုတ္တာ … သိတာေပါ့ <b style="color: #274e13;">Y</b>ou are <b><span style="color: #274e13;">T</span></b>ruly <b><span style="color: #274e13;">U</span></b>gly လုိ႔ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ေနတုန္း … <br /><br />“ေမာင္”ေရတဲ့ ထေတာ့တဲ့၊ ထမင္းအုိးေလး ထ တည္လုိက္ပါအုံး၊ သမီးအႀကီးအတြက္ ထမင္းခ်ဳိင့္၊ သားငယ္ႏုိးလာရင္ စားဖုိ႔အတြက္၊ က်ေနာ္ မသြားခင္ စားသြားဖုိ႔အတြက္ဆုိၿပီး ႐ႈမၿငီးတဲ့ ခ်စ္ဇနီးေလး ႏႈိးလုိက္တာနဲ႔ပဲ …. ေန႔တေန႔ကုိ ႐ုန္းကန္ဖုိ႔ အမွန္အကန္ ေမာင္႐ုပ္ဆုိး အိပ္ယာထက္မွ ကုန္း႐ုန္းႏုိးထလုိက္ေလေတာ့သတည္း ….. အဟီး ဟီး<br /><br /><br />*** ဘာေရးရမွန္းမသိလုိ႔ စိတ္ကူးေပါက္ေပါက္နဲ႔ ေရးထည့္လုိက္တဲ့ ဟာေလးပါ။ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ညီအကုိ၊ ေမာင္ႏွမ မ်ား ၿပဳံးေပ်ာ္ ၾကည္ႏႈးႏုိင္ၾကပါေစ .... လြန္တာရွိ ၀ႏၲာမိ၊ မပါေသးသူမ်ား စိတ္မဆုိးေၾကး ...<br /></span><br /><br /><div style="color: #38761d;"><b><span id="fullpost">ကုိ႐ုပ္ဆုိး</span></b></div><div style="color: #38761d;"><b><span id="fullpost">၂၂ ရက္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၀၈ (၁၇း၄၅)မိနစ္<br /></span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-7534390191071422866?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-66958377280020297502008-08-22T15:29:00.003+06:302008-08-22T16:34:31.713+06:30<div style="margin: 0in 0in 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အင္း ... အခုတေလာ ကုိယ္ကလည္း ပုိ႔စ္အသစ္မတင္ႏုိင္ေတာ့။ လာဖတ္သူေတြ အလာက်ဲသြားတာကုိ သတိထားမိတယ္ :(<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div style="margin: 0in 0in 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီလုိေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ...။ ပ႐ုိမုိးရွင္းဆုိတာႀကီး ရွိေသးတာပဲ ....။&nbsp;<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><div style="margin: 0in 0in 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲဒီေတာ့ ကုိ႐ုပ္ဆုိးရဲ႕ ဒုိင္ယာရီကုိ လာလွန္တဲ့ (ဒုိင္ယာရီပဲေနာ္...:)&nbsp;လူတုိင္းအတြက္ လက္ေဆာင္ေပးမယ္။<o:p _moz-userdefined=""></o:p></span></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt;">ေအာက္က လင့္ခ္ ကေလးကုိသာ ႏွိပ္ၿပီး သြားေရာက္ယူလုိက္ၾကပါဗ်ာ ....။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><span style="color: #000099; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt;">ေဟာ့ဒီမွာ ၂၄ ရက္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၂၀၀၈။ ညေန (၅)နာရီ သု၀ဏၰကြင္း မုိးလုံေလလုံမွာ က်င္းပမည့္ IC ရဲ႕ ေလးျဖဴပါ၀င္လာတဲ့ နာဂါစ္ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ရံပုံေငြ Stage Show လက္မွတ္ ...။ လုိသေလာက္ ယူ။ ႀကိဳက္သလုိ သြားတာကဲ။ ကုိ႐ုပ္ဆုိးကုိ အဲဒီမွာ ေတြ႕ရင္ .... လက္မျပေၾကး၊ မၿပံဳးျပရေၾကး၊ ဘေလာ့ဂ္မွာ ျပန္မတင္ေၾကး............။</span><br /><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span id="fullpost"><a href="http://yokesoel.googlepages.com/IC.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://yokesoel.googlepages.com/IC.gif" width="199" /></a></span></div><span id="fullpost"><span style="color: #000099; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-6695837728002029750?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-15605033609319562352008-08-14T14:17:00.000+06:302008-08-14T14:37:55.838+06:30ဘယ္လုိလဲ ဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ....<br /><br />က်ေနာ္ရဲ႕ “ထန္း”အေၾကာင္း ျမန္မာ၀ီကီမွာ ဖတ္ၿပီး ထန္းရည္ေသာက္ခ်င္ေနၿပီလား။ က်ေနာ္ကေတာ့ တင္ေနတုန္းမွာ တ၀ေသာက္လုိက္လုိ႔ ရီေ၀ေ၀ (ရီေ၀ယံ) မဟုတ္ (ရီေ၀ရမ္း)လည္းမဟုတ္။<br /><br />အခု ေနာက္ထပ္ “၀ါး”ဆုိတာ တင္ထားေသးတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္းမွာ အိမ္ေတြသြားေဆာက္ေပးရင္းနဲ႕ ၀ါးအေၾကာင္း အေတာ္အတန္သိလာသလုိ၊ ကုိယ့္မွာကလည္း စာေပဗိမာန္ စာမူဆုရထားတဲ့ “ျမန္မာ့၀ါး”စာအုပ္ ရွိေနတာနဲ႔ တင္လုိက္တာ။ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ ၀ါး (၁)မ်ဳိးစီရဲ႕ အသုံး၀င္ပုံကုိ ထပ္တင္အုံးမွာ။ အခ်ိန္နည္းနည္းေတာ့ ေပးပါဗ်ာ။ တဖက္ကုိဘဲ မည္းေနရင္ ဘေလာ့ဂ္ဂါသူငယ္ခ်င္းေတြက က်ေနာ့ဘေလာ့ဂ္ကုိ အလာက်ဲသြားမွာလည္း စုိးရိမ္တယ္ ... ဟဲ ဟဲ ... အသစ္မတင္လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြက လာလည္ၿမဲပါ ... ဟုတ္တယ္ဟုတ္။<br /><br />ေအာက္မွာ လင့္ခ္ ေလး ေပးလုိက္တယ္။ လုိအပ္တာရွိရင္ အႀကံေပးၾကပါအုံး။<br /><br /><br /><div class="MsoNormal"><a href="http://www.wikimyanmar.org/wiki/index.php?title=%E1%81%80%E1%80%AB%E1%80%B8">၀ါး</a> (သုိ႔မဟုတ္) <a href="http://www.wikimyanmar.org/wiki/index.php?title=%E1%81%80%E1%80%AB%E1%80%B8">၀ါးပင္</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3308718445776173582-1560503360931956235?l=koyokesoe.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိ႐ုပ္ဆုိးhttp://www.blogger.com/profile/15132055434613636727noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3308718445776173582.post-892065843629724062008-08-14T12:57:00.000+06:302008-08-14T13:10:24.599+06:30ဒါက ေနာက္တစ္ပုဒ္ ....<